Radio Maryja, czyli stary tygrys traci zęby

RM tworzy lekko sekciarskie towarzystwo i tyle. Ale zębów nie traci, o nie:)

o cholera ale niechcący plamę dałam :D

Kilka uwag.

1. Co do formy:

A) Niejednokrotnie dawałem wyraz swojemu podziwowi dla sprawności Klausa w operowaniu polszczyzną (przecież to dla niego język obcy!). Nie zmienia to faktu, że - czego nie zauważył nikt z przedmówców - szeregi się zwiera, nie zaś zawiera. Ot, drobiazg.

B) Językowa norma wykształca się przez usus. Dotyczy to przede wszystkim, choć nie tylko, zapożyczeń. Inwazja anglicyzmów do rozmaitych języków może się spotykać z różnymi reakcjami. Na przykład Finowie i Francuzi mają własne słowa na określenie tego, co my nazywamy komputerem. Być może zatem istnieje coś takiego, jak swego rodzaju "zbiorowy zmysł równowagi". Coś, co sprawia, że jedne słowa wchodzą na trwałe do słowników (mam na myśli kanon poprawnej polszczyzny), a inne nie. Coś, co pozwala bez trudno definiowalnego poczucia niesmaku posługiwać się słowem "komputer", a zarazem powstrzymywać się od używania równie powszechnego słowa "zajebiście".

C) Beata ma rację. I kropka.

2. Co do meritum.

D) Uwagi Klausa na temat Radia Maryja etc. nie grzeszą może nadmierną odkrywczością, ale - skoro wywołują tak ciekawą dyskusję - zasługują na uwagę.

E) W potoku gazetowej paplaniny warto, w moim przekonaniu, wsłuchiwać się w głosy ludzi, którzy jedną nogą stoją w Niemczech, a drugą w Polsce. Także w głosy specjalistów w swojej dziedzinie, którzy do tego mają szersze horyzonty oraz dobrą pamięć. W głosy takie, jak powyższy komentarz Mirosława Kraszewskiego.

3. Zupełnie nie a propos.

Nie chciałbym zanudzać, ale zarówno Klausa, jak i wszystkich zainteresowanych stosunkami polsko-niemieckimi oraz tzw. "polityką pamięci" serdecznie zapraszam do dyskusji, którą sprowokowała moja propozycja pod adresem tzw. "wypędzonych". Można ją znaleźć tu: http://mementomori.salon24.pl/9935,index.html

Pozdrawiam.

Szanowny Panie Bachmann,

po przeczytaniu Panskiego artykulu na temat Radia Maryja i marszu przeciw aborcji i zwiazanej z tym dyskusji chcialbym pogratulowac Panu odwagi przy odswiezajacym kierunku fachowego podjecia sie tego tematu i jednoczesnie chcialbym poprosic o uwzglednienie mojej opinii na ten temat.

Jako polski i niemiecki lekarz wiem najlepiej, ze z miesiaca na miesiac zmieniaja sie wskazania i przeciwwskazania do zabiegow lekarskich.Nie nadazaja za tym organizacje lekarskie, komisje etyki jak rowniez duze organizacje miedzynarodowe a szczegolnie dziennikarze. Najlepszym przykladem tego zjawiska jest ten wlasnie artykul.

Aborcja przed 20 laty i dzisiaj nie jest tym samym, podobnie jak antykoncepcja. Prawo nie nadaza za rzeczywistym rozwojem medycyny i jest przestarzale i tutaj niestety Radio Maryja jest nowatorskie w ksztaltowaniu przestarzalego prawa i przestarzalych pogladow.

Dlatego dyskusje o koniecznosci dostosowania sie Polski do standardów miedzynarodowych sprzed 20 lat i to tych absolutnie nie odpowiadajacych obecnemu stanu wiedzy i rozwoju , swiadczy o ignorancji rzeczywistosci.

Byc moze polska delegacja do ONZ powinna wystapic w sprawie zakazow aborcji w celu ochrony zycia dziecka bo przeciez to z polskiej inicjatywy i na wniosek polskiej delegacji do ONZ powstala Konwencja Praw Dziecka.
Mozemy byc z tego dumni.

Byc moze standardy prawne miedzynarodowych organizacji w sprawie dopuszczalnosci aborcji moglyby byc sensowne w Niemczech, ale nie odnosi to sie chyba do Polski. To , ze ratyfikacja Konwencji Praw Dziecka byla od wielu lat do dzisiaj blokowana przez rzad niemiecki nie jest przypadkiem , tylko wyrazem stosunku Niemcow do dzieci i Niemcy sie tym szczycili dziesiatki lat.

