"Rydwan bogów" alternatywną historią pradawnego Egiptu?

Dodał(a): Michał Mazik
2010-06-01 12:10
Odsłon: 5138
Komentarzy: 3

Tagi:

O debiucie literackim, przenoszącym czytelnika w magiczny świat starożytnego Egiptu i współczesnej Polski oraz technicznych aspektach pisania książki, rozmawiamy z autorem "Rydwanu bogów" Aleksandrem Kowarzem.

Zdjęcie autora książki / Fot. Alina Kowarz.

Skąd pomysł na fabułę?
- Pomysł wziął się z opowieści wujka mojej żony o jakimś tajemniczym obiekcie zakopanym ponoć w okolicy miasta, w którym mieszkam. Drugim elementem było nieśmiertelne pytanie pisarzy, czyli „co by było gdyby?”. W tym przypadku co by było, gdyby w Polsce znaleziono egipskiego skarabeusza? W trakcie pisania okazało się, że takie skarabeusze rzeczywiście były odnajdywane na terenie Polski, ale wcześniej nie miałem o tym pojęcia.

Wplatanie elementów ze starożytnego Egiptu do współczesności w książce wyniknęło z Pana zainteresowania historią starożytną?
- Starożytny Egipt fascynuje mnie poprzez pryzmat tajemnicy, jaka otacza ten kraj i czas. Oczywiście, żeby historia, którą opowiadam była wiarygodna, musiałem się przygotować merytorycznie. Przeczytałem dużo książek na temat starożytnego Egiptu, a zwłaszcza skarabeuszy, ich znaczenia i pochodzenia. Nie ograniczałem się tylko do dzieł i teorii ogólnie przyjętych przez świat nauki, co pozwoliło mi wpleść elementy magiczne.

Czy elementy rozważań filozoficzno-religijnych bohaterów wzięły się z tego, że studiował Pan religioznawstwo?
- Raczej na odwrót. Zainteresowanie filozofią i religią wpłynęło na decyzję o wyborze kierunku studiów. Zresztą religioznawstwa nie ukończyłem, doszedłem do wniosku, że ten kierunek nie spełnia moich oczekiwań i dość szybko przeniosłem się na politologię. Zainteresowania jednak pozostały, ale w sferze hobby.

W jaki sposób powstał tytuł?
- Szczerze mówiąc, nie wiem. Szukałem jakiejś w miarę oryginalnej i uniwersalnej nazwy dla artefaktu, który jest osią wydarzeń w powieści. Rydwan Bogów sam do mnie przyszedł.

„Sefian, mag-kapłan Świątyni Horusa i strażnik Rydwanu Bogów, wyrusza z misją zleconą przez faraona. Ma ukryć potężny artefakt przed niepowołanymi ludźmi" - można odwołać się do historii pierścienia w literaturze Tolkiena...
- Oczywiście, „Władca Pierścienia” to jedna z moich ulubionych książek, do której wracam regularnie. Tolkien stworzył wspaniały, złożony i skomplikowany świat, a wędrówka po nim nigdy mi się nie nudzi. Poza tym w powieści można odnaleźć inspiracje innymi książkami, filmami, a nawet komiksem. Jeśli chodzi o książki, to przede wszystkim proza Stephena Kinga. Z filmów inspiracją były dla mnie awantury Indiany Jonesa, szczególnie pierwsza i trzecia część. A komiks to Thorgal - Kraina Qa.

Więc ma Pan pisarskie autorytety...
- Trochę ich jest… Zacznijmy może od polskich. To głównie Sapkowski, Dukaj, Pilipiuk i Komuda. Będę szczęśliwy, jeśli kiedyś uda mi się osiągnąć ich poziom. Bardzo mi się podoba również twórczość Jakuba Ćwieka. Z zagranicznych oczywiście Stephen King. Poza tym Orson Scott Card i jego Saga o Enderze oraz Terry Pratchett.