Wiadomości24 > Kultura > Książki > Sprawa betanek nie miała precedensu - rozmowa z Marcinem Wrońskim

Pozycja materiału w rankingach:

#17309 wg odsłon (miesięczny)

17309 miejsce

Dział: Książki

Ocena: 47pkt

Oceń:

Sprawa betanek nie miała precedensu - rozmowa z Marcinem Wrońskim

Dodał(a): Michał Mazik
2010-09-10 18:56
Odsłon: 7523
Komentarzy: 9

Tagi:

"Officium Secretum. Pies pański" to głośna książka o eksmisji betanek, wydana w tym roku. Główny bohater - ojciec Gliński musi zmierzyć się zarówno z herezją, natręctwem dziennikarzy i polityków, jak również własnymi słabościami. O kuluarach pisania książki, faktach i mitach w niej zawartych rozmawiamy z pisarzem Marcinem Wrońskim, znanym dotychczas głównie jako twórca przygód komisarza Maciejewskiego.

Z archiwum Ośrodka "Brama Grodzka - Teatr NN" w Lublinie / Fot. Piotr Sztajdel

Znalazł Pan bardzo kontrowersyjny temat. Polityka miesza się z religią. Sprawa betanek odbiła się szerokim echem po całej Polsce… Do tego dodał Pan Służbę Bezpieczeństwa. Spodziewa się Pan reakcji ze strony władz KUL-u, Kościoła?
Nie tylko nie spotkałem się do tej pory z żadną sensowną krytyką, bo to, że na forum jakiejś gazety paru "prawdziwych" Polaków nazwie Pana Żydem, stanowi tylko dowód na to, że jest się człowiekiem na właściwym miejscu. Natomiast w kręgu dominikańskim przyjęcie było więcej niż fantastyczne. Po publikacji "Officium Secretum. Psa Pańskiego" odezwał się do mnie nieznany mi wcześniej zakonnik, dziękując mi za lekturę i stworzenie postaci dominikanina-detektywa. Niedługo później otrzymałem nawet propozycję publikacji w dominikańskim miesięczniku "W drodze". W tych dniach wróciłem z Warszawy, gdzie wraz z jeszcze innym dominikaninem, o. Pawłem Krupą, nagrywaliśmy rozmowę dla telewizji Religia TV i nie mogliśmy się nagadać, nawet po wyłączeniu kamery. Cóż, na podobną życzliwość ze strony telewizji Trwam raczej nie liczę, ale przyjęcie mojej powieści w tych środowiskach kościelnych, które darzę największym szacunkiem, nie jest krytyczne. Jest bardzo ciepłe.

Co oznacza tytuł książki?
Officium Secretum to fikcyjna tajna instytucja kościelna nawiązująca nazwą do Świętego Oficjum, czyli inkwizycji. Pies Pański? To jeszcze prostsze, chociaż nie każdy o tym wie. Dominikanin z łaciny znaczy "pies Pański".

Jeśli porównać chociażby trzy Pana ostatnie książki: "Officium Secretum", "Kino Venus" i "Morderstwo pod cenzurą", to uraczył Pan czytelników ekstremum charakterologicznym postaci. Komisarz Maciejewski to wielki bałaganiarz i niechluj, z kolei ojciec Gliński wariuje na punkcie porządku…
Komisarza Maciejewskiego bardzo celnie Pan podsumował, ale tym razem chciałem napisać o kimś zupełnie innym. Może nie całkowicie - ponieważ tych dwóch bohaterów wiele łączy. Obaj są śledczymi z powołania, pasjonatami swojej służby. Na pewno ojciec doktor Gliński jest postacią bardziej złożoną, oczywiście niczego nie ujmując komisarzowi Maciejewskiemu. Gliński jest bohaterem bardziej pogłębionym, ale to wynika z innej koncepcji książki. Mogę dodać żartem, że spotkałem się z uwagami, jakoby komisarz Maciejewski był dla niektórych czytelników denerwujący, szczególnie gdy dochodziło się do fragmentu opisującego, jak mieszka. Odbiorcom skłonnym do porządku zbierało się na wymioty, więc pomyślałem sobie, że tym razem spróbuję stworzyć postać dla nich, specjalnie dla nich. Sam niestety jestem bałaganiarzem, więc komisarz Maciejewski jest mi bardzo bliski…

1
2
3
...
5
następna »

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Michał Mazik

Artykuły (149) Galerie (11) Średnia ocen (4.60)

Wiek: 28 | Miejscowość: Lublin | Kraj: Polska

O mnie: dziennikarz, literat, zwolennik inicjatywy W24

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 9

Sortuj komentarze:

Marika Przybył 15.12.2010 22:59

Ocena:

Świetna robota, Michale. Gratuluję, wyróżnienie jak najbardziej zasłużone.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 13.09.2010 13:17

Ocena:

109

Gratuluję autorowi wyróżnienia za ten materiał :))

Komentarz został ukrytyrozwiń

Koper 12.09.2010 18:06

Ocena:

Nie chciałbym nikogo powyżej urazić, ale... czy takimi historiami interesują się tylko osoby nieco starsze? Jeśli tak, to trochę ... smutne. Wywiad ciekawy, a książkę na pewno przeczytam.

Komentarz został ukrytyrozwiń