Zaloguj

Zarejestruj się

Zaloguj przez Facebook

Pozycja materiału w rankingach:

45907 miejsce

Dział: Opinie

Ocena: 160pkt

Oceń:

Autor usunął profil

Są tacy....


Najbardziej narażony na wykolejenie jet ten pociąg, który jeździ bez przerwy, co dzień, bez względu na pogodę i ilość paliwa. Dlatego, jak "nachodzi na mnie" nieprzemożna chęć pisania - siadam cichutko w kąciku i czekam, aż mi przejdzie...

"Pisarczyk z Koryntu", pismak, "gryzipiórek", pisarz – w stopniu większym niż inny artysta i niż każdy człowiek – jest skazany na swoją "walkę z szatanem", czyli na walkę ze świadomością i poczuciem własnej
n i e p o t r z e b n o ś c i. W tej walce nie można zwyciężyć (konieczności własnego istnienia zawsze da się zaprzeczyć), ale można do końca nie skapitulować, nie nabierając się przy tym na żadne pozory. Możliwość pisania – jak możliwość życia – zależy od wszystkiego, co przemawia za tym, że się jest lub może być w świecie potrzebnym.


Prawdy w tym względzie nie trzyma się w dłoni, gra toczy się w ciemno, w obiegu są prawdziwe i fałszywe karty, fałszywych jest więcej niż prawdziwych, na pierwszych możesz się nie poznać, drugich może w ręku zabraknąć. Czyż Olav Duun, który zmarł blisko 70 lat temu, mógł wiedzieć, że stanie się dla kogoś takiego jak ja bardziej życiodajny niż chleb i wino tylko dlatego, że na skutek zbiegu okoliczności stał się tym jedynym pisarzem, którego chciałem i mogłem czytać w stanie rozpaczy.

Są tacy, którzy pięknie mówią i piszą
/ I tacy, co topią w kielichu rozpacze
/ Bezbronni, jak dzieci, odporni, jak spiże
/ I tacy dumni, by mogli przebaczać

Są także weseli radością nieznaną
/ Z rękami przy sercu, by rozdać najwięcej
Tak mądrzy, że mądrość schyliła im głowy
/ Cierpliwie przystają, choć mogą iść prędzej

Są wreszcie zagubieni po drodze w pośpiechu
/ Gdzieś w mrokach i na dnie bezradnie padają
Tym do nóg się pokłoń i dźwignij pod serce
/ Daj Miłość, jak wodę, o którą wołają......


Literatura, żeby była potrzebna, musi być górą w konkurencji z pokusami pijaństwa, rozpusty, chciejstwa i wszystkich innych grzechów głównych. Literatura jest takim jabłkiem z drzewa wiadomości dobrego i złego, którego zakaz zrywania nie może dotyczyć, bo nawet raj bez możliwości bezgrzesznego grzeszenia stałby się dla człowieka piekłem.

Jacy więc mają być pisarze? Tacy, żeby nieznani inni chcieli i mogli ich czytać nie z jakiegokolwiek obowiązku, lecz z wewnętrznej potrzeby obcowania z prawdą. Tę prawdę, która ma milion twarzy, odnaleźć musi dla siebie ten, kto chce i może być pisarzem. Każdy, kto odnajdzie swoją twarz prawdy, stanie się potrzebny innym. Amen.

Tę impresję dedykuję wszystkim piszącym z wielkanocnym, odświętnym pozdrowieniem.

Zobacz także:

Marek Różycki jr. OFFline profil autora

Autor: Marek Różycki jr.

Napisz do autora

Artykuły (60) Galerie (7) Średnia ocen (4.80)

Miejscowość: Warszawa / Zakopane | Kraj: Polska

O mnie: Zawód: dziennikarz, literat czyli Odyseusz z kompasem http://www.sadurski.com/satyra/marek-rozycki-jr.htm Ludzie potykają się nie o góry, lecz o krecie kopce!...

Ostatnie artykuły autora:


Komentarze: 38

Sortuj komentarze:

Autor usunął profil 05.05.2009 22:23

Ocena: Ocena pozytywna 42 Ocena negatywna 38

Amen

Komentarz został ukrytyrozwiń

Marta Jenner 12.04.2009 16:53

Ocena: Ocena pozytywna 43 Ocena negatywna 41

"Jacy więc mają być pisarze? Tacy, żeby nieznani inni chcieli i mogli ich czytać nie z jakiegokolwiek obowiązku, lecz z wewnętrznej potrzeby obcowania z prawdą."
A to zdanie zadedykowałabym twórcom list szkolnych lektur obowiązkowych...

Komentarz został ukrytyrozwiń

Marta Jenner 12.04.2009 16:50

Ocena: Ocena pozytywna 52 Ocena negatywna 43

Plus, szczególnie za lekcję pokory w pierwszym akapicie.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Alicja Pływaczyk 12.04.2009 01:41

Ocena: Ocena pozytywna 42 Ocena negatywna 49

"(...) największy bywa człowiek wtedy, gdy może się wyprostować i być li tylko człowiekiem."
/Olav Duun - "Ragnhilda"/

W przesłaniu świątecznym, nie tylko od Święta - spokoju refleksji i pogody nastrojów w plusie

http://g.infor.pl/p/wieszjak.pl/www/e-kartki/wielkanocne/wielkanocne264.jpg

Komentarz został ukrytyrozwiń

Magdalena Nowakowska 11.04.2009 17:55

Ocena: Ocena pozytywna 51 Ocena negatywna 44

Prosze nie siadac w kaciku tylko pisac, gdyz ma Pan swoich czytelnikow i prosze o tym nie zapominac 8-)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jolanta Maria Dzienis 10.04.2009 22:25

Ocena: Ocena pozytywna 46 Ocena negatywna 42

W jakiejś bajce przeczytałam, że "ludzie po tamtej stronie lasu" są tacy sami jak my! Ale to nie do końca prawda, żeby byc człowiekiem, trzeba się nim nie tylko urodzić...

Komentarz został ukrytyrozwiń

Lidia B. Borys 10.04.2009 20:14

Ocena: Ocena pozytywna 51 Ocena negatywna 35

... ja po ostatnich 'sztachach' to już palenie chciałam rzucić... no ale jakoś nie idzie. D ;)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jadwiga Nosiadek 10.04.2009 19:48

Ocena: Ocena pozytywna 47 Ocena negatywna 38

Świetny tekst!

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 10.04.2009 18:15

Ocena: Ocena pozytywna 41 Ocena negatywna 52

+ a co do postawionego pytania to:
"...wszak chodzi o to, żeby język giętki powiedział wszystko co wymyśli głowa..."

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 10.04.2009 14:24

Ocena: Ocena pozytywna 42 Ocena negatywna 48

....też bym tak chciał.... Ja potwornie się spalam przy pisaniu; piję kilkanaście kaw i wypalam "las" papierosów.... Piszę głównie w nocy.... i setki razy poprawiam.... Pedanteria jest drogą do samozagłady, niestety.... :-))) Marr

Komentarz został ukrytyrozwiń

odśwież

Maksymalnie 4000 znaków. (możesz jeszcze wpisać: 4000)

Reklama

Najpopularniejsze

Reklama
Copyright 2012 Wiadomosci24.pl
Realizacja serwisu: Gratka Technologie Sp. z o.o.