Rozmowa o pierwszej pomocy z ratownikiem-wolontariuszem

Dodał(a): Alicja Pionkowska
2010-03-17 16:40
Odsłon: 2890
Komentarzy: 0

Tagi:

Kilkanaście dni temu, przypadkiem, na planie filmowym spotkałam niezwykłego człowieka. Nie spodziewałam się w takim miejscu poznać pasjonata ratownictwa. Wtedy nie było czasu na dłuższą rozmowę, ale udało nam się spotkać jeszcze raz i tak powstał ten wywiad.

Informacje z regionu: malopolska.naszemiasto.pl

Czy na kursach pierwszej pomocy uczycie w jaki sposób ratownik powinien siebie zabezpieczyć?
- Oczywiście, każdy ratownik musi umieć zadbać o swoje bezpieczeństwo przed kontaktem z krwią, z płynami fizjologicznymi osoby poszkodowanej - powinien mieć jednorazowe rękawiczki, maseczkę, musi też umieć poradzić sobie jeśli akurat tego nie ma. Uczą się także jak zadbać o zewnętrzne bezpieczeństwo, jeśli działają w warunkach drogowych muszą oznakować miejsce wypadku, aby było widoczne, by nie doszło do kolejnego zdarzenia, muszą mieć kamizelki odblaskowe, postawić trójkąt, włączyć światła awaryjne. Ludzie nieprzeszkoleni nie wiedzą jak się zachować, zwykle biegają spanikowani, nie wiedzą co robić. W ten sposób narażają siebie i innych na rozszerzenie wypadku.

Jesteście nam wszystkim bardzo potrzebni. Jak długo można być ratownikiem? To nie tylko przecież dyspozycja fizyczna, sprawność, ale także psychiczna gotowość.
- Myślę, że ratownikiem można być tak długo jak pozwoli na to zdrowie, sprawność fizyczna. Natomiast co do psychiki - po prostu trzeba pomagać, ale nie można tego przeżywać, bo wtedy pomoc może być nieskuteczna. Oczywiście bezpośrednio po akcji musimy o tym pogadać, odreagować. Potem lepiej nie myśleć o wypadku, o ludziach bo to nie jest dobre dla
nikogo. Nie jest łatwo, ale staramy się.

Jak dbasz o swoją kondycję?
- Staram się dbać na co dzień o kondycję. Jednak przede wszystkim dużo chodzę po górach, kiedy tylko mogę wyjeżdżam. To jest mój główny motor napędowy. Mam przyjaciół, z którymi często wyjeżdżamy i wtedy mocno dajemy sobie w kość, wspinamy się, chodzimy, po powrocie jesteśmy w znakomitej kondycji fizycznej i psychicznej. Jeździmy w Tatry, w niższe góry, ale także w Alpy. Bardzo lubię te wyjazdy. Góry to znakomity relaks.

Wspominałeś, że chciałbyś pracować w Tatrzańskim Ochotniczym Pogotowiu Ratunkowym.
- To moje marzenie i kolejny etap w ratownictwie. Mam takie plany i będę się starał je zrealizować.

Skaczesz także ze spadochronem?
- Tak, to niezwykłe doświadczenie. Absolutny odlot, trudne do opisania wrażenia, trzeba to przeżyć, aby wiedzieć jakie to wspaniałe uczucie. Moja druga pasja to lotnictwo, ale na razie latam tylko na symulatorach.

Życzę ci spełnienia marzeń i planów. Dziękuję za tę pouczającą rozmowę.