Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

16201 miejsce

Rwanda sukcesem Afryki? Śmiertelność w tym kraju spadła o dwie trzecie

Po 20 latach od masakry, w której zginęło około miliona osób. "New York Times" nazywa małe państwo "Sukcesem Afryki". Ludobójstwo w Rwandzie było największą zbrodnią po II wojnie światowej. Co zmieniło się od tamtego czasu?

 / Fot. I, Inisheer [GFDL (http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html), CC-BY-SA-3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/) or CC-BY-SA-2.5-2.0-1.0 (http:Rwanda na początku swojego istnienia była kolonią belgijską. Uzyskała niepodległość w roku 1962, a w 1994 doszło tam do jednego z największych ludobójstw w Afryce, w którym zginęło około miliona osób. Dzisiaj "NY Times" opisuje Rwandę jako „największy sukces Afryki”. Dlaczego?

W obliczu zajść, jakie miały miejsce od kwietnia do lipca 1994 roku, gdy sąsiad zabijał sąsiada, przyjaciele z różnych plemion stali się wrogami, miliony uciekło za granicę, a dziesiątki tysięcy umierało z powodu gruźlicy, AIDS czy maczety. Spotkałem się z tezą, że była to największa porażka ONZ w historii.

Zaczęło się od konfliktu niezadowolonego, odsuniętego od władzy plemienia Tutsi i ich zdaniem skorumpowanego i źle funkcjonującego plemienia Hutu, który tę władzę państwową aktualnie sprawował i prześladował swoich oponentów. Przykładem tego jest „dziesięć przykazań Hutu” opublikowane w 1990 roku w gazecie "Kangura":

1. Każdy Hutu powinien wiedzieć, że kobieta Tutsi, gdziekolwiek jest, pracuje dla interesów ludu Tutsi. Dlatego będzie uznany za zdrajcę każdy Hutu, który: a) poślubia kobietę Tutsi; b) przyjaźni się z kobietą Tutsi; c) zatrudnia kobietę Tutsi jako sekretarkę lub konkubinę.

2. Każdy Hutu powinien wiedzieć, że nasze córki Hutu są właściwsze i bardziej sumienne w zadaniach kobiety, żony i matki rodziny. Czyż nie są one piękne i szczere?
3. Kobiety Hutu, bądźcie czujne i starajcie się przeciągnąć swoich mężów, braci i synów na właściwą drogę.
4. Każdy Hutu powinien wiedzieć, że każdy Tutsi jest nieuczciwy w interesach. Jego jedynym celem jest władza dla jego ludu. Dlatego będzie uznany za zdrajcę każdy Hutu, który: a) zakłada spółkę z Tutsi; b) inwestuje swoje albo rządowe pieniądze w przedsięwzięcie Tutsi; c) pożycza pieniądze Tutsi albo pożycza od niego; d) sprzyja Tutsi w interesach.
5. Wszystkie strategiczne pozycje polityczne, administracyjne, ekonomiczne, wojskowe i policyjne powinny być w rękach Hutu.
6. Sektor edukacyjny musi być w większości Hutu.
7. Armia Rwandy powinna składać się wyłącznie z Hutu.
8. Hutu nie powinien dłużej litować się nad Tutsi.
9. Hutu, gdziekolwiek są, muszą działać zjednoczeni i solidarni, i mieć na uwadze losy ich braci Hutu.
10. Wszyscy Hutu muszą być nauczani na każdym poziomie o Rewolucji Społecznej roku 1959, Referendum roku 1961 i Ideologii Hutu. Każdy Hutu musi wszędzie głosić tę wiedzę.


Kolejnym czynnikiem generującym napięcie były ogromne zamówienia na brytyjską broń w roku 1993, co chwilę później zostało ujawnione i z pewnością wywołało obawę wśród już prześladowanego plemienia Tutsi.

