Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

171542 miejsce

Sarkozy – droga na szczyt

Catherine Nay, pisząc książkę ‘’Sarkozy. Pragnienie władzy’’, chciała przede wszystkim nawiązać do słów Jeana La Bruyer – „Człowiek rozumny leczy się z ambicji - ambicją’’. Zdanie to idealnie pasuje do drogi życiowej, którą podąża cały czas prezydent Francji.

Książka opisuje życie obecnego prezydenta Francji od lat najmłodszych, aż po dzień, w którym zdecydował ubiegać się o najważniejszy urząd w państwie. Ukazane są jego wzloty i upadki, zarówno w życiu zawodowym jak i prywatnym. Możemy dowiedzieć się w jaki sposób Sarkozy dotarł na sam szczyt politycznej wspinaczki, pokonując kolejne stopnie kariery. Wyłania się nam obraz człowieka bardzo ambitnego oraz zdeterminowanego, któremu jednak nie są obce zwykłe ludzkie problemy.

Nicolas Sarkozy urodził się 28 stycznia 1955 roku. Jest synem Żydówki Andree Mallah zwanej Dadu oraz węgierskiego imigranta Pala Sarkozy. Ma dwóch braci - starszego o 4 lata Guillaume i rok młodszego Francois. Gdy miał 4 lata Dadu odeszła od męża, nie mogąc znieść jego ciągłych zdrad. Pal Sarkozy odmówił pomocy w utrzymywaniu dzieci i nigdy nie stanowił wsparcia dla żadnego z synów. Spowodowało to, że młody Nicolas wychowywany był przez matkę w domu dziadka. Po jego śmierci rodzina przeniosła się do Neuilly. Zrozumiał
już wtedy, że jeżeli chce do czegoś dojść, musi liczyć tylko na siebie. Lekcję tę w przyszłości wielokrotnie wykorzysta.
 / Fot. "Sarkozy. Pragnienie władzy" Wydawnictwo Prószyński i S-ka
Swoją karierę polityczna rozpoczął w 1974 roku. Wtedy pojawił się w biurze partii gaullistowskiej UDR (Unia Demokratów na rzecz Republiki). Zaczynał jako działacz partyjny najniższego szczebla, odpowiedzialny za rekrutację młodych członków. Stopniowo, dzięki zapalczywemu uporowi i dużej aktywności politycznej, zdobywał coraz większe uznanie. Już po 3 latach został najmłodszym członkiem rady miejskiej miasta Neuilly.

Nie zapomina przy tym wszystkim o wykształceniu. Po skończeniu prywatnej katolickiej szkoły średniej, postanowił zostać prawnikiem. Jest absolwentem prawa na Université Paris X Nanterre oraz nauk politycznych w Institut d'Études Politiques de Paris. Specjalizuje się we francuskim prawie biznesowym. W wieku 27 lat Sarkozy zostaje wspólnikiem w kancelarii. Praca ta wyraźnie mu służy, gdyż zdobywa coraz więcej znajomości w środowisku politycznym.

Stara się także ułożyć swoje życie osobiste. Bierze ślub z Marie Culioli. Wkrótce na świat przychodzi dwójka jego synów. Wydaje się być bez pamięci zakochany w swojej wybrance, ale wszystko zmienia się wraz z poznaniem Cecili. Ona jest jednak żoną jego przyjaciela Jacquesa Martina."Wykiwałem ich wszystkich!’’. To już kolejny sygnał, że Sarkozy jest bardzo zdeterminowany w drodze na sam szczyt. Cechuje go przy tym olbrzymia pewność siebie, a niespożyte pokłady energii czynią politycznym maratończykiem. W nowej roli świetnie się sprawdza, ale to nie zaspokaja jego wielkich ambicji. W 1988 roku zostaje deputowanym Zgromadzenia Narodowego. Jego polityczna kariera nabiera jeszcze większego rozpędu wraz z wejściem do rządu Edourda Balladura. Od 1993 roku do 1995 sprawuje funkcję ministra budżetu oraz pełni rolę rzecznika rządu.

