"Szczęśliwi, którzy żrą w macdonaldach wielką bułę"

Dodał(a): Michalina Guzikowska
2009-04-19 08:44
Odsłon: 4011
Komentarzy: 2

Tagi:

Jaki efekt mogła przynieść współpraca dwóch niezwykle uduchowionych i utalentowanych artystów? Tylko świetną, "bryllującą" płytę.

O tych wszystkich sprawach śpiewa młody człowiek, Marcin Styczeń. Ale jak śpiewa! Skomponowana przez niego muzyka stanowi doskonałą interpretację tekstów Brylla. Mnie osobiście najbardziej przypadł do gustu utrzymany w konwencji modlitwy utwór "Aniele mych pradziadów". Jednak zamiast poczucia uczestnictwa w średniowiecznym nabożeństwie, ma się raczej wrażenie brania udziału w pogańskich obrzędach. Moje pierwsze skojarzenie to tańce i śpiewy wokół prastarego dębu. Czyż można w lepszy sposób pokreślić, że nie mamy nawet duchowości naszych przodków z zamierzchłych czasów?

Natomiast uważam, że prawdziwą perełką jest utwór "Rozmowa duszy z ciałem". Marcin Styczeń udowadnia, że nie tylko jest świetnym śpiewakiem, ale również doskonale rozumie autora tekstów. "Rozmowa..." aż gotuje się od emocji. Kpina, z którą wykonawca śpiewa o współczesnej, fałszywej religijności, wywołała u mnie potrzebę przyjrzenia się samej sobie. Styczeń śpiewa w sposób przenikający duszę, dotykając wrażliwości i sumienia każdego człowieka. W połączeniu z brutalnym wręcz tekstem dostajemy poruszający obraz nas samych, którzy, choć nie jesteśmy współczesnymi Judaszami, to jednak różnimy się tylko tym, że "(...) na pomniku/ Wytną Kościół nas pochwali".

Nie można zapominać także o muzykach, bez których nie powstałaby płyta. Sam Styczeń chwali Orzełka, Sambę, Marcina i Michała, "którzy są nie tylko świetnymi instrumentalistami, ale przede wszystkim wspaniałymi ludźmi, z którymi chce się być i pracować". Oni bowiem swoim graniem udowodnili, że wystarczą gitara, perkusja i fortepian, żeby stworzyć naprawdę inspirujące aranżacje muzyczne.

Naprawdę gorąco polecam płytę, która pozwala przeżyć podróż do wnętrza samego siebie. Dzięki stawianym przez utwory pytaniom zaczynamy zadawać sobie pytania o rzeczy ważne, a nawet fundamentalne. Po dokonaniu takiego swoistego rachunku sumienia przeżywamy katharsis, które sprawia, że staramy się jakoś udoskonalić samych siebie. A wszystko po to, by gdy "Zagląda się sobie w twarz/ No jak się masz?", móc odpowiedzieć: znakomicie.

Przecztaj także recenzje koncertów:
Oj gębo moja, czyli bryllowanie na gitarę
Nowy Styczeń już w marcu

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Michalina Guzikowska

Artykuły (65) Galerie (0) Średnia ocen (4.92)

Wiek: 23 | Miejscowość: Warszawa/Szczecin | Kraj: Polska

O mnie: Pochodzę ze Szczecina, studiuję dziennikarstwo i arabistykę i uczę się wszystkiego w praktyce :)

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (591)

Dodaj do

Komentarze: 2

Sortuj komentarze:

Paweł Mazur 19.04.2009 10:33

Ocena:

z tym pokładaniem nadziei w Bogu przez pana Brylla, to bym uważał jednak. Po drugie nie duchowość jest tutaj najważniejsza.
A podsumowaniem tego krążka jest utwór "Oj gębo moja".

Komentarz został ukrytyrozwiń