6 kwietnia 1994 roku zginął w zestrzelonym samolocie prezydent Rwandy Juvénal Habyarimana. Mimo, że nigdy nie udało się ustalić kto jest odpowiedzialny za ten zamach, każdy Hutu nie miał wątpliwości kto za nim stoi. Dzień później brutalnie zamordowana została premier Agathe Uwilingiyimana wraz z dziesięcioma chroniącymi ją żołnierzami. Od tego momentu rozpoczęły się łapanki i morderstwa każdego napotkanego Tutsi. Nawoływano do mordowania sąsiadów, oraz tych którzy odmówili brania udziału w morderstwach. W czasie tych dramatycznych zdarzeń palono domy pełne ludzi, gwałcono kobiety i dziewczynki, obcinano głowy i kończyny dzieciom na oczach rodziców.

Dopiero 29 kwietnia rada ONZ przyznała, że „mogło dojść do ludobójstwa” i zgodziła się na przesłanie tam 5500 żołnierzy, głównie z krajów afrykańskich. Pod koniec czerwca dołączyło również 3000 żołnierzy francuskich. Dużą rolę odegrał też Rwandyjski Front Patriotyczny, którego oddziały stacjonujące w Ugandzie i Tanzanii pod namową jednego z generałów wkroczyły do Rwandy, aby rozbić bojówki Hutu. Ostatecznie w lipcu 1994 roku udało im się osiągnąć cel i obalić tymczasowy rząd. Niestety w 1996 roku doszło do równie krwawego odwetu, siły rządowe (Tutsi) rozpoczęły mord najpierw świadków takich jak dziennikarze czy pracownicy organizacji humanitarnych, a następnie na uchodźcach Hutu znajdujących się na terenie obcych państw. Tak doszło do zaatakowania dzisiejszej Demokratycznej Republiki Kongo, która została zdobyta, a następnie była okupowana i grabiona. Sytuacja ustabilizowała się w marciu 2008 roku za prezydentury Paula Kagame. Od tego czasu w Rwandzie toczy się wiele procesów przeciwko tysiąca oskarżonym o ludobójstwo.

Światowa Organizacja Zdrowia piszę o spadku śmiertelności o dwie trzecie od 2000 roku. Zakażenia wirusem HIV spadły o 60 proc., a liczba zgonów z powodu malarii zmalała o 85 proc. od 2006 roku. Od 1995 r. długość życia podwoiła się. Rwanda to zdecydowany sukces i przykład dla Afryki pod względem zdrowia publicznego.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (2):

Sortuj komentarze:

Abstrahując kto, kogo i dlaczego opłacał, wniosek nasuwa się sam: trzeba ostro przetrzebić człowiecze populacje a śmiertelność spadnie o 2/3, znikną choróbska i nawet komary stracą apetyt na naszą krew. Nastania szczęśliwość powszechna i nareszcie będziemy mogli być dumni z odniesionego sukcesu.

Zatem chwytajmy za maczety!
O pardon, akuratnie my nie potrafimy się nimi posługiwać...
Ale noży, tasaków, siekier, kos i wideł jeszcze dosyć u nas, a zatem do roboty!
:((

Komentarz został ukrytyrozwiń

Tutsi kolaborowali z amerykańskim kapitałem i przemysłem zbrojeniowym. – Damy wam broń, przeszkolimy, odbijecie Rwandę, przyłączą się do was Tutsi z Burundi i zrobicie nowy porządek w Kongu, potem nawiążecie współpracę z Tutsi w Burundi i droga do Konga będzie otwarta; będziemy mieli najzasobniejszy w surowce naturalne obszar na świecie a wy polityczne zwycięstwo.

Korporacje zrobiły rękami Afrykańczyków najazd na Kongo, którego koniecznym skutkiem ubocznym było ludobójstwo. Ale to przecież czarni się wyrzynali…

"Dopiero 29 kwietnia rada ONZ przyznała, że „mogło dojść do ludobójstwa” i zgodziła się na przesłanie tam 5500 żołnierzy"

A na czyich usługach jest ONZ. Kto karmi tę rzeszę "eunuchów" jak nie pożyczki z Goldman-Sachs, który to bank konsumował poprzez swoje rozliczne podmioty kolonizacyjne wojnę między murzynami?

Frasncuskojęzyczna środkowa Afryka zaczęła mówić po angielsku. W wyniku zawartych umów – korupcyjnych, fikcyjnych, arbitralnych - cały region z jego niesamowitymi zasobami i bogactwami naturalnymi stał się własnością kapitału anglosaskiego.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.