Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

18977 miejsce

Raj odnaleziony? O powieści "Kobiety bez mężczyzn"

  • Ewa Żak
  • Data dodania: 2011-01-18 16:54

W minionym roku na rynek polski trafiła książka, która w Iranie wywołała nie lada skandal. Nakład powieści rozszedł się w niecałe dwa tygodnie. Wydawnictwo, pod szyldem którego się ukazała zostało zamknięte, wydawca aresztowany, zaś sama autorka za kontrowersyjną treść trafiła do więzienia.

Okładka książki / Fot. www.claroscuro.plKsiążka "Kobiety bez mężczyzn" autorstwa irańskiej pisarki Shahrnush Parsipur, którą czytelnik polski dostaje do rąk, wydano w Iranie w 1989 roku. Publikacja utworu w irańskim świecie wywołała skandal pokaźnych rozmiarów. Powieść, której nakład rozszedł się w niecałe dwa tygodnie, szybko została zakazana, wydawnictwo, pod szyldem którego się ukazała zamknięte, zaś wydawca aresztowany. Podobny los spotkał niebawem i samą autorkę, która trafiła do więzienia za propagowanie treści antymuzułmańskich. Mimo iż książka w istocie do islamu się nie odnosi - co wyjaśnia sama autorka - porusza wszakże tematy, o których w porewolucyjnym Iranie publicznie się nie dyskutuje. Autorka podjęła problematykę kobiecości, która zakorzeniona jest głęboko w kulturze perskiej i związanym z nią pojęciem szarm. Rozumieć je należy jako honor kobiecy, cnotę, przyzwoitość, ale też uległość, małomówność. Przejawem tego był choćby zakaz pojawiania się w przestrzeni publicznej bez odpowiednio skromnego stroju i nakrycia głowy. Parsipur włożyła kij w mrowisko krytykując patriarchalne reguły, co było swoistym zamachem na panujące zasady społeczne. Z tego też powodu do dziś dnia jej książki nie są dostępne w oficjalnym obiegu, choć kobiety, tak młodego, jak i starszego pokolenia, połykają je z niezwykłą intensywnością. Pisarka zaś przez wzgląd na panującą w rodzimym kraju cenzurę i szykany ze strony władz zdecydowała się na emigrację do USA.

Tłem dla powieści są wydarzenia historyczne 1953 roku. CIA zorganizowało wówczas zamach stanu wymierzony w premiera Mohammada Mossadegha, który dwa lata wcześniej znacjonalizował przemysł naftowy, i odsunęło go od władzy. Teheran pogrążył się wówczas w fali zamieszek i krwawo tłumionych przez opozycję demonstracji zwolenników premiera. Obok tych zdarzeń toczy się życie bohaterek powieści Parsipur, których rola w sferze publicznej jest z racji przyjętych norm społecznych niedostrzegalna.

Autorka bohaterkami swojej powieści uczyniła pięć kobiet o zróżnicowanych doświadczeniach życiowych i różnym statusie społecznym. Dwudziestoośmioletnia Faezeh marzy o tym, by wyjść za mąż. Skrycie zakochana w Amir Chanie zaabsorbowana jest niemal wyłącznie swoją reputacją. Gdy zostaje oskarżona o flirt wpada w popłoch, obawia się bowiem, że plotka o jej rzekomym nieprzyzwoitym prowadzeniu się dotrze do rodziny Amir Chana, co z pewnością pogrzebie jej szansę na zamążpójście. Jednak w prawdziwą rozpacz wpada wówczas, gdy zostaje zgwałcona. Dopiero wtedy tak naprawdę uświadamia sobie swój dramat i to, że nigdy nie uda jej się naprawić zszarganej opinii. Mahdocht, jej rówieśniczka, w kontaktach z mężczyznami nie radzi sobie do tego stopnia, że każdy przejaw zainteresowania, czy sympatii z ich strony traktuje jako swoistą obelgę. Rezygnuje z pracy nauczycielki, by uchronić się przed zainteresowaniem mężczyzn oraz nie narażać się na ich zaczepki. A gdy przypadkowo natrafia na parę uprawiającą seks w ogrodowej szklarni, w poczuciu zgorszenia oraz niesmaku wymiotuje i podejmuje decyzję, by zostać drzewem. Jest to swego rodzaju symbol odwrócenia się od rzeczywistości niebędącej w stanie sprostać jej oczekiwaniom i pragnieniom.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (3):

Sortuj komentarze:

Także polecam raz jeszcze obejrzenie filmu "CUL-DE-SAC"Ramin Goudarzi Nejad & Mahshad Torkan, Wielka Brytania 2010,98*digital, fragmenty wywiadu z autorką filmu -Iranką na emigracji znaleźó można na You Tube. W jakiś sposób i film i książka uzupełniają się ze sobą, a losy kobiet Iranek są bardzo podobne! Dla mnie osobiście jest to jeszcze jeden dowód, że kobiety mogą być szczęśliwsze, gdy państwo od religii jest oddzielone! Zaś co do płci; - i mężczyźni i kobiety potrzebują własnej niezależności - jak tlenu do oddychania! Gdy jej nie mają - obumierają jak orchidee na pustyni. Pozdrawiam

Komentarz został ukrytyrozwiń

Zgadza się, to bardzo ciekawa książka.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Szalenie interesująca recenzja, przypuszczałem, ze to musi być ciekawa książka. 5*

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.