Starość nie radość, pamięć nie wieczność

Duży plus!!! Niekonwencjonalne PRZEMYŚLENIA nie zyskają aplauzu BEZMYŚLNEJ społeczności - taka norma... niestety.
"Bez serc, bez ducha - to szkieletów ludy..."
Nie przejmuj się i... nie podejmuj polemiki z "echem dinozaurów"! Nie ma sensu! Po prostu - "rób swoje!" Rozumiem Twój tekst i podziwiam!
Poza plusem - DUŻY SZACUNEK!!!

Stara prawda... Młodość a nie starość musi się wyszumieć, ale żeby szumieć - trzeba BYĆ i UMIEĆ!... :)))

Dobrze się czyta ten tekst.

Myślę, że rozmowę o sławie najlepiej oddaje wpis Marka Różyckiego , dlatego go tu wklejam wraz z linkiem ... :)


...kim Pani jest, SŁAWO?... Może być: Przybylska na w24?.... Jak by na to nie patrzeć ma to Pani już w imieniu, o co inni tak pokrętnie zabiegają... Nie wie Pani zapewne, dlaczego Zbigniew Herbert, Król Poetów - nie dostał Nobla. Otóż pani Wisia Szymborska opłaciła z własnej kieszeni tłumaczy na szwedzki...
"Bić czy nie bić?" - Reszta jest milczeniem....... :))) Marr


link

Krytyka konstruktywna buduje, krytyka bezsensowna rujnuje czego jesteśmy świadkami na tym portalu. W wyniku bezsensownych napaści na autorów, odchodzą ludzie, którzy mają wiele do powiedzenia, których teksty i artykuły są jak sztandary. Myślę , że do nazwisk tych autorów nie muszę się odwoływać, wszyscy mamy ich w pamięci.

Sięgając po przykłady w własnego podwórka mogę powiedzieć , iż nic oprócz stresu dla autora i chaosu w komentarzach nie wniosły posty milana, jackatwista, klary.maj, Barbary Romer Kukulskiej , a także xyz1 , która na dodatek swój komentarz sama usunęła. To są przykłady krytyki niweczącej, krytyki która tylko burzy i niweluje. Przy okazji stawiam pytanie - jaki jest sens komentowania , po czym usuwania własnych komentarzy, takim zachowaniem wprowadza się zamęt i mętlik pod materiałem. Chyba, że o to chodzi. Natomiast stonowany kreatywny krytyczny komentarz Aleandry pobudził mnie jako autora materiału do refleksji w wyniku czego dopisałam fragment tekstu [oby więcej takich przykładów] . Oto on:

Nasze myśli raz biegną do przodu innym razem wstecz, nakładają się na siebie, przetwarzają, łączą i zmieniają się, niczym fale zataczają nowe kręgi, a każdy krąg jest inny, a co za tym idzie zmienia się nasz sposób widzenia, zmienia się nasz nastrój, zmieniamy się my i nasz świat.

Człowiek kształtując własne myśli nie działa w próżni, tocząc nasze życie przenikamy życie innych pozostawiając w nich swój ślad. To może być nikłe wspomnienie zakodowane w pamięci, prosty nic nie znaczący gest, dobre lub złe słowo. To może być inspiracja chwili, jej nastrój, samopoczucie, zdrowie, kolory dnia. To może być dotyk ciepłych, przyjaznych rąk, spojrzenie w oczy, pocałunek ust .

Schemat kształtowania własnych myśli jest taki sam w każdym wieku, tyle że w starszym wieku osłabiają się mechanizmy ich wytwarzania i pobudzania. Człowiek na starość spychany jest na margines życia rodzinnego, społecznego. Rodzi to uczucie zniechęcenia i apatii i nie sprzyja kształtowaniu radosnych, twórczych myśli. Do myśli wkrada się melancholia i smutek, które dodawane każdego dnia tworzą obraz człowieka starego .

Dlatego tak bardzo ważna jest myśl, jak tworzyć, jak kreować w sobie świat nadziei, przyjaźni i miłości na życie całe. Jak budować nasz image myśli w okresie starości, bo tylko od naszych myśli zależy czy będziemy czuli się młodzi czy starzy, bo każdy z nas może być tak samo stary jak i młody w każdym wieku ze względu na myśli, które współtworzą nas i nasz wewnętrzny świat niepodporządkowany żadnym regułom wieku .

aleandro,

bardzo dziękuje za to wtrącenie się do dyskusji, zwróciłaś uwagę na pewną kwestię w tekście, popracuję nad tym, bo jeśli krytyczna myśl jest sensowna, tekst zawsze można zmienić .

- ten artykuł z założenia miał być przeintelektualizowany, w ten sposób chciałam zwrócić uwagę na problem, że starość to przede wszystkim intelekt i nasze myśli. To też zwrócenie uwagi, że odebranie ludziom starym powodu do życia w wymiarze intelektualnym oznacza skazanie ich na umieranie.

- jeśli myślisz, że chciałam rozmawiać z Tobą tylko o mojej lub twojej starości to bardzo mylisz się, tak jak ten ktoś wcześniej. Ty / Ona jesteście młodzi, ale może obok Was ktoś inny jest stary. Nie pomyślałaś o tym ? Może ten ktoś nie jest na tyle intelektualnie sprawny, by znaleźć sposób na swoją starość. Więc może Ty pomyśl za niego i naucz go, jak na starość młodym być...

Że się tak wtrącę do dyskusji...
Tekst a'la filozofia. Przeintelektualizowane. I - z czym się zgodzę z jednym z poprzednich komentarzy - trochę jakby nieskładny, nie-wiadomo-o-czym. O starości? Czasu do myślenia o takich odległych rzeczach jeszcze się znajdzie sporo w późniejszych czasach, jeśli w ogóle.
Napisałam ten komentarz głównie po to, by zwrócić autorce szczególną uwagę na nieszczególną rzecz (która - o dziwo! - jest szczególna na tym portalu): powtórzenia. Wyzbywaj się ich, bo one są głównym wrogiem każdej pisaniny.

nicol - żeby myśleć o młodości jestem jeszcze za młody ;)

Mysle, ze pomimo przeciwnosci losu, Autorce "starosc" nie grozi. 8-)

.... dla mnie takimi diamentami są również piękne wpisy - komentarze , za które Wszystkim bardzo dziękuję ... moje podziękowanie - komentarz "żartowniś z piórkiem" usunął - i choć "zalewa mnie krew" nic więcej nie mogę uczynić, jak tylko powtórzyć wpis ...