Facebook Google+ Twitter

Retrospektywa filmów Nikity Michałkowa już w kwietniu

Zbliża się wielkie święto dla miłośników kina rosyjskiego, a szczególnie jego wielkiego mistrza Nikity Michałkowa. W czasie dwóch części jego retrospektywy zobaczymy wszystkie filmy rosyjskiego reżysera.

W dniach 17-18 IV 2010 r. Rosyjski Ośrodek Nauki i Kultury w Warszawie oraz warszawskie kino Świt zapraszają na pierwszą część Retrospektywy Nikity Michałkowa - lata 1967-1981. Druga część retrospektywy odbędzie się w dniach 28-31 maja 2010 r.
Cała twórczość urodzonego 65 lat temu Nikity Michałkowa, nazywanego rosyjskim Spielbergiem odznacza się na tle dokonań reżyserów kinematografii światowej niezwykłą spójnością myślową i artystyczną. W jednym z wywiadów reżyser mówił: Nie robię filmów na zamówienie. Gdybym tak robił, straciłbym szacunek do samego siebie. Może dlatego moje filmy są tak podobne. Mam poczucie, że przez cały czas robię jeden film ciągle o tym samym, ale za każdym razem inaczej.

Już w swej zrealizowanej na studiach pod kierunkiem Michaiła Romma etiudzie "Dziewczynka i rzeczy" Michałkow zaprezentował rzadki talent opowiadania historii bez słów, wyłącznie za pomocą obrazów i przedmiotów. Dyplomowy film Michałkowa "Spokojny dzień pod koniec wojny", którego akcja dzieje się w 1944 r. zawiera już w zalążku wiele typowych idei charakterystycznych dla późniejszej twórczości rosyjskiego reżysera, a opowiedziana historia jest tylko pretekstem do rozważań nad istotą człowieczeństwa.

Po obowiązkowej służbie wojskowej w marynarce wojennej Michałkow w 1974 r. debiutuje filmem "Swój wśród obcych, obcy wśród swoich", który krytyka rosyjska określiła mianem zabawy w film. Sam Michałkow mówił o nim: Chcieliśmy pokazać wszystko, do czego jesteśmy zdolni, dlatego w filmie jest tak wiele rzeczy zbytecznych; w sposób oczywisty przesadziliśmy z kondensacją fabuły, trikami, kolorytem faktur. Film, dziejący się na początku lat 20. ubiegłego wieku, tuż po zakończeniu wojny domowej w Rosji jest przede wszystkim poetycką przypowieścią o przyjaźni, zaufaniu, prawdzie.

Kolejny film rosyjskiego reżysera "Niewolnica miłości" (1975) jest już w pełni dojrzałym i autorskim jego dziełem - filmem michałkowowskim, gdzie dominuje atmosfera niemożności, przewaga wspomnień na rzeczywistością, ukazanie tragizmu losu jednostki uwikłanej w tryby historii. W swym dziele Michałkow zastanawia się nad istotą rewolucji, ale nie przez ukazanie krwi, śmierci i przemocy, ale przedstawiając specyfikę (psychologię) ludzi żyjących w okresie gwałtownych przemian społeczo-politycznych. Filmem tym reżyser zwrócił już uwagę na siebie międzynarodowej publiczności.

Przełomowym filmem w twórczości Michałkowa, który przyniósł mu międzynarodowe uznanie był "Niedokończony utwór na pianolę" (1977) zrealizowany na podstawie "Płatonowa" Czechowa. Szkolny nauczyciel Płatonow przybywa wraz z żona na daczę swojego przyjaciela, by odpocząć i cieszyć się z nadchodzącej wiosny. Przypadkowe spotkanie z dawną ukochaną przypomina mu straconą młodość i pogrzebane bez reszty młodzieńcze ideały.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.