Droga Oliwio, w "Polityce" pracuje Janina Paradowska, a nie Paradecka. A co do dyskusji, Adorno i jego zespół używali pojęcia "osobowość autorytarna" i przypisywali ludziom o takich cechach skłonność, między innymi, do uległości wobec autorytetu i władzy. W Polsce klasyczne badania dotyczące osobowości autorytarnej prowadzili: socjolog Jadwiga Koralewicz ( w latach 70. i 80. ) i psycholog społeczny Krzysztof Korzeniowski - w latach 90. Nie potrzeba kruszyć kopii w zbędnych polemikach, kiedy w nauce można znaleźć precyzyjne definicje.

Jakiś czas temu Paradecka w Polityce przytaczała wyniki badań elektoratów poszczególnych partii. Wynikało z nich dokładnie to, o czym pisze w tekście Klaus. Jeśli komuś bardzo zależy, mogę sprobować szukać w swoich archiwach.

Przymiotnik "autorytarny" ma takie znaczenie jak przytoczyłem wyżej. Termin "człowiek autorytarny" jest dosłownym tłumaczeniem, a być może - mówiąc precyzyjniej - anglicyzmem. Nie potępiam tego tłumaczenia i nie podważam, po prostu wyrażam pewne wątpliwości. Ja już widziałem w życiu wiele nieudolnych, słabych tłumaczeń z angielszczyzny, np. te nieszczęsne "kompleksy witamin" lub "nowe linie kosmetyków", które nieustannie powtarzają się w reklamach. Z poprawną polszczyzną niewiele ma to wspólnego, choć nie jest zbrodnią. Jeżeli można powiedzieć "zestaw" zamiast "kompleks", to chyba warto? Można się tłumaczyć "naukowym językiem", ale nauka do poprawności językowej (językoznawstwo to też nauka) nie stoi w opozycji. Ja rozumiem, że to jest termin naukowy, ale modyfikuje nieco znaczenie przymiotnika "autorytarny", a więc skłonny do podporządkowywania się autorytetom, a to inne znaczenie niż pierwotnie w j. polskim (Słownik Kopalińskiego: "autorytarny - władczy, nadużywający władzy; absolutystyczny, autorytatywny, pewny siebie, zarozumiały" ). Co do tego wyrażam swoją wątpliwość. Nie twierdzę, że to złe tłumaczenie, ale może warto by poszukać lepszego lub choćby innego odpowiednika?

PS: jeśli chodzi o oportunistów, to prawda, Beata ma absolutną rację, bo zgodziła się z tym co napisałem, a przytoczyłem definicję słownikową.:-)

@Beata_B:

Klaus ma rację. Wystarczy zajrzeć do Wikipedii:

http://pl.wikipedia.org/wiki/Osobowość_autorytarna
http:// l.wikipedia.org/wiki/Autorytaryzm_(psychologia)

Beata ma rację - terminologia naukowa często idzie pod prąd języka potocznego, w dodatku wiele teorii (w socjologii, politologii, psychologii) które powstały kiedy Polska była jeszcze komunistyczna, nie doczekało się adaptacji w Polsce, stąd trudności z tłumaczeniem. Może lepiej by było napisać "człowiek przywiązaniu do patriarchalnych stosunków społecznych i rodzinnych" (tylko to się potem trudno czyta, takie długie zwroty) albo "zwolennik patriarchatu".
Co do autorytarnych osobowości - ten sam problem. Polskie tłumaczenie tego wprowadziłem sam, pisząc dwa lata temu książkę o rozliczeniach z przeszłością w Niemczech, nie znalazłem nikogo, który w Polsce zajmował się teorią autorytarnej osobowości, więc nie miałem do czego się odwołać. Pojęcie nie jest wewnętrznie sprzeczne, zgodnie z tą teorią takie osobowości są autorytarne wobec innych (rozkazują im, nie pozwalają na kwestionowanie własnych decyzji etc), ale jednocześnie też bezkrytycznie odnoszą się do swoich przełożonych, do autorytetu państwa, urzędników, księży etc.
Co do oportunistów, znów Beata ma rację, to nie ludzie stawiający opór, wręcz przeciwnie, to tacy, co korzystają z okazji (oportunite) obracają się jak wiatr wieje, albo, jak kto chce (każdą cechę charakteru można opisać pozytywnie i negatywnie), po prostu "pragmatycy".

Bo to chyba ciekawszy temat od tego radia.:-)