Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

13935 miejsce

Tajemnica śmierci Józefa Stalina

Nie każdy wie, w jakich okolicznościach umarł Józef Stalin. Śmierć dyktatora nadal pozostaje niewyjaśnioną zagadką i kwestią, o którą wciąż spierają się historycy.

 / Fot. unknown, public domainJózef Stalin, a właściwie Josif Wissarianowicz Dżugaszwili był jednym z największych tyranów w historii świata. Z pochodzenia Gruzin - pełnił w ZSRR najważniejsze funkcje - był sekretarzem generalnym KPZR (Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego) oraz premierem ZSRR, a w rzeczywistości dożywotnim dyktatorem Związku Radzieckiego i posiadał nieograniczoną władzę. Rządził niepodzielnie przez ćwierć wieku.

Od czasu zdobycia najwyższej władzy Stalin najbardziej obawiał się zamachu na swoje życie. Nigdy nie pojawiał się publicznie bez setek czy nawet tysięcy ochroniarzy. Spał za zamkniętymi stalowymi drzwiami. Nierzadko służba musiała próbować, czy jedzenie nie jest zatrute.

W ostatnich latach życia popadł w paranoję. Gdy jechał z Kremla do swojej daczy w Kuncewie odbywało się to w kawalkadzie pięciu czarnych limuzyn z pancernymi karoseriami i kuloodpornymi szybami z identycznymi firankami zasłaniającymi całkowicie osoby na tylnych siedzeniach. Kierowcy tak manewrowali samochodami, że nikt nie był w stanie odgadnąć, w którym jechał Stalin.

Jednak pomimo coraz słabszego zdrowia, umysł Stalina nadal był jasny i sprawny. Ostatnim człowiekiem, który poza najbliższym gronem Stalina i jego lekarzami widział tyrana przy życiu był ambasador z Indii, Menon, którego Stalin 17 lutego 53 roku przyjmował w swoim biurze na Kremlu.

Niewielu ludzi było tak gloryfikowanych za życia, jak Józef Stalin. Nie znające umiaru, czołobitne pochwały były absurdalne, napawały obrzydzeniem i zakrawały na bluźnierstwo. Jak w starożytnych pogańskich czasach, władca stawał się bogiem. Stalin bardzo dbał o własny wizerunek w społeczeństwie.

Ostatnie lata życia radzieckiego dyktatora


W ostatnich latach swojego życia Stalin popadł w paranoję i ciągle był pełen obaw o swoje życie. Czuł, że ktoś chce zająć jego miejsce, dlatego starał się podsycać podziały pomiędzy ludźmi, którzy mogli mu zagrozić. Dbał, aby żaden z nich nie miał wygodnej pozycji i aby wszyscy walczyli między sobą.

W 1950 roku przeprowadził czystki w Leningradzkiej Organizacji Partyjnej. Jej działacze zostali aresztowani, rozstrzelani bądź wysłani do obozów pracy (jak żona Mołotowa, Paulina). Stalin, wciąż wściekły z powodu nieposłuszeństwa Tito skierował swój bicz również na satelitów we wschodniej Europie. Na Węgrzech, w Bułgarii, Albanii, czy Czechosłowacji przeprowadzone zostały czystki wśród ludzi znajdujących się na najwyższym szczeblu.

5 października 1952 roku Stalin zwołał XIX zjazd Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. Zjazdy partii miały odbywać się co roku, jednak pierwszy odbył się w ’34, następny w ’39 roku i od tego czasu nie zebrał się już żaden. Stalin został powitany z taką samą pompą jak zawsze. Aczkolwiek tym razem to nie on wygłosił programowe przemówienie, jak to miało miejsce na poprzednich zjazdach, ale wyznaczył do tego Georgija Malenkowa. Jego wybór, jako osoby wygłaszającej najważniejsze przemówienie po raz pierwszy wskazywał wyraźnie, że to on ma być prawowitym następcą Stalina.

16 października na posiedzeniu komitetu centralnego KPZR , Stalin nieoczekiwanie słownie zaatakował czterech najważniejszych członków w starym politbiurze, a wśród nich ostatnich z żyjących starych bolszewików na najwyższych szczeblach partii – Mołotowa, Woroszyłowa i Mikojana. Następnym celem, na którym skupiła się furia Stalina był Ławrientij Beria, szef tajnej policji. „Ci czterej ludzie uczynili zbyt wiele zła”, jak powiedział Stalin. Aczkolwiek w dalszym ciągu mieli szanse poprawić się i zawrócić ze złej drogi.

