Szara strefa polskiej turystyki

Dodał(a): Katarzyna Żechowicz
2010-07-23 14:58
Odsłon: 3597
Komentarzy: 2

Tagi:

Choć "szara strefa" kojarzy się zazwyczaj z przemytem czy ukrytym handlem, dotyczy nie tylko tych sektorów. W polskiej turystyce działają podmioty, których legalność budzi poważne wątpliwości.

/ Fot. http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Israel_2_021_Sleeping_Rucksack-Tourist.jpg

Turyści wykupujący wycieczki w biurach zagranicznych muszą mieć się na baczności. Nie wszystkie z nich mają zarejestrowane spółki w Polsce. A to oznacza, że ewentualne skargi będą trafiały w próżnię. Podobnie jest w przypadku obiektów hotelarskich, które dzięki nazewnictwu nieprzewidzianemu w ustawie uchylają się od odpowiedzialności za świadczone usługi.

Ustawa o świadczeniu usług turystycznych przewiduje, że podmiot zagraniczny, który chce prowadzić działalność w naszym kraju musi najpierw uzyskać wpis w rejestrze organizatorów turystyki w urzędzie wojewódzkim. Przedstawicielstwa zagranicznych biur, które działają w Polsce zazwyczaj zakładają spółki na miejscu, jak np. niemiecki Neckerman Polska z siedzibą w Warszawie, czy turecki Jet Touristic Polska z siedzibą w Szczecinie. Wtedy ich działalność jest w pełni legalna.

Są jednak biura, które nie uzyskały wpisu do rejestru a zatem należą do "szarej strefy" turystyki. Marek Kowalski, sekretarz oddziału pomorskiego Polskiej Izby Turystycznej, podaje przykład francuskiego biura Soleil działającego na terenie naszego kraju. Brak rejestracji oznacza, że usługi świadczone przez to biuro nie mogą być skontrolowane, a ewentualne skargi turystów trzeba kierować do siedziby we Francji. Jest to ogromne utrudnienie, ponieważ zażalenie będzie musiało być napisane w obcym języku i nie ma pewności, że w ogóle zostanie rozpatrzone. Dochodzenie racji w przypadku takiego biura jest więc w zasadzie niemożliwe.

W Polsce brakuje instytucji, które ścigałyby nielegalne podmioty. W innych krajach np. w Grecji, kontrolą działalności w zakresie turystyki zajmuje się specjalnie do tego powołana policja turystyczna.

Kolejną kwestią budzącą kontrowersje jest świadczenie usług hotelarskich przez podmioty, które według ustawy w ogóle nie istnieją jako obiekty hotelarskie. Ustawa o świadczeniu usług turystycznych uwzględnia osiem rodzajów obiektów hotelarskich: hotele, motele, pensjonaty, kempingi, domy wycieczkowe, schroniska młodzieżowe, schroniska i pola biwakowe.

Nazwa "hostel" pochodzi z języka obcego i jest tym samym, co polskie "schronisko". Jednak używając zagranicznej nazwy, obiekt ucieka przed przyporządkowaniem do jednej z kategorii. A zatem nie podlega wtedy wymaganiom przewidzianym w ustawie: nie musi mieć odpowiedniej wielkości, spełniać odpowiednich warunków sanitarnych i pożarowych. Ani sanepid, ani żadna inna instytucja zajmująca się szeregowaniem obiektów (burmistrz, prezydent miasta, wójt) nie może skontrolować usług świadczonych przez daną placówkę.

Podobnie sytuacja wygląda w przypadku obiektów o nazwie "Villa" zamiast "pokoje gościnne" czy po prostu "pensjonat". - W Gdańsku na Targu Rybnym zlokalizowany jest hostel, który prowadzi sekta religijna. Sprzedają usługi fatalne, ale skargi trafiają w próżnię - mówi Marek Kowalski, sekretarz oddziału pomorskiego Polskiej Izby Turystycznej.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Katarzyna Żechowicz

Artykuły (39) Galerie (0) Średnia ocen (4.64)

Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (1009)

Dodaj do

Komentarze: 2

Sortuj komentarze:

Ryszard Jan Zagórski 26.07.2010 20:50

Ocena:

Jestem turystą już ładne ... lat. Uważam, że ministerstwo sportu nie powinno mieć niczego wspólnego z turystyką. Stwierdzam, że żadne ministerstwo nie załatwia tego co sobie załatwi konkretna branża w ramach swojej specyficznej działalności. Wszystko powinno się rozwijać na zasadzie wolnego rynku pod kontrolą instytucji uprawnionych do sprawdzania czystości, bezpieczeństwa i finansów. Poza tym, zgadzam się ze stwierdzeniami mojego przedmówcy - Roberta.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Robert Grzeszczyk 23.07.2010 17:22

Ocena:

Nie sądzę by obowiazkowa przynależność do PIT była słuszna. Słuszne wydaje się pozostała większość postulatów. Nadzór urzędów Państwa nad jakością produktów które kupuje obywatel powinien być większy i skuteczniejszy. Państwo nasze popiera jednak większy udział wody w wędlinach niż udzieł rzeczywistego mięsa. W ten sposób mami zaspokojeniem popytu i zadowoleniem kudności.

Komentarz został ukrytyrozwiń