Sposób na życie: samotność z wyboru

Coraz częściej można spotkać człowieka, żywiącego niechęć do innych – zawziętego, upartego samotnika, na pozór nie różniącego się niczym od pozostałych ludzi. Podczas rozmowy nie udziela wymijających i lakonicznych odpowiedzi, uśmiecha się, żartuje, ironizuje, zadaje pytania, uwodzi elokwencją i mądrością życia. I nikt nie ośmieliłby się przypuszczać, że właśnie ta niezwykła osoba jest jedną z wielu ukrytych przedstawicieli samotnych z wyboru.

Zamień się w słuch

Natalia jest wysoką dwudziestotrzyletnią studentką filologii angielskiej, za którą na ulicy oglądają się mężczyźni. Mieszka w małym, wynajmowanym mieszkaniu. Utrzymuje się z tłumaczenia tekstów. Nie można jej spotkać pubie w towarzystwie znajomych. Po skończonych zajęciach na uczelni wraca do swojej twierdzy, by samotnie rozkoszować się dźwiękami „Iris” Goo Goo Dolls. Czasami zdarza się, że wychodzi i na zewnątrz, aby pobuszować w centrach handlowych. Gdy dzwoni telefon, odbiera – to kolejna koleżanka, która chce zaprosić ją na super imprezę z genialnymi facetami. Odmawia tłumaczeniem, że dopadł ją straszny ból głowy. Jedyne co się zmienia to przyczyny odmawiania, bo samo odmawianie weszło jej już w krew. O swoim odcięciu od świata mówi wprost.

– Sama zrezygnowałam z ludzi. Zanim moje ego stało się istotą najważniejszą, dałam szansę ludziom: słuchałam, doradzałam, przyjaźniłam się. Tylko że nikt nie robił tego w stosunku do mnie. Jak widzisz, przemiana nie była bezpodstawna. Wartość, która wydawała mi się tak piękna, nie mogła opierać się tylko na interesowności. Zrobiłam źle, nie godząc się na bezczeszczenie pojęcia przyjaźni, czy może po prostu czas inaczej ją zdefiniować? – sarkastycznie zapytuje.

Na pewnym amerykańskim forum internetowym ktoś zapytał, jakie są korzyści z bycia singlem. Przyczyn wyboru samotności jest bardzo wiele: brak zrozumienia ze strony innych, ukryte kompleksy, odrzucenie, traumatyczne doświadczenia. Pojawiły się dziesiątki odpowiedzi. MiaMia napisała: „Niezłamane serce, żadnych zmartwień, żadnych tragedii”. Z kolei Treasure podała konkretne przykłady: „Dla mnie największą korzyścią jest wolność. Gotuję co i kiedy chcę, idę na zakupy i wydaję tyle pieniędzy, ile uważam za stosowne, sprzątam dom wtedy, gdy mam na to ochotę”.

– Znam bardzo wielu singli, takich jak ja. Większość jest sama, bo po prostu na tym świecie nie pojawił się żaden odpowiedni człowiek, który potrafiłby wysłuchać. Jestem skłonna powiedzieć, że ludzie wiążą się ze sobą na zasadzie przeciwieństw. Podczas gdy jeden jest wielkim słuchaczem, drugi mówcą, ale już niekoniecznie wielkim. Słuchacz też człowiek i są momenty, kiedy po prostu chce się wygadać, a nie cały czas tylko nastawiać uszy i obarczać się problemami innych.

Dr Robert Anthony w swojej książce „Pełna wiara w siebie” podkreśla, że umiejętność słuchania jest bardzo istotna w kontaktach międzyludzkich: „[…] każda osoba, która potrafi nas wysłuchać i zrozumieć to wszystko, co chcemy jej przekazać, jest dobrym przyjacielem”.

Natalia śmieje się, słysząc pytanie w jaki sposób radzi sobie z własnymi problemami, skoro nie ma z kim o tym porozmawiać.

– No tak, najlepiej byłoby, gdybym zapukała do drzwi psychologa. Ale po co mam opowiadać komuś zupełnie obcemu i jeszcze mu za to płacić? Nie o to chodzi. Widok bliskiego mi człowieka, który koncentruje całą swoją uwagę na moich słowach, jest niesamowity. Przez te wszystkie lata, gdy opowiadałam o swoim odczuciach, miałam wrażenie, że mówię za przeproszeniem do ściany. W ten sposób doszłam do wniosku, że nikt nie zrozumie mnie, tak jak ja sama siebie rozumiem, więc kupiłam zeszyt i każdego dnia zapisywałam po kilka kartek. Czasami darłam je, zarysowywałam – wszystko, aby idealnie odwzorcować moje uczucia. Są dni, kiedy otwieram szufladę i już bez żadnych emocji, czytam słowa zapisane kilka miesięcy wcześniej.

Recepta na sukces

Na jednym z blogów przez pewien czas można było przeczytać wyznanie młodej kobiety: „Wiesz, jak bardzo boli przyczepienie metki z napisem "porażka" przez najbliższych? Jak bardzo niewiara we własne umiejętności spowodowana sugestiami innych krzywdzi? A gdy coś się uda, zamiast wyrazów uznania pojawia się komentarz, że takiemu komuś, jak ja po prostu nie może się udać. W końcu pojawiła się myśl zaczęcia współpracy z samą sobą. To był trafny wybór. Niedługo minie pięć lat odkąd żyję zupełnie sama. Kończę studia, mam świetną pracę, czuję się szczęśliwa. Nikt nie podcina mi skrzydeł, bo nie ma odpowiedniego motywu”. Swój tekst podsumowuje zdaniem: „[Jestem] po prostu odosobniona świadomie”.

– Wciąż samotnych z wyboru traktuje się jak trędowatych, masochistów. Kiedyś spotkałam się z opinią, że tym właśnie wyborem krzywdzę siebie. A przecież jest bardzo wiele ludzi, którzy założyli rodziny – mają własny dom, stadko dzieci, kochającego męża, czy też żonę, a w zasadzie są nieszczęśliwi. Szczęście polega na tym, by żyć zgodnie z samym sobą, własnym usposobieniem – radzi Natalia.

Liczy się teraz

– Nie wiem, co będzie za kilka lat. Wiem, że kiedyś moje bycie singlem się skończy. Wiem, że za jakiś czas, gdy z dystansem spojrzę na moje poprzednie przyjaźnie, znajomości i zdobędę się na zaufanie do ludzi, wszystko się zmieni. Teraz nie jestem na to gotowa, a tym bardziej nie mam na to żadnej ochoty – tłumaczy Natalia.

Autorka kontrowersyjnego tekstu, zamieszczonego na własnym blogu zadaje pytanie i jednocześnie na nie odpowiada: „ A jeśli kiedykolwiek zmienię kierunek patrzenia, co wtedy zrobię? Nie wiem. Teraz żyję chwilą”.

– Można mi przypisać różne przydomki – egoistka, despotka, desperatka, introwertyczka, indywidualistka. I w każdym jest chociaż odrobina autentyczności. Tak naprawdę samotność była drogą do oczyszczenia się z tego całego błota, którym oblali mnie ludzie. Musi minąć sporo czasu, gdy to wszystko spłynie i unormuje się, ale wiem, że już nigdy nie będę rześką i słodką dziewczynką, bo przecież zawsze zostaje jakiś ślad – podsumowuje moja rozmówczyni.

Na koniec rozmowy Natalia dodała, że od tak dawna nie odpowiadała o sobie...

****
Imię głównej bohaterki tekstu zostało zmienione na jej wyraźną prośbę.