Wiadomości24 > Kultura > Rainer Maria Rilke - miłość to czuwanie nad cudzą samotnością

Pozycja materiału w rankingach:

#17506 wg odsłon (miesięczny)

17506 miejsce

Dział: Kultura

Ocena: 27pkt

Oceń:

Rainer Maria Rilke - miłość to czuwanie nad cudzą samotnością

Dodał(a): BARBARA Romer Kukulska
2009-11-02 16:46
Odsłon: 5695
Komentarzy: 10

Tagi:

Rainer Maria Rilke: Umieć milczeć to prawie tyle, co zachować siebie na własność. Na płycie nagrobnej poety przeczytać możemy: "Różo, sprzeczności czysta, pragnienie, by stać się snem niczyim pod tylu powiekami" (przeł. A. Lam).

Pisarz i poeta austriacki, ostatnie lata swego życia spędził w Szwajcarii. Chory na białaczkę umarł na zakażenie, spowodowane ukłuciem kolcem róży. Na własne życzenie spoczywa na skalnym wzgórzu w miejscowości Raron; także epitafium jest jego własnym utworem.

Materiał z miejsca spoczynku poety specjalnie dla W24 przygotowany został 1 listopada br. : Na grobie poety Rainera Marii Rilkego

Na płycie nagrobnej poety Różo, sprzeczności czysta, pragnienie, by stać się snem niczyim pod tylu powiekami. (przeł. A. Lam) / Fot. Fot. B. Romer Kukulska

DZIEŃ JESIENNY

Panie: już czas. Lato było wielkie.
Połóż twój cień na słoneczne zegary,
I pustymi polami puść wiatru ogary.

Ostatnim owocom ich pełnię osiągnąć rozkaż;
daj im jeszcze południowych dni dwa,
zmuś je do doskonałości i wpędź
ostatnią słodycz do ciężkiego wina

Kto teraz domu nie ma, już nie zbuduje żadnego.
Kto teraz jest sam, długo nim pozostanie,
będzie czuwał, czytał, długie listy pisał
i niespokojnie alejami wędrował
pośród wiatrem pędzonym listowiu.

(tłum. Werner Turowski)

Więcej o R.M. Rilkem np. na stronie http://pl.wikipedia.org/wiki/Rainer_Maria_Rilke

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: BARBARA Romer Kukulska

Artykuły (116) Galerie (36) Średnia ocen (4.26)

Miejscowość: tu i tam | Kraj: Polska i Szwajcaria

O mnie: Serio, lecz z humorem oraz bez tabliczki.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 10

Sortuj komentarze:

Autor usunął profil 14.11.2009 23:30

Ocena:

:-))) Marr

Komentarz został ukrytyrozwiń

BARBARA Romer Kukulska 14.11.2009 23:07

Ocena:

Klaro Witaj!, gdybyś widziała z jak pięknym widokiem to grób i na jakiej skale.
Pewien zięć- mawiał do teściowej martwiącej się, że tak drogie są tutaj miejsca na cmentarzach : Ależ, zafundujemy Mamusi, spoko, a z takim widokiem, to każdy by chciał i zazdrościł jeszcze będzie. ;)))

Komentarz został ukrytyrozwiń

Klara Maj 12.11.2009 22:11

Ocena:

wsumie to mam w dupie, gdzie leży Rainer Maria. Wzrusza mnie jedynie to, że ktoś go jeszcze i czyta i coś mi się przypomniało apropos tego milczenia itd. Basiu, świetnie wyglądasz!

Komentarz został ukrytyrozwiń

BARBARA Romer Kukulska 04.11.2009 08:25

Ocena:

Owszem nawet cały tomik poezji .
Quatrains Valaisans (1926) (en français); wydana w tuż przed śmiercią
Poèmes français (1944)
Ponadto wyadano dwa zbiory listów w języku francuskim.
POeta ostatnie lata życia mieszkał w Veyras (Valais) w starym kamiennym domu - wieży, który zakupił dla niego pewnien przemysłowiec z północnej Szwajcarii

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 03.11.2009 18:59

Ocena:

Nie znam francuskich utworow Rainera Mari Rilkego, ale w niemieckim wydaniu jego poezja jest nieco ciężkawa i jakby mrczna.
Troche przypomina muzyke Hendla. Chyba po prostu jest niemiecka.
Ale lubie siegac do poezji Rilkego tym bardziej, ze kazdy utwor tlumaczony przez Jastruna jest obok wydrukowany w formie oryginalnej i mozna sobie sprawdzic, czy rzeczywiscie poeta mial wlasnie TO na mysli.
Albo - jak jeszcze inaczej mozna sformulowac mysl poety.

Komentarz został ukrytyrozwiń

BARBARA Romer Kukulska 03.11.2009 15:02

Ocena:

Być może, ale jeśli przeczytać oryginał to tłumaczenie Turowskiego jest jemu bliższe, choć może mniej poetyckie.
Rainer Maria Rilke popłenił też kilka wierszy po francusku, właśnie podczas pobytu w Szwajcarii
.

Komentarz został ukrytyrozwiń

S. Korn. 03.11.2009 08:54

Ocena:

Agnieszko. Nie wiem , które tłumaczenie jest bliższe oryginałowi , ale tłumaczenie Jastruna jest ładniejsze, bliższe poezji . Wiersz w przekładzie Turowskiego nie zrobił na mnie żadnego wrażenia .

Komentarz został ukrytyrozwiń

Tadeusz Śledziewski 02.11.2009 19:52

Ocena:

A mnie się wydaje, że poeta w pustce poszukuje doskonałości. A może chce w niej odnaleźć siebie. Bo tak na dobrą sprawę, czy ktokolwiek wie, czym jest to co go otacza? Czsem, będąc w tłumie, jesteśmy samotni. Innym razem, jesteśmy częścią tłumu. Poeci, zdaje mi się, że świat widzą wielowarstwowo. Zauważają zjawiska, na które my nie zwracamy uwagi. Odbieranie otaczającego świata, to jakby odbieranie przekazu z dzieła artysty przez ludzi znających się na sztuce i tych zwykłych zjadaczy chleba.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 02.11.2009 19:46

Ocena:

A tu "Dzien jesienny" w przekladzie Mieczyslawa Jastruna:

Panie: juz czas. Tak dlugo lato trwalo.
Rzuc na zegary sloneczne twoj cien
i rozpusc wiatry na niwe dojrzala.

Kaz napelnic ostatnim owocom;
niech je dwa jeszcze cieple dni oplyna,
znaglij je do spelnienia i wpedz z moca
ostatnia slodycz w ciezkie wino.

Kto teraz nie ma domu, nigdy miec nie bedzie.
Kto teraz sam jest, dlugo pozostanie sam
i bedzie czuwal, czytal, dlugie listy bedzie
pisal i niespokojnie tu i tam
bladzil w alejach, gdy wiatr liscie pedzi.

Dla germanistow, jesli zechca porownac oba tlumaczenia, moge podeslac oryginalny tekst.
Porownanie jest interesujacym doswiadczeniem.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 02.11.2009 18:02

Ocena:

Ostatnia zwrotka koresponduje mi w jakiś sposób z Petrarcą:

Chodzę szukając miejsc, co mi są drogie.
Podobny jestem do zwierzęcia w lesie,
Które samotnym, umęczonym krokiem
Po świecie serce skołatane niesie,
Krążąc z ponurym, spuszczonym wzrokiem.
(...)

Komentarz został ukrytyrozwiń