Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

15821 miejsce

Rainer Maria Rilke - miłość to czuwanie nad cudzą samotnością

Rainer Maria Rilke: Umieć milczeć to prawie tyle, co zachować siebie na własność. Na płycie nagrobnej poety przeczytać możemy: "Różo, sprzeczności czysta, pragnienie, by stać się snem niczyim pod tylu powiekami" (przeł. A. Lam).

Pisarz i poeta austriacki, ostatnie lata swego życia spędził w Szwajcarii. Chory na białaczkę umarł na zakażenie, spowodowane ukłuciem kolcem róży. Na własne życzenie spoczywa na skalnym wzgórzu w miejscowości Raron; także epitafium jest jego własnym utworem.

Materiał z miejsca spoczynku poety specjalnie dla W24 przygotowany został 1 listopada br. : Na grobie poety Rainera Marii Rilkego

Na płycie nagrobnej poety Różo, sprzeczności czysta, pragnienie, by stać się snem niczyim pod tylu powiekami. (przeł. A. Lam) / Fot. Fot. B. Romer Kukulska
DZIEŃ JESIENNY

Panie: już czas. Lato było wielkie.
Połóż twój cień na słoneczne zegary,
I pustymi polami puść wiatru ogary.


Ostatnim owocom ich pełnię osiągnąć rozkaż;
daj im jeszcze południowych dni dwa,
zmuś je do doskonałości i wpędź
ostatnią słodycz do ciężkiego wina


Kto teraz domu nie ma, już nie zbuduje żadnego.
Kto teraz jest sam, długo nim pozostanie,
będzie czuwał, czytał, długie listy pisał
i niespokojnie alejami wędrował
pośród wiatrem pędzonym listowiu.

(tłum. Werner Turowski)

Więcej o R.M. Rilkem np. na stronie http://pl.wikipedia.org/wiki/Rainer_Maria_Rilke

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (9):

Sortuj komentarze:

  • Autor usunął profil
  • 14.11.2009 23:30

:-))) Marr

Komentarz został ukrytyrozwiń

Klaro Witaj!, gdybyś widziała z jak pięknym widokiem to grób i na jakiej skale.
Pewien zięć- mawiał do teściowej martwiącej się, że tak drogie są tutaj miejsca na cmentarzach : Ależ, zafundujemy Mamusi, spoko, a z takim widokiem, to każdy by chciał i zazdrościł jeszcze będzie. ;)))

Komentarz został ukrytyrozwiń

wsumie to mam w dupie, gdzie leży Rainer Maria. Wzrusza mnie jedynie to, że ktoś go jeszcze i czyta i coś mi się przypomniało apropos tego milczenia itd. Basiu, świetnie wyglądasz!

Komentarz został ukrytyrozwiń

Owszem nawet cały tomik poezji .
Quatrains Valaisans (1926) (en français); wydana w tuż przed śmiercią
Poèmes français (1944)
Ponadto wyadano dwa zbiory listów w języku francuskim.
POeta ostatnie lata życia mieszkał w Veyras (Valais) w starym kamiennym domu - wieży, który zakupił dla niego pewnien przemysłowiec z północnej Szwajcarii

Komentarz został ukrytyrozwiń
  • Autor usunął profil
  • 03.11.2009 18:59

Nie znam francuskich utworow Rainera Mari Rilkego, ale w niemieckim wydaniu jego poezja jest nieco ciężkawa i jakby mrczna.
Troche przypomina muzyke Hendla. Chyba po prostu jest niemiecka.
Ale lubie siegac do poezji Rilkego tym bardziej, ze kazdy utwor tlumaczony przez Jastruna jest obok wydrukowany w formie oryginalnej i mozna sobie sprawdzic, czy rzeczywiscie poeta mial wlasnie TO na mysli.
Albo - jak jeszcze inaczej mozna sformulowac mysl poety.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Być może, ale jeśli przeczytać oryginał to tłumaczenie Turowskiego jest jemu bliższe, choć może mniej poetyckie.
Rainer Maria Rilke popłenił też kilka wierszy po francusku, właśnie podczas pobytu w Szwajcarii
.

Komentarz został ukrytyrozwiń

A mnie się wydaje, że poeta w pustce poszukuje doskonałości. A może chce w niej odnaleźć siebie. Bo tak na dobrą sprawę, czy ktokolwiek wie, czym jest to co go otacza? Czsem, będąc w tłumie, jesteśmy samotni. Innym razem, jesteśmy częścią tłumu. Poeci, zdaje mi się, że świat widzą wielowarstwowo. Zauważają zjawiska, na które my nie zwracamy uwagi. Odbieranie otaczającego świata, to jakby odbieranie przekazu z dzieła artysty przez ludzi znających się na sztuce i tych zwykłych zjadaczy chleba.

Komentarz został ukrytyrozwiń
  • Autor usunął profil
  • 02.11.2009 19:46

A tu "Dzien jesienny" w przekladzie Mieczyslawa Jastruna:

Panie: juz czas. Tak dlugo lato trwalo.
Rzuc na zegary sloneczne twoj cien
i rozpusc wiatry na niwe dojrzala.

Kaz napelnic ostatnim owocom;
niech je dwa jeszcze cieple dni oplyna,
znaglij je do spelnienia i wpedz z moca
ostatnia slodycz w ciezkie wino.

Kto teraz nie ma domu, nigdy miec nie bedzie.
Kto teraz sam jest, dlugo pozostanie sam
i bedzie czuwal, czytal, dlugie listy bedzie
pisal i niespokojnie tu i tam
bladzil w alejach, gdy wiatr liscie pedzi.

Dla germanistow, jesli zechca porownac oba tlumaczenia, moge podeslac oryginalny tekst.
Porownanie jest interesujacym doswiadczeniem.

Komentarz został ukrytyrozwiń
  • Autor usunął profil
  • 02.11.2009 18:02

Ostatnia zwrotka koresponduje mi w jakiś sposób z Petrarcą:

Chodzę szukając miejsc, co mi są drogie.
Podobny jestem do zwierzęcia w lesie,
Które samotnym, umęczonym krokiem
Po świecie serce skołatane niesie,
Krążąc z ponurym, spuszczonym wzrokiem.
(...)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.