Szaleństwo filmów - koszykówka. Część druga

„Heaven is a Playgorund”
W Hollywood nakręcono w latach dziewięćdziesiątych więcej filmów o koszykówce niż kiedykolwiek przedtem. „Heaven is a Playgorund” (Niebo jest terenem zabaw) z 1992 roku i „Above the Rim” (Ponad obręczą) mają podobną fabułę i zajmują się koszykówką w jej czystej, surowej postaci. Stretball jest tam powszechną grą, uprawianą na betonowych boiskach. Rywalizacja jest bardzo ostra i często brutalna. W filmie „Heaven is a Playgoround” występuje biały chłopiec z prowincji, który przyjechało Chicago, aby rywalizować z czarnoskórymi koszykarzami z miejscowej ligi. Główna postać Zack Telander, chce się wtopić w nowe środowisko, gnębione przez bezrobocie, niszczone przez narkomanię, prostytucję i alkoholizm. Dla wielu koszykówka jest jedyną drogą ucieczki na kilka godzin od kłopotów dnia codziennego. Grając w przypadkowych zespołach, Zack poznaje człowieka, który poświecił życie dla trenowania chłopców z miasta. Pragnie zespolenia ze środowiskiem, ale większość ludzi z okolicy odrzuca go. Koszykówka stanowi dla tych chłopców jedyną możliwość przejścia do innego świata.

„Above the Rim”
Akcja filmu „Above the Rim” toczy się głownie na Ruchkers, miejskim placu zabaw, na najsławniejszych dzielnicowych boiskach do koszykówki na świecie. Wielu chłopców grających tam przeszło do legendy. Byli wśród nich sławni gracze NBA jak Abdul-Jabbar, Wilt Chamberlain i Erving. Główną postacią filmu jest Duane. Ma duże szanse na znalezienie się w Dywizji I i otrzymanie stypendium. Duane stara się zrobić dobre werżnie na osobach, od których zależy jego awans. Niestety nie udaję się, Jako koszykarz wypada bardzo słabo. Nie dostaje stypendium i mimo że ma świadomość swojej dużej wartości, załamuje się. Zastanawia się czy grać w wakacyjnej lidze swojej szkoły, czy w zespole miejskim, kierowanym przez miejscowego dilera narkotyków. Film ten, podobnie jak „Heaven In a Playground” przedstawia koszykówkę jako drogę wyjścia z biednego centrum miasta. Szansę taką otrzymują nieliczni, a spośród niech tylko niektórzy osiągają wysoki poziom.

„Hoop Dreams”
Ta wymykając się szansa jest doskonale przedstawiona w filmie dokumentalnym z 1995 roku „Hoop Dreams”. Film był realizowany w ciągu siedmiu lat. Producenci zmontowali trzygodzinne arcydzieło z tysięcy godzin zdjęciowych, Jest to opowieść o dwóch afroamerykańskich chłopcach z centrum miasta, Williamie Gatesie i Arturze Agee. Obydwaj są uważanie za wysoce utalentowanych koszykarzy. Pochodzą z nędznych dzielnic Chicago, ale chcą grać na przedmieściach głównie w szkole średniej św. Józefa.
Film pozwala prześledzić drogę do kariery jaką trzeba przebyć w świecie koszykówki. Mamy też okazję przyjrzeć się brutalnej, codziennej rzeczywistości rodzin mieszkających w centrum miasta. „Hoop Dreams” jest chyba najlepszym filmem, jaki dotychczas wyprodukowano. Rywalizować z nim może tylko „Hoosiers”. Jedną z największych legend z boiska na Ruckers jest sportowiec, o którym wielu kibiców nigdy nie słyszało. Ci, którzy oglądali jego grę, mówili, że był najszybszy, najsilniejszy i wykazywał wyjątkową skuteczność. Nazywał się Earl Manigault. Jego historię przedstawił film „Zbiórka: Historia karla Manigault”. Jest to opowieść o utalentowanym graczu, który porzuca karierę sportową dla życia wypełnionego zbrodnią i narkotykami.

