Facebook Google+ Twitter

Tezy programowe dla niepełnosprawnych w Polsce

Garść uwag o sytuacji niepełnosprawnych w Polsce oraz perspektywach zmian tej sytuacji.

1. Diagnoza aktualnej sytuacji w Polsce.

Niepełnosprawni stanowią co prawda mniejszość w Polsce, niemniej jednak są bardzo istotną grupą społeczną w naszym kraju. Istnieje wiele stanów niepełnosprawności. Niektórzy niepełnosprawni nie są i raczej nie będą w stanie stać się zawodowo i publicznie aktywną grupą. Natomiast zdecydowana większość niepełnosprawnych pomimo swojej niepełnosprawności stara się stać zawodowo i społecznie aktywna.

Niestety aktualnie niepełnosprawni są grupą zawodowo i przede wszystkim społecznie wykluczoną i odizolowaną od świata osób pełnosprawnych. Ta sytuacja powoduje iż, środowiska niepełnosprawnych są środowiskami zamkniętymi i hermetycznymi. Niestety brak perspektyw zawodowych i coraz mniejsze nadzieje na społeczną akceptację powodują, że niepełnosprawni bardzo często sami zamykają się w swoich środowiskach. Żyją w swoim własnym mikrospołeczeństwie które coraz rzadziej opuszczają co utrudnia im kontakt ze społeczeństwem ludzi pełnosprawnych co z kolei niweluje wszelkie ich szanse na zawodowe i społeczne spełnienie.



2. Jak to zmienić ?

Główne cele:


Głównym celem wszystkich przedsięwzięć i działań na rzecz niepełnosprawnych, jest jak największa wielowymiarowa integracja tej grupy w społeczeństwie i w świecie ludzi pełnosprawnych. Należy w perspektywie długoterminowej doprowadzić do sytuacji w której osoba niepełnosprawna będzie traktowana społecznie i zawodowo jak przeciętny obywatel RP,
a nie jak ciekawe i intrygujące zjawisko jak to ma aktualnie miejsce w Polsce. Osoba niepełnosprawna musi się poczuć pełnosprawna zawodowo i mieć świadomość że nie znajduje się na marginesie społecznym, ale stanowi część społeczeństwa i jest pełnosprawnym obywatelem RP cieszącym się takimi samymi obowiązkami i przywilejami jak obywatele pełnosprawni. Ważne jest aby takie osoby miały świadomość iż świat stoi dla niej otworem a podjęcie własnych inicjatyw, praca i ambicje mają sens.

Drugim kluczowym celem wszystkich przedsięwzięć na rzecz osób niepełnosprawnych jest zniesienie barier i panujących stereotypów w umysłach i w świecie ludzi pełnosprawnych.
Należy doprowadzić do takiej sytuacji w której osoba pełnosprawna będzie traktowała osoby niepełnosprawne jako pełnosprawnych zawodowo i społecznie gdyż integracja osób niepełnosprawnych w społeczeństwie zależy przede wszystkim od akceptacji tej grupy przez osoby pełnosprawne. Należy dokonać rewolucji w ludzkich sercach i ludzkich umysłach, aby osoba niepełnosprawna mogła być traktowana w sferze zawodowej i społecznej na równi z osobą pełnosprawną.


3. Jak tego dokonać ?

Przedsięwzięcia, działania i instrumenty:

Podstawowym warunkiem dla procesu integracji osób niepełnosprawnych w świecie ludzi pełnosprawnych jest przełamanie i zwalczanie izolacji grup i środowisk niepełnosprawnych. Od kiedy powstała koncepcja państwa socjalnego kraje Europy Zachodniej stworzyły wiele procedur i regulacji prawnych które miały na celu ochronę osób niepełnosprawnych. Został też podjęty szereg przedsięwzięć idących w tym kierunku na przykład: specjalistyczne szkoły dla niepełnosprawnych, specjalne zajęcia zawodowe dla niepełnosprawnych itd. To błędne podejście. Wszystkie wyżej wspomniane regulacje prawne i przedsięwzięcia owszem skutecznie ochroniły osoby niepełnosprawne przed różnymi negatywnymi zjawiskami jak na przykład kompletny brak środków na życie czy też kompletny brak edukacji. Natomiast system który faktycznie pierwotnie ułatwił życie niepełnosprawnych stał się z czasem zbyt protekcjonalny powodując iż, osoby niepełnosprawne zostały odizolowane od świata pełnosprawnych.

Próbując wspomóc i chronić osoby niepełnosprawne, państwo socjalne poprzez nadmiar protekcjonalizmu spowodowało iż, osoby niepełnosprawne zaczęły być grupą społeczną uznawaną za kompletnie niezdolną do pracy i do aktywności publicznej w sferze ludzi pełnosprawnych. Niepełnosprawni mają jak i osoby pełnosprawne swoje trudności i ułomności. Ale nadmiar protekcjonalizmu spowodował iż, w świadomości społecznej i w myśli państwowej osoby niepełnosprawne stały się grupą z założenia nieproduktywną i niezdolną do aktywności i pracy. Osoba niepełnosprawna nie musi być utrzymywana, co więcej może stać się produktywna pod warunkiem że da się jej tę szansę. Osoba niepełnosprawna może być pełnosprawna zawodowo, pod warunkiem że się jej na to pozwoli. Osoba niepełnosprawna może być autorem bardzo wielu inicjatyw pod warunkiem że te inicjatywy będą traktowane poważnie, a nie jako inicjatywy osoby niepełnosprawnej.

Osoba niepełnosprawna może być produktywna i zamiast kosztować państwo, wnosić konkretny profit przez płacenie podatków, ale trzeba uznać osoby niepełnosprawne tak na serio za sprawne zawodowo i dopuścić je do konkurencji na rynku pracy gdyż w wielu dziedzinach osoby te stanowią równowartość osób niepełnosprawnych, a w niektórych dziedzinach nawet przewyższają osoby pełnosprawne poprzez swój nieco inny stan świadomości wyostrzone funkcjonujące zmysły i sposób analizy który czasem różni się od osób pełnosprawnych poprzez inne doświadczenia i inny sposób postrzegania otaczającego nas świata. Nie chodzi o to żeby uspokoić sumienia. Chodzi o to żeby podjęte działania były efektywne i z pożytkiem dla osób niepełnosprawnych, dla osób pełnosprawnych, dla społeczeństwa i dla naszego państwa.

Jednym z głównych instrumentów, który doprowadzi do pełnej integracji niepełnosprawnych w świecie pełnosprawnych, to rozwój technologiczny i elektroniczny. Wiele rozwiązań współczesnej techniki pozwala osobie niepełnosprawnej osiągnąć stuprocentową pełnoprawność. Chodzi tutaj o system komórek głośno mówiących, system komputerów głośno mówiących, inteligentne protezy itd. Niestety, osobom niepełnosprawnym jak i osobom sprawnym brakuje dotkliwie informacji na temat nowych rozwiązań technicznych i technѯlogicznych idących w tym kierunku. Należy to zmienić przez szeroką politykę informacyjną w tej materii w mediach, internecie itd.

Osoby niepełnosprawne cierpią też bardzo często na brak środków, które mogą przeznaczyć na nabycie nowych wynalazków, które stanowią dla nich konkretny przełom. W tej materii powinno interweniować państwo bardziej niż ma to aktualnie miejsce. Muszą być uproszczone procedury które pozwalają osobom niepełnosprawnym uzyskać niezbędne fundusze. Dzisiejsze procedury są bardzo często zbyt skomplikowane i za długie co powoduje iż, osoby niepełnosprawne się zniechęcają albo po prostu nie wiedzą co uczynić aby takie dofinansowanie otrzymać. Należy w tej materii ściśle współpracować z Unią Europejską która od roku też zastanawia się w jaki sposób doprowadzić do większej integracji niepełnosprawnych w społeczeństwie pełnosprawnych. Dla dofinansowania nabywania nowych urządzeń technicznych polskie państwo i jego samorządy powinny korzystać z funduszów UE na przykład z funduszu FSE, który jest przeznaczony na rozwój kapitału ludzkiego.

Integracja osób niepełnosprawnych w świecie pełnosprawnych to przede wszystkim integracja osób niepełnosprawnych z rynkiem pracy. W tym celu należy wrócić do programu «niepełnosprawni, pełnosprawni zawodowo». Państwo powinno pilnować, aby samorządy posiadały dostateczne środki dla wspomagania pracodawców którzy zatrudniają osoby niepełnosprawne z własnej inicjatywy. Może należy również wynagradzając pracodawców którzy z własnej woli zatrudniają niepełnosprawnych poprzez ulgi podatkowe czy też zwolnienia z pewnych podatków na jakiś czas lub definitywnie. Warto byłoby również zastanowić się nad metodą dyskryminacji pozytywnej wprowadzonej w krajach starej piętnastki UE. Chodzi o to aby każdy pracodawca był zobowiązany zatrudnić określoną liczbę osób niepełnosprawnych pod straszakiem kary pieniężnej. Należy też stworzyć kampanię promocyjną dla programu «niepełnosprawni pełnosprawni zawodowo » poprzez systematyczne pokazywanie w mediach osób niepełnosprawnych które odniosły sukces. Będzie to dla innych niepełnosprawnych przykład do naśladowania, ale przede wszystkim potwierdzenie że, osoba niepełnosprawna może odnieść sukces zawodowy. Na ten moment, media pokazują wyłącznie osoby niepełnosprawne które odniosły sukcesy sportowe, alpiniści, uczestnicy paraolimpiad itd.). Ale to nie przemawia do każdego. Należy pokazywać osoby niepełnosprawne które odniosły sukces zawodowy: prawnik, ekonomista, sprzedawca samochodów itd.

