Świątynia Lotosu w New Delhi

Źródło: Gość dnia
2009-07-31 17:58
Odsłon: 8094
Komentarzy: 0

Tagi:

Dom modlitwy „Kwiat lotosu” w New Delhi. „Świątynia lotosu” uważana za jeden z cudów nowoczesnej architektury.

Architektem budowli jest Fariborz Sahba, który urodził się w 1948 roku w Teheranie, a w 1972 roku ukończył tamtejszy wydział architektury. W 1975 wygrał konkurs pokonując 45 innych architektów na budowę domu modlitwy w New Delhi.

Fariborz Sahba poświęcił projektowi około 10 lat, angażując w projekt 800 osobowy zespół od inżynierów po budowlańców. Komputerowe projektowanie konstrukcji zajęło 18 miesięcy. Architekt starał się projektować zgodnie z przykazaniem Louisa Sullivan'a „forma podąża za funkcją”, dla budowli, która ma złożone, nakładające się na siebie funkcje praktyczne, takie jak „dom zebrań” jak i duchowe jak: „źródło inspiracji dla odwiedzających”.

Budowla jest obłożona płytami marmurowymi, obrabianymi pojedynczo na miejscu budowy. Przy budowie wykorzystano tradycyjne, indyjskie metody, przykładowo beton noszony był przez robotników w 20 kg koszach na głowie. Proces projektowy komplikowała geometria budynku – brak linii prostych, niepowtarzalność elementów wygiętych w trzech płaszczyznach.

Pierwsza warstwa kopuły składa się z 54 żeber wypełnionych betonem. Dwa wewnętrzne rzędy liści wygięte są do środka, podczas gdy zewnętrzne wygięte są na zewnątrz. Żelbetowa konstrukcja obłożona jest płytami marmurowymi sprowadzanymi z Grecji. Płatki składają się z przylegających do siebie elementów tj. marmurowych płyt zatapianych w betonie.

Spoiny pomiędzy płytami są elastyczne tak, aby zapewnić trwałość budowli w razie wystąpienia trzęsienia ziemi. Stal wykorzystana w budowli poddana została procesowi galwanizacji, aby uniknąć zacieków z rdzy na białych ścianach budowli.