Wielu z nich, kierując się miłością do wnuków, wzięło kredyty i teraz mają kłopoty z ich spłatą. U innych znowu ktoś z bliskich stracił pracę, a wtedy poziom życia całej rodziny obniża się na tyle, że pewny i stabilny dochód dziadka i babci staje się ważnym elementem ekonomicznego
przetrwania. W takich sytuacjach wdowi grosz, przekazywany na rozgłośnię, musiał się znacznie skurczyć.

A wszystkiemu są winni pazerni bankierzy i finansiści. Dzisiaj po raz pierwszy od wybuchu kryzysu milej spojrzałem w ich stronę. Może w tym przypadku, niezmierzona jest mądrość Stwórcy, stali się bożym palcem, grożącym szefowi radia i telewizji? Powiem więcej, ucieszyłem się! Może nareszcie rozbuchane ambicje o.Rydzyka zostaną przyhamowane?

Cieszę się, że powstało Radio Maryja. Miało ono ważną misję do spełnienia. Niestety nie sprostało oczekiwaniom. Mimo to, zadowolony jestem, że tak długo nadaje swoje audycje. Zalewający nas relatywizm etyczny i inne wolnościowe oczekiwania jednostki potrzebują dla równowagi treści opartych na tradycji. Jednak i tutaj cieniutko, a wręcz fatalnie to wychodzi.

Mam nadzieję, że radio po przejściowym kryzysie odzyska równowagę finansową. Dlaczego? Ponieważ mam nadzieję, że Pan Kryzys zrobi to, czego zaniechali hierarchowie Kościoła. Odsunie
o.Dyrektora i nareszcie z Torunia zacznie nadawać katolickie radio.

Dlaczego nie lubię o.Rydzyka? Ponieważ jest on nieuczciwym człowiekiem. Jest za to bardzo skutecznym biznesmenem rozwijającym przeróżne przedsięwzięcia. Ale czy aż tak skutecznym? Rasowy biznesmen musi umieć liczyć i przewidywać, a zaciągnięte zobowiązania realizować. Ilu z nich, nie licząc tego jedynego, dostaje pieniądze za darmo i bezzwrotnie od wiernych owieczek?

Kościół to nie jest miejsce do robienia interesów. Ojcze dyrektorze, fabryki czekają, a zwalniani pracownicy będą Cię błogosławić za skuteczność w działaniu i wysokie wynagrodzenia. Tyle, że tam emeryci nie dołożą do pustej zakładowej kasy. Ale bardziej jeszcze nie lubię go za to, że brak mu pokory. Nosi zakonne szaty, a nie poddaje się woli przełożonych. Manipuluje opinią publiczną, kreuje siebie na męża opatrznościowego i dzieli Kościół.

Księże proboszczu mojej wiejskiej parafii, mam prośbę. Odpraw najbliższą liturgię w intencji przedłużenia kryzysu na świecie. Wiem, że kryzys dotyka wielu zwykłych ludzi. Ale jeżeli pozwoli on wykluczyć z naszej społeczności choćby tylko tego jednego niezwykłego człowieka, to warto
przez to wszystko przechodzić.