W roku 1995 stanął przed bardzo trudnym politycznym wyborem. Kogo wesprzeć w czasie wyborów prezydenckich? Obecnego premiera Balladura czy oficjalnego kandydata partii RPR (Zgromadzenie na rzecz Republiki) Jacques'a Chiraca. Wybór był tym trudniejszy, że zarówno jednemu jak i drugiemu wiele zawdzięczał w swojej politycznej wspinaczce. Ostatecznie zdecydował się na pomoc w kampanii ówczesnemu premierowi. Jednak tym razem intuicja go zawiodła i poniósł wielką porażkę. Nowy prezydent Jacques Chirac tak naprawdę nigdy nie wybaczył tej zdrady Nicolasowi, w najważniejszym momencie jego kariery. Dał mu to wielokrotnie potem odczuć. Sarkozy jednakże wyciągnął kilka wniosków z przegranej, które okazały się bardzo przydatne już 12 lat później.

Z wielkim uporem zaczął dążyć do odzyskania utraconego zaufania i silnej pozycji w RPR. W 2002 roku po reelekcji w wyborach prezydenckich, Chirac mianował go ministrem spraw wewnętrznych w gabinecie premiera Jeana-Pierre'a Raffarina. Od początku pokazuje, że to stanowisko idealnie do niego pasuje. Z powodu sporej aktywności nazywany jest ‘’Speedy Sarko’’. Staje się także osobą najczęściej występującą w mediach oraz najbardziej zaufaną dla francuskiego społeczeństwa. W 2003 roku tygodnik ‘’Le Point’’ ogłosił go ‘’Człowiekiem roku’’.

Jak każdy człowiek nie jest bez skazy. Najbardziej oberwało mu się, gdy w 2005 roku ponownie został ministrem spraw wewnętrznych w nowym rządzie premiera Dominika de Villepin. Zamieszki wywołane przez imigrantów spadły bezpośrednio na jego konto. Trudnych chwil zaczął także doświadczać w swoim drugim małżeństwie. Jego żona Cecilia, z którą ma syna Louisa, coraz bardziej się od niego oddalała. Jak grom z jasnego nieba spada na niego decyzja Cécilii o separacji. Jego ukochana wyjeżdża do Stanów z innym, a Sarkozy jest u progu załamania nerwowego.

Wszystko to jednak nie przeszkodziło mu w wystartowaniu do walki o fotel prezydenta republiki w 2007 roku. Nawet sam Jacques Chirac zdał sobie sprawę, że jest on jedynym kandydatem, który może pokonać kandydatkę lewicy - Segolene Royal.

Książka prezentuje Sarko jako człowieka, który uwielbia być w centrum zainteresowania, kocha występować w mediach. Widać, że jest człowiekiem impulsywnym i czasami nie potrafi panować nad emocjami. Można uznać, że nie cofnie się przed niczym by osiągnąć zamierzony cel. Sam wyznał Catherinre Nay: ‘’Jestem swoim największym wrogiem’’. Jednak zawziętości i konsekwencji w działaniu można mu tylko zazdrościć. Jest waleczny, ceni sprawiedliwość i dyscyplinę. Całe swoje dorosłe życie poświęcił polityce, by wreszcie dojść na sam szczyt. Fotel prezydenta Francji należy do niego, jednak jak sam zaznacza, dopiero teraz staje przed największym swoim życiowym wyzwaniem – stworzeniem wielkiej i silnej Francji.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (2):

Sortuj komentarze:

de g.
  • de g.
  • 05.11.2010 01:06

to dupek pelen obaw i swinia finansjery mason kolaborant zdrajca

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ważna publikacja, choć spodziewałem się, że niniejszy artykuł będzie raczej bliższy recenzji, a nie streszczeniu.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Dziękujemy za Twoją aktywność w serwisie wiadomosci24. Do zobaczenia niebawem w innym miejscu.

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl
#PRZEPROWADZKA: Dowiedz się więcej

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.