Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

11126 miejsce

Recenzja książki "Nienawiść" Jennifer Brown

Jennifer Brown napisała powieść psychologiczną, która obok tematu miłości, dotyka też problemów: odrzucenia, nienawiści, zemsty, obłudy. "Nienawiść zaślepia, gniew ogłusza, a ten, kto pragnie zaspokoić żądzę zemsty, może przypadkiem...

Zdjęcie pochodzi ze strony wydawcy. / Fot. Krzysztof Kibart [...]napić się goryczy" - pisał Aleksander Dumas ojciec. Te słowa idealnie oddają morał historii, którą Jennifer Brown przedstawiła w powieści Nienawiść.

Valerie Leftman po pobycie w szpitalu, nakłoniona przez doktora Hielera, swojego psychologa, postanawia wrócić do szkoły i stawić czoła nie tylko duchom swojej przeszłości, ale także spojrzeć w oczy kolegom i koleżankom, których tragedii czuje się współwinna. Chociaż to jej chłopak Nick Levil dokonał masakry w "Sejmie", czyli szkolnej stołówce w liceum Garvin, strzelił do niej i popełnił samobójstwo, Val nie czuje się mniej winna od niego.

To ona stworzyła listę „Do odstrzału”, na której znalazły się nazwiska znienawidzonych przez nią i Nicka osób. Czy Valerie będzie miała odwagę spojrzeć w twarz rodzinom ofiar, czy one jej wybaczą, czy wybaczą jej osoby, które przeżyły masakrę i te, którym zniszczyła życie? Jak bohaterka poradzi sobie z nieśmiertelną miłością do Nicka przekonają się czytelnicy, którzy, tak jak ja, sięgną po powieść Nienawiść autorstwa Jennifer Brown. Zaznaczam jednak, że nie jest to książka łatwa w lekturze. Nie z powodu czcionki, albowiem jest czytelna, czy grubości utworu (392 strony), ale ze względu na tematykę.

Napisana przez Brown powieść jest książką psychologiczną, poruszającą nie tylko temat miłości, odrzucenia, nienawiści, chęci zemsty, ale także zakłamania, fałszu i obłudy – uczuć i postaw, z którymi jej odbiorcy mogą spotkać się na co dzień, na przykład w szkole, w pracy, na ulicy czy w sklepie. Jednak nie to jest w Nienawiści najciekawsze (z wymienionymi uczuciami i postawami bohaterów nieraz spotkałem się w życiu oraz w trakcie zgłębiania fabuł różnych utworów), lecz zwrócenie uwagi i skupienie jej na osobie, która nie odegrała czynnej roli w opisywanym wydarzeniu, tylko była do niej przyczynkiem.

Autorka, jedną z głównych bohaterów powieści uczyniła postać, o której się zwykle nie mówi. Media skupiają się na mordercy, policjantach, ofiarach i ich bliskich, ale zwykle nie zajmują osobami najbliższymi sprawcy tragedii. One są spychane na drugi plan, są tłem w artykułach oraz relacjach reporterskich. Bo kto by się przejmował ich uczuciami? Podobnie media traktują Valerie, a czytelnicy zadają pytania: była ślepa, że nie dostrzegała zamiarów swojego ukochanego? Omamił ją. A może mu pomagała? Może wszystko z nim ukartowała? Ale po co w takim razie ratowałaby jedną, ze znienawidzonych przez siebie osób? Takie pytania i ja nieraz zadawałem, czytając różne artykuły prasowe o podobnych, rozgrywających w rzeczywistości wydarzeniach. Brown stara się na nie odpowiedzieć.

Drugim bohaterem recenzowanej książki, obok Valerii Leftman, jest tytułowe uczucie nienawiści. To ono doprowadza do tego, że Val, wyalienowana nastolatka, których coraz więcej żyje w rzeczywistości, odróżniająca się od swoich rówieśników ubiorem, zachowaniem, wrażliwa i wyśmiewana, bo nierozumiana, tworzy listę osób przeznaczonych do odstrzału. To tę dziewczynę w szkole przezywano Siostrą Śmierć. Val mogła liczyć na zrozumienie tylko u Nicka – chłopaka zaczytującego się w utworach Szekspira, pochodzącego z rozbitej rodziny, także szykanowanego i wyśmiewanego przez innych uczniów. Nastolatka znalazła w nim bratnią duszę, tym bardziej że jej rodzina znajdowała się na krawędzi.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.