„Blue Chips”
W „Blue Chips” Pete Bell (Nick Nolte) jest trenerem w Western University Dolphins. Jego zasługa jest zwycięstwo drużyny uniwersytetu w mistrzostwach kraju. W ostatnich jednak latach poziom zespołu znacznie się obniżył i trener rozpoczął poszukiwania graczy, którzy mogliby odwrócić niekorzystną tendencje. Problemem jest ostra konkurencja wśród ludzi, którzy rekrutują dobrych graczy, a tych często trzeba przekupywać niezgodnie z prawem, podarunkami czy pieniędzmi. Akcja filmu toczy się wokół dylematu, jaki napotyka trener Bell – czy decydować się na oszustwa, tak jak robi się to w wielu innych szkołach, czy postępować uczciwie i liczyć się z niepowodzeniem. W filmie każdy gracz ma swoją cenę. Pokazuje się ciemną stronę rekrutacji, podobnie jaj w dokumentalnym obrazie „Hoop Dream”. Udział biorą między innymi Shaquille O’Neal, Penny Hardaway i legendarny gracz Boston Celtics, Bob Cousy.

„White Men Can’t Jump”
Film z 1992 roku „White Men Can’t Jump” (Biali nie potrafią skakać) jest doskonałym przykładem na to, jak poważny obraz o koszykówce można zmienić w komedię. Treścią jest streetball w Los Angeles. Wody Harrelson i Wesley inpes grają role koszykarzy, którzy diametralnie różnią od siebie wyglądem. Snipes to szybki czarnoskóry gracz, który zarabia na boisku, aby utrzymać swoją rodzinę. Harrelson jest białym chłopcem, który niedawno przybyło miasta. Obydwaj zostają przyjaciółmi i wyłudzają pieniądze na boiskach całego Los Angeles. Film zawiera świetne sceny gry i ciekawe dialogi. Kulminacja akcji następuję w czasie ulicznego turnieju dwóch na dwóch, gdzie Harrelson i Snipes trafiają na dwóch graczy, którzy są legendą boisk asfaltowych.

„Eddie” i „Celtic Prinde” (Celtycka duma) to dwie koszykarskie komedie, które pojawiły się w kinie w 1996 roku.

„Eddie”
Główną rolę w „Eddie” gra Whoopi Goldberg jako kierowca limuzyny w Nowym Jorku, a zarazem fanka Knicks. „Wygrywa” w akcji promocyjnej klubu i występuje jako honorowy trener w jednym z meczów. Po pewnym czasie Wild Bill Burgess, nowy właściciel Knicks, mianuje ją stałym trenerem. Kiedy Eddie zawozi Wilda Billa do miasta, ten przekonuje się, jakim ona jest zagorzałym kibicem. Jako trenerka winduje drużynę z dołów tabeli na czołową pozycję i stwarza szansę w play-offs. Sceny z gry na boisku są autentyczne. W filmie pokazuje się wielu koszykarzy NBA, jak John Halley, Malik Sealy, Wydane Schintzuis, Greg Ostertag i Dennis Rodman.

„Celtic Pride”
Jest to komedia, w której grają Damon Wakans, Daniel Stern i Dan Aykroyd. Mike O’Hara (Stern) i Jimmy Flaherty (Aykroyd) są kibicami z Bostonu, którzy porywają najlepszego gracza przeciwników przed siódmym meczem finałów NBA. Lewis Scott (Wakans), czołowy gracz Utah Jazz, z pewnością doprowadzi swoją drużynę do mistrzowskiego tytułu, a O’Hara i Flaherty nie mogą dopuścić do takiego nieszczęścia. Obaj kibice znajdują Scotta w miejscowym klubie nocnym, gdzie świętuje zwycięstwo w szóstym meczu. Kiedy spotykają się z nim przy barze, udają fanów Jazzmanów i upijają go do utraty przytomności. Następnego dnia rano kibice budzą się w mieszkaniu Jimmy’ego i przekonują się, że Scott jest wciąż z nimi. Wynikają zabawne sytuacje, kiedy para fanów stara się zatrzymać Scotta aż zakończy się siódmy mecz. W filmie pokazują się czołowi gracze NBA: Larry Bird, Bob Cousy i Marv Albert.

„Space Jam”
Najnowszym filmem o koszykówce jest „Space Jam”. W Ameryce pokazał się w kinach w listopadzie 1996, a do Europy dotarł w styczniu 1997. Występuje w nim Królik Bugs i najwspanialszy koszykarz w historii, Michael Jordan. Bugs jest zmuszony przeciwstawić się grupie kosmitów w meczu koszykówki, aby uratować „Looney Tunes” (Zwariowane melodie) przed uwięzieniem ich w kosmicznym wesołym miasteczku. Tajną bronią Królika Buga jest oczywiście Jordan. Ciekawe, że Jordan odnosi sukcesy we wszystkim, czym się zajmuje. Także film z jego udziałem odniósł duży sukces kasowy w Stanach i dzięki temu łatwo wszedł na pierwsze miejsce w konkurencji filmów o koszykówce.