Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

18375 miejsce

Terrorysta czy ofiara sukcesu - część 2

Postawione Brunonowi K. zarzuty wskazują, że nie jest on podejrzewany o działanie w zorganizowanej grupie terrorystycznej, na co wskazywałoby planowanie zamachu o charakterze typowo terrorystycznym. Co więc naprawdę planował Brunon K.?

 / Fot. .Zaraz po zakończeniu konferencji prasowej prokuratury apelacyjnej w Krakowie i ABW (20.12.2012 r.), poruszony jej formą i treścią, na stronach Wiadomości24 zamieściłem tekst , w którym odniosłem się do faktu, iż w przekazywanych informacjach nie usłyszałem na jakiej konkretnie podstawie prawnej oparto zarzuty postawione Brunonowi K. z Krakowa.

W tekście zatytułowanym „Terrorysta czy ofiara sukcesu ?” zamieszczonym w Wiadomościach24 w dniu 20.11.2012 r. wskazywałem na istotne wątpliwości mogące świadczyć, że sprawa aresztowania Brunona K. może ( a właściwie musi) mieć jakieś drugie dno. Sugestia tak aż biła po oczach, zwłaszcza, że zabierający głos prokuratorzy i oficerowie ABW, przestępczą działalność Brunona K. określali dosyć enigmatycznie, jako przygotowywania do przeprowadzenia zamachu na organa konstytucyjnych władz Polski. Przestępstwa tego miał dokonać w drodze zamachu terrorystycznego, przy wykorzystaniu zgromadzonych przez siebie materiałów wybuchowych w liczbie 4 ton.

Tak przedstawiona informacja (o przygotowaniu zamachu terrorystycznego) i brak wyraźnie wyartykułowanej podczas konferencji kwalifikacji prawnej czynu sugerował, że podstawą taką może być jedynie art. 258 § 2 kk, albowiem tylko ten przepis naszego kodeksu odnosi się wprost do zamachu terrorystycznego. Z analizy treści tej ustawy wynika, że znajdują się w nim jedynie cztery przepisy (trzy w części ogólnej – art. 65 § 1 kk, art. 110 § 1 kk i art. 115 § 20 kk i jeden w części szczególnej art. 258 § 2 kk), odnoszące się do pojęcia przestępstwa o charakterze terrorystycznym.

Mając to na uwadze, wyraziłem szereg wątpliwości, co do możliwości zastosowania art. 258 § 2 kk, albowiem ujawnione okoliczności sprawy, taką możliwość absolutnie wykluczają, na co w swoim tekście wskazałem.

Jednakowoż okazuje się, że Brunon K. został zatrzymany, a następnie aresztowany pod zarzutem przygotowań do usunięcia przemocą konstytucyjnych organów państwa, sprowadzenia zdarzenia, które zagrażają życiu, zdrowiu wielu osób oraz mieniu w wielkich rozmiarach mającego przybrać postać eksplozji materiałów wybuchowych; tj. o przestępstwo z art. 128 § 2 kk oraz przestępstwo z art. 163 § 1 pkt 3 kk w związku z art. 168 kk w zw. z 11 § 2 kk.

Po zapoznaniu się z powyższą informacją, wątpliwości moje absolutnie nie zostały rozwiane i mało tego, jeszcze bardziej się pogłębiły.

Otóż art. 128 kk penalizuje działania mające na celu usunięcia przemocą konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez podjecie działalność zmierzającą bezpośrednio do urzeczywistnienia tego celu, wskazując jednocześnie, że karze podlega również sam fakt przygotowywania takiego przestępstwa.

I tu się rodzi pytanie, co należy rozumieć pod pojęciem „usunięcia przemocą konstytucyjnego organu państwa”? Jedyną rozsądną, historycznie umotywowaną odpowiedzią może być uznanie, że w rachubę wchodzić może tylko i wyłącznie zamachu stanu. A przez zamach stanu rozumie się niezgodną z konstytucyjnym porządkiem akcję zbrojną, mającą na celu obalenie legalnie wyłonionych władz i w rezultacie tego, przejęcie rządów w państwie.
Istotne jest przy tym, że z reguły zamach stanu nie ma na celu zmiany konstytucyjnego porządku prawnego, lecz tylko usunięcie sprawujących rządy i zastąpienie ich innymi ludźmi.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.