Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

70181 miejsce

Stobnickie Centrum Obalania Mitów

"Kobieta jest organizmem ultradoskonałym. Potrafi się regenerować po ekstremalnie ciężkich doświadczeniach. Przetrwa wszystko." (Katarzyna Nosowska)

Już dawno temu zrzuciłam z siebie infantylne szaty idealizmu; po to tylko jednak, by wciąż, na nowo, z gracją i powabem przywdziewać je i sprawdzać, czy nadal mi z nimi do twarzy. Upadam, gubiąc przyzwoitość, skromność i wstyd - by wstać silniejszą, mocniejszą, bardziej doświadczoną, skrystalizowaną. Jam marna popiołu garść - ale gdy przez odpowiedni pryzmat spojrzysz w oczu moich głębię - diament oszlifowany dojrzysz. Taki, który warto włożyć w duszy kieszeń - jako talizman na dalsze losu koleje...

Do Ciebie to piszę, człowiecze: Tyś karmił mnie czułością tembru głosu, Tyś słodyczą rąk czupurne me myśli do snu ugłaskać potrafił, spojrzeniem jednym zaklinałeś smutki świata mego, a obecnością uczyłeś istnienia ciał niebieskich. A teraz, gdy na łonie mym blizna - cesarski ślad trzynastu lat grzechu cudzołóstwa - dlaczegóż zaprzeczamy teorii o nieskończoności miłości? Wszak trwać ona miała po kres dni naszych: wyrywać ciała z ciężaru choroby, karmić zmysły nektarem czułych słów, gdyby głód nader blisko podpełznął, do kwadratu podnosić byle paproszek szczęścia... A co mamy? Powłokę uczucia skalaną żalem, zawiedzionymi nadziejami, rozczarowaniami, podrapaną kłótni pazurami. Nie tak miało to wyglądać, nie tak...

W walce o dobre nie ustanę, bo jest dla kogo projektować nowe, lepsze dni. Czyliż nasi bliźniacy nie zasługują na to, by mieć Szczęśliwych Rodziców? Wszystkie znaki na niebie i ziemi mówią mi, że tak...
Zatem (parafrazując Włochatego tekst): "kiedy w strachu wtulę w Ciebie swe ramiona, otul mnie sobą i ponieś, dopóki starczy odwagi, dopóki starczy sił..."

Ponieś mnie niedaleko całkiem. Do Stobnicy, gdzie mity wszelkie obalają. Obalmy tam muru cegiełki, które serca nasze w głaz zamieniają. Stopmy się z naturą w jedno. Jak wilki - wolni stańmy się od żalu, który - nieopatrznie - zrodził się w nas. Pokochajmy na nowo siebie - miłością mądrzejszą i mocniejszą - i zakochajmy się w tym uroczym miejscu, otoczonym lasami Puszczy Noteckiej. I choć wilki to wspaniałe stworzenia - niechaj one pozostaną wilkami dla współbraci, my zaś ludźmi dla siebie bądźmy. Wszak "z bliźnim się można zabliźnić"...

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Dziękujemy za Twoją aktywność w serwisie wiadomosci24. Do zobaczenia niebawem w innym miejscu.

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl
#PRZEPROWADZKA: Dowiedz się więcej

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.