"Sex, metro i mp3" w warszawskim Teatrze Bajka

Dodał(a): Zbigniew Kowalewski
2011-04-30 11:59
Odsłon: 3261
Komentarzy: 2

Tagi:

Ktokolwiek ma poczucie niesprawiedliwych opinii na swój temat, powinien udać się do Teatru BAJKA. Zarówno mężczyźni, jak też i płeć odmienna mają tu okazję do zweryfikowania tych ocen, jakie wydają o nas partnerzy i zupełnie obcy ludzie.

W środowy wieczór miałem przyjemność obejrzeć w Teatrze Bajka w Warszawie spektakl, w którym w roli głównej występuje Katarzyna Skrzynecka. Jej bohaterka ma za sobą nieudany związek, po którym usiłuje się psychicznie pozbierać. Leżąc wśród książek i czasopism swobodnie sięga po cytaty ze słowników, dzieli się z widzami refleksjami po przeczytanych artykułach. A jest ich całe multum. W głowie tej inteligentnej dziewczyny kłębią się tysiące myśli, które usiłuje przekazać publiczności, a czyni to z werwą, fantazją i swobodą, jaka udziela się całemu, zgromadzonemu w sali teatralnej audytorium.

Katarzyna Skrzynecka kreuje rolę opuszczonej przez mężczyznę kobiety, oczytanej, nowoczesnej osoby, która doskonale orientuje się w problematyce dotyczącej współczesnej rodziny. Odwołując się do osobistego doświadczenia poddaje bezlitosnej krytyce teksty przytaczanych wszem i wobec publikacji naukowych i drukowanych w prasie dyskusji. Aby nie posądzono mnie o prywatną złośliwość zacytuję piekielnie inteligentną autorkę genialnej myśli, która zawiera się w stwierdzeniu, że stworzyła ją kobieta, czyli człowiek... W przeciwieństwie do jakże niedoskonałego mężczyzny. Koryfeusz(ka) w kusej, gustownej haleczce snuje refleksje na temat ludzkiej, czyli również i swojej kondycji psychofizycznej.

Oto próbka jednego z jej rozważań: "Ech, ci mężczyźni. Same z nimi problemy; mają za mało testosteronu (albo już nie umieją z niego korzystać), włóczą się po kosmetyczkach, są niezdecydowani, marudni i kapryśni. No tak, tylko czyja to wina? Może także kobiet, a matek w szczególności. To one przecież zakazują swoim małym synkom kląć i dźgać się nożami, a tym 40-letnim gotowe są nieba przychylić, choćby oni reagowali na to opryskliwie".

Wielowątkowy melanż rozmaitych, ale bardzo ważnych tematów i motywów, byłby może w lekturze czystego tekstu monodramu, chaotyczną mozaiką wrażeń. Aktorka traktuje ten pozorny zlepek jak muzyczną partyturę, czyniąc z zasłyszanych opinii i własnych wspomnień bohaterki monodramu, pełną swoistej gracji, indywidualnego blasku, niesamowitą symfonię emocji. Po rozstaniu z mężczyzną swojego życia była żona złośliwie komentuje przemianę dawnych "macho" w tzw. „nowych mężczyzn”. Ci ludzie stają się bardziej kobiecy niż same kobiety… Z jej życiowo mądrych, choć czasem niesprawiedliwych i bardzo subiektywnych monologów jawi się nam świat metroseksualnych mężczyzn bez kropli krwi w żyłach i adrenaliny w organizmie. Zapatrzony w trendy mody, zasłuchany w mp3, dyskutujący o kremach do twarzy, jest naprawdę zakochany przede wszystkim w sobie. Czy to jest prawda, to zupełnie inna sprawa.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Zbigniew Kowalewski

Artykuły (121) Galerie (7) Średnia ocen (4.63)

Wiek: 59 | Miejscowość: Warszawa | Kraj: Polska

O mnie: żadne 59, tylko 36+VAT,a to będzie dopiero w sierpniu. A wszystko o mnie i moim dorobku artystycznym znajduje się pod adresem http://pl.wikipedia.org/wiki/Zbigniew_Kowalewski i na mojej stronie osobistej http://www3.sympatico.ca/hobot/Zbyszek.htm... więcej

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Zobacz inne materiały

Komentarze: 2

Sortuj komentarze:

Emi Soboń 30.04.2011 12:40

Ocena:

Świetna recenzja Zbyszku. Moją jeszcze szlifuję ponieważ dopiero co wróciłam z Warszawki. Pozdrawiam ;-)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ewa Krzysiak 30.04.2011 12:17

Ocena:

I wreszcie wiem jak było na spektaklu. Dziękuję za recenzję i czekam na kolejną, tym razem kobiety. Ciekawie będzie porównać męski i damski punkt widzenia.

Komentarz został ukrytyrozwiń