Oto środkowa część Śledziowej trylogii „Na szybko spisane”, tym razem obejmującej lata 1990-2000. Jakże inna od poprzedniej. Klocki Lego, zużyte kasety wideo z rynku i kolorowe napoje w woreczkach z warzywniaka poszły w odstawkę. Powoli rodzi się demokracja. Na osiedlach pojawiają się pierwsi biznesmeni. Jedni zaczynają kręcić interesy, stawiając na plastikowe budy ze słodkościami z Zachodu, opakowanymi w piękne złotka. Drudzy węszą biznes w rozciąganiu między blokami kabli i zbijaniu grosza na marnej jakości kablówkach z niemieckimi filmami porno, wyświetlanymi po północy. Jeszcze inni zaczynają kombinować z układaniem „na lewo” glazury. Z każdej strony atakują nas szyldy, szyldziki, plansze reklamowe, neony i bilbordy, z których uporządkowaniem nie możemy poradzić sobie do dziś. Do szkół zaś z malutkich przykościelnych salek wkraczają księża niosący kaganek wiedzy religijnej.

Tak... To właśnie piękne lata 90. Czas telewizorów na pilota i komputerów Amiga 600. Adidasów z pompowanymi językami, dostępnych na rozrastających się w masowym tempie dzikich targowiskach, pierwszych blokersów i wiernych kiboli miejscowych drużyn piłkarskich. Okres, gdy bohater Śledzia zaczyna dojrzewać. Poznawać co to jest wytrysk, fajka, wino domowej roboty, imprezy, muzyka Johna Lee Hookera i „bożyszcze milionów” - Kurt Cobain, który zszedł właśnie podczas pierwszej poważnej imprezy z udziałem naszego bohatera. Jest jeszcze Ewa, dziewczyna, z którą wiążą się pierwsze poważne miłosne uniesienia. To też matura, wyjazd na studia, stancja i - na ostatnich planszach - przenosiny do akademika.

Można więc przypuszczać, że właśnie w nim rozgrywać się będzie ostatnia już część serii „Na szybko spisane”, trylogii sprawnie opowiedzianej (plansze pozbawione są klasycznych dymków, całość opowiada nam bohater) i narysowanej (rysunki Śledzia tylko z pozoru niedbałe, pełno jednak na nich szczegółów), przez wielu uznanej za jedno z lepszych dokonań współczesnego komiksu polskiego.


Michał „Śledziu Śledziński „Na szybko spisane 1990-2000, wyd. Kultura Gniewu