Od roku 1952 Stalin zaczął przejawiać pewne objawy antysemityzmu.

13 stycznie 1953 roku nie pierwszej stronie gazety „Prawda” pojawiła się historia z takim oto nagłówkiem „Nikczemni szpiedzy i mordercy zamaskowani jako profesorowie medycyny”. Oskarżano lekarzy, o to, że ich celem miało być skrócenie życia czołowych postaci Związku Radzieckiego poprzez niewłaściwe leczenie. Dziewięciu rzekomych lekarzy zabójców zostało wymienionych z nazwiska, a nazwiska sześciu z nich miały wyraźnie żydowskie brzmienie. Przez cały następny miesiąc nasilały się sygnały czystki. Uzyskano pierwsze przyznanie się do winy oskarżonych lekarzy (dwóch z nich zmarło wskutek tortur, bez przyznania się do winy). Rozpoczęły się kolejne aresztowania i rozstrzelania wśród współpracowników Stalina. Wszystkim tym wydarzeniem towarzyszył motyw antysemityzmu.

Termin procesu pokazowego oskarżonych w styczniu lekarzy, z których większość podpisała wymuszone zeznania, został wyznaczony na marzec. Stalin najwyraźniej uwierzył we wszystkie zarzuty, które im postawił. Od czasu ogłoszenia informacji o „spisku lekarzy” zrezygnował z jakiejkolwiek opieki medycznej.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (4):

Sortuj komentarze:

Po jego śmierci, dla wielu Rosjan nadal był ojcem narodu, jego głównym sukcesem w oczach zwolenników było wygranie wojny. Wielu weteranów wojennych do końca swojego życia podtrzymywało jego kult.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jest rzeczą niepojętą jak największy ludobójca w dziejach świata spoczywa na honorowym miejscu pod Murem Kremlowskim!? Chyba, że potraktowano to jako turystyczną atrakcję. /obok Mauzoleum Lenina/

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jest ogólnie dostępna informacja o tym zbrodniarzu Stalinie i proszę przeczytać tą poniższą zacytowana informację.

http://pl.wikipedia.org/wiki/J%C3%B3zef_Stalin

-"Śmierć Stalina

Zgodnie z oficjalnym komunikatem, Józef Stalin zmarł 5 marca 1953 r. w Kuncewie na wylew krwi do mózgu o 21:50.

Istnieją jednak także istotne poszlaki, że Stalin został zamordowany kilka dni wcześniej za wiedzą lub na polecenie niektórych współpracowników – wymieniane są różne nazwiska, w tym Ławrientija Berii, który później twierdził[potrzebne źródło], że przyczynił się do śmierci wodza i że dzięki temu ocalił wielu partyjnych dygnitarzy, gdy Stalin w tym czasie planował kolejną czystkę w najwyższych władzach państwowych i partyjnych ZSRR. Różne publikacje wskazują na prawdopodobieństwo zastosowania do otrucia Stalina specyfiku podobnego do warfaryny, a także wykonania mu zastrzyku z adrenaliny.

Śmierć Stalina spowodowała falę histerii w propagandzie i społeczeństwie sowieckim oraz ostatni realny paroksyzm jego kultu. Podczas pogrzebu w Moskwie wiele setek (są też dane mówiące o tysiącach) osób zostało śmiertelnie poturbowanych (stratowanych) w tłumach. Powstało wiele utworów żałobnych, Katowice zmieniły nazwę na Stalinogród.

Ciało Stalina zmumifikowano i umieszczono w mauzoleum Lenina na placu Czerwonym. W 1961 ciało zostało usunięte i spopielone, a jego prochy umieszczone pod murem Kremla, za mauzoleum, obok grobów kilku szczególnie czczonych działaczy bolszewickich i komunistycznych. Na tych grobach znajdują się postumenty z popiersiami zmarłych, w tym postument z popiersiem Stalina."-
Wkradła się isttna nieścisłość w Pani tekście. Stalina wywalono z mauzoleum i pochowano go pod murem kremla. Jak będzie Pani w Moskwie a skieruje swój wzrok na mauzoleum Lenina i na Kreml to; Stalin leży daleko pod murem z prawej strony. Za rogiem tego muru jest WIECZNY OGIEŃ przy Grobie Nieznanego Żołnierza. - Moskwa

Komentarz został ukrytyrozwiń

Niezależnie od tego jak umarł dobrze, że w ogóle umarł. Swoją drogą aktualnej sytuacji życiowej wcale mu nie zazdroszczę... Pewnie właśnie znajduje się w piekle zapewniającym wiele różnych specjalnych atrakcji. :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.