Aby dokonać integracji niepełnosprawnych w świecie osób sprawnych, należy wspomagać i faworyzować wszelkiego rodzaju inicjatywy gospodarcze, kulturowe czy też społeczne osób niepełnosprawnych. Dzisiaj osoba niepełnosprawna może spodziewać się renty inwalidzkiej. Nie chodzi o to, żeby dać komuś rybę, ale o to żeby dać komuś wędkę. Należy wspomagać finansowo i logistycznie (pomoc prawna, administracyjna itd.), osoby niepełnosprawne które wykazują się własną inicjatywą. Na przykład tworzenie firmy, przedsięwzięcie kulturowe itd. Również w tej dziedzinie należy ściśle współpracować z UE, która mogłaby wspomóc finansowo tego typu przedsięwzięcia. Faworyzowanie tego typu inicjatyw mogłoby też mieć miejsce w postaci ulg podatkowych. Ulgi te mogłyby zachęcić osoby niepełnosprawne do otwarcia własnej działalności gospodarczej.

W celu przeprowadzenia integracji osób niepełnosprawnych z częścią pełnosprawną społeczeństwa należy przemyśleć rolę instytucji dla niepełnosprawnych takie jak na przykład związek niewidomych. Należy spowodować aby te instytucje stały się produktywne. Trzeba skończyć ze strategią tworzenia kombinatów i nieproduktywnych skupisk niepełnosprawnych w tych instytucjach tak jakРma to miejsce teraz. Instytucje te winne przejąć rolę ekspercką do spraw grupy niepełnosprawnych które reprezentują. Instytucje te mogłyby wydawać konkretne ekspertyzy w konkretnych dziedzinach jak na przykład prawo pracy. Natomiast system finansowania przez państwo tych instytucji winien być zreformowany i przyjąć zasadę « płacę i wymagam». Należy wymagać od tych instytucji produktywności i zachęcać je same do tworzenia inicjatyw poprzez uczestnictwo w różnych przedsięwzięciach projektach (projektach UE na przykład) które mają na celu większą integrację niepełnosprawnych w naszym społeczeństwie.

Niestety, aktualnie instytucje skupiające osoby niepełnosprawne są za często głównym czynnikiem izolującym osoby niepełnosprawne od reszty społeczeństwa. Należy to zmienić nadając tym instytucjom rolę eksperta i zachęcając ich do realnych inicjatyw poprzez instrument finansowy. Natomiast inicjatywy te, jak również ich przebieg i wynik powinny być następnie weryfikowane a dofinansowanie tych instytucji powinno zależeć od ich skuteczności, efektywności podjętych przez nich inicjatyw oraz od ich realnej pomysłowości i aktywności zgodnie z wyżej wspomniana zasada «płacę i wymagam».


Podsumowanie:

Aktualnie osoby niepełnosprawne stanowią mniejszość wykluczoną (na marginesie społecznym) i coraz bardziej izolującą się od świata i osób pełnosprawnych. Za ten stan rzeczy odpowiadają: polskie państwo i odpowiedzialne za sprawy niepełnosprawnych urzędy i instytucje, umysłowe bariery, stereotypy i przesądy osób pełnosprawnych, organizacje osób niepełnosprawnych (związek niewidomych) oraz same osoby niepełnosprawne, które z braku perspektyw nadziei i wiary w lepsze jutro wybierają dobrowolnie izolację nie wykazując żadnych inicjatyw aby ten stan rzeczy zmienić. Aby doprowadzić do integracji osób niepełnosprawnych ze społeczeństwem w którym naturalnie stanowią większość osoby pełnosprawne, należy walczyć z izolacją niepełnosprawnych i jej skutkami, z wykluczeniem osób niepełnosprawnych z rynku pracy oraz z barierami wynikającymi z niewiedzy i strachu pełnosprawnych i niepełnosprawnych.

Należy promować i wynagradzać możliwie najszerzej inicjatywy ludzi niepełnosprawnych, i gwarantować na ile to możliwe dostęp do rynku osób niepełnosprawnych poprzez udzielanie konkretnej państwowej pomocy i państwowego oraz medialnego wsparcia dla przeprowadzonych przez nich inicjatyw. Należy tam i wtedy kiedy to możliwe traktować osoby niepełnosprawne na równi z osobami pełnosprawnymi czyli umożliwić konkurencję niepełnosprawnych z pełnosprawnymi we wszystkich dziedzinach gdzie jest to wykonalne. Należy skończyć z nadmiernym protekcjonalizmem i zastąpić go regulacjami pozwalającymi osoba niepełnosprawnym w pełni realizować swoje ambicje na rynku pracy i w przestrzeni publicznej.

Sukces będzie wówczas osiągnięty kiedy osoby niepełnosprawne czy przynajmniej ich większość, poczują się równoprawnymi ludźmi i obywatelami w polskim społeczeństwie, kiedy osoby niepełnosprawne będą odnosiły sukcesy zawodowe, biznesowe i kulturowe, ale przede wszystkim kiedy osoby niepełnosprawne przestaną się izolować podejmując wyzwania które wynikają z aktualnych warunków społecznych i gospodarczych. Sukces będzie kompletny kiedy osoby niepełnosprawne zrozumieją że, to od nich zależy ich przyszłość i ich sukces i kiedy faktycznie i przyszłość, i ich sukces będzie od nich zależał gdyż ich przedsięwzięcia będą uwolnione od wszelkich barier umysłowych, mentalnościowych, infrastrukturalnych i logistycznych.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.