Szyickie przetasowania w Iraku

Źródło: Gość dnia
2009-08-28 21:02
Odsłon: 1164
Komentarzy: 0

Tagi:

Można powiedzieć, że w Iraku powoli zaczyna się przedwyborcza gorączka, a jej gracze przesuwają się (nie)zręcznie po politycznej szachownicy.

Do trzech najważniejszych figur politycznych Iraku należą m.in. obecny premier Nuri al-Maliki, radykalny szyicki przywódca Muktada al-Sadr oraz do niedawna Abdul-Aziz al-Hakim lider Islamistycznej Najwyższej Rady Iraku (Islamic Supreme Council of Iraq, ISCI), który zmarł tej środy (26.08).

Do niedawna także wszyscy wyżej wymienieni politycy zaangażowani byli wspólnie w polityczną inicjatywę Zjednoczony Sojusz Iracki (United Iraqi Alliance, UIA), który rządził krajem. W ostatnich wyborach z 2005 roku koalicja ta zdobyła 140 miejsc w liczącym 275 posłów irackim parlamencie.

UIA to koalicja partii szyickich, która do tej pory przewodziła iracką polityką. Na jej czele stały przede wszystkim dwie partie: Islamistyczna Najwyższa Rada Iraku oraz Islamistyczna Partia Dawa, z której w tamtym czasie wywodził się ówczesny premier - Ibrahim al-Jaafari (Nuri al-Maliki także jest członkiem Partii Dawa).

Oprócz nich znaczącą postacią był Muktada al-Sadr, którego ruch zdobył w wyborach z 2005 roku 32 miejsca. Tak przedstawiała się trójka najważniejszych graczy, która od przeszło czterech lat sprawuje w Iraku rządy. Do mniej znaczących postaci wchodzących w skład UIA zalicza się także Ahmed Chalabi oraz m.in. Husajn Shahristani.

Ten pierwszy jest przewodniczącym Irackiego Kongresu Narodowego (Iraqi National Congress),
jednej z największych organizacji opozycji anty-saddamowskiej, która za czasów Saddama Husajna znalazła schronienie w USA. Bill Clinton był nawet skłony przyznać jej, podpisując w 1998 roku „Iraq Liberation Act”, 97 mln dolarów na prowadzenie działań opozycyjnych.
Drugi z nich Husajn Shahristani był pierwszym poważnym kandydatem na premiera Iraku. Ten iracki specjalista od broni nuklearnej, był więziony w Abu Ghraib przez Saddama, później udało mu się zbiec i żył na wygnaniu. W fazie odbudowy Iraku, powrócił do kraju. Jego kandydatura została odrzucona głównie z powodu jego miękkiego podejścia do rządzenia krajem, szczególnie jeśli chodzi o używanie sił militarnych, w tym amerykańskich, do zwalczania partyzantki irackiej (ostatecznie pierwszym premierem został Ayad Allawi, szef Irackiej Zgody Narodowej i członek Rady Zarządzającej).

Zobacz także: