Wiadomości24 > Moje Trzy Grosze > Opinie > Trzy firmy rządzą światem? O co chodzi z tymi ratingami?

Pozycja materiału w rankingach:

#54161 wg odsłon (miesięczny)

54161 miejsce

Dział: Opinie

Ocena: 5pkt

Oceń:

Trzy firmy rządzą światem? O co chodzi z tymi ratingami?

Dodał(a): Rafał Gdak
2011-10-21 08:53
Odsłon: 814
Komentarzy: 6

Tagi:

Trzy najważniejsze agencje ratingowe Standard and Poor's, Fitch oraz Moody's, przestały pełnić rolę usługodawcy i już od dość dawna kreują rzeczywistość.

Skutki wczorajszej wypowiedzi Jaime Reusche'a z agencji Moody's, który pogroził Polsce palcem, dobitnie pokazują jaką władzę nad rynkiem mają firmy zajmujące się oceną wiarygodności kredytowej. Przecena akcji KGHM o 7 proc., spadek indeksu WIG20 czy osłabienie złotego, to tylko zwiastun tego, co może się stać, gdy agencja obniży nasz rating.

Ostatnie działania "wielkiej trójki", szczególnie zaś sytuacja w Stanach Zjednoczonych po 5 sierpnia, kiedy to Standard and Poor's zmniejszył wiarygodność tego kraju z oceny AAA do AA+, rodzą pytanie czy przywileje związane wysokim ratingiem to gra warta świeczki? Co zyskuje kraj wysoko notowany? Teoretycznie może zadłużać się przy bardzo niskim oprocentowaniu. Dlaczego teoretycznie? Bo na podstawie oceny, potencjalni wierzyciele mogą oszacować czy "interes" im się opłaci. Obniżenie ratingu sprawia, że z punktu widzenia pożyczającego rośnie rentowność obligacji danego podmiotu (kraju, firmy czy np. samorządu). Zwiększa się ryzyko, że dług nie zostanie spłacony, za to pożyczanie staje się bardziej opłacalne. W przypadku spadku ratingu dla poszczególnych krajów, osłabia się również waluta, rynek zatem pozbywa się jej. Innymi słowy pieniądze z niego "uciekają". Dalsze konsekwencje przypominają już równię pochyłą - lecą w dół indeksy giełdowe, bo inwestorzy panikują i tak 2 lub 3 literki w ocenie przestają być - w swej istocie - opinią, a zyskują miano siły sprawczej.

Moody's straszy Polskę: Zmniejszcie deficyt, bo obniżymy wasz rating

Agencje ratingowe budzą szereg kontrowersji. Często zarzuca im się, że metody oceny podmiotów gospodarczych nie są klarowne. Tak było na przykład w przywołanym przypadku ratingu Stanów Zjednoczonych. Amerykański rząd podważył jego wiarygodność, bo jak twierdził raport agencji zawierał błąd. Standard and Poor's zawyżył o 2 bln dolarów wydatki uznaniowe administracji Obamy. Rzecznik Departamentu Skarbu skwitował ten fakt słowami - "Ocena poparta błędem o 2 bln dol. mówi sama za siebie".

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Rafał Gdak

Artykuły (775) Galerie (89) Średnia ocen (3.92)

Miejscowość: Lublin | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 6

Sortuj komentarze:

Tomek Osuch 21.10.2011 14:59

Ocena:

Najśmieszniejsze jest to, że owe ratingi są odzwierciedleniem >>opinii<< wyrażanych prze firmy ratingowe, nie zaś faktów i liczb.

Zgadzam się z Panem Adamem.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Adam Podgórski 21.10.2011 12:49

Ocena:

Panie Rafale! Jak to: o co chodzi? Chodzi o pieniadze. Dzsiejsza ekonomia nie ma nic wpsolnego z "normalną " ekonomiąi jest reaalizowana przez potężne sily finansisow, powiąznych z polityka. To oni obraczaja nierzeczywistym pieniadzem w skali niewyobrażanej, natomiast rzeczysite skutki tych machinacji dotykają nas, zwykłych ludzi. W sposób nie wirtulany, ale bolesny, namacalny

Komentarz został ukrytyrozwiń

Grzegorz Wink 21.10.2011 11:46

Ocena:

Skoro te agencje są amerykańskie i mają międzynarodowe znaczenie, to są wyłącznie po to żeby ktoś tam mógł sobie zarobić dodatkową gotówkę. Nie ma się co do tego oszukiwać. Na pewno nie są po to żeby stabilizować światowy rynek.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Artur Wojnowski 21.10.2011 11:09

Ocena:

Ale ja nie twierdzę, że twierdzisz :)

Są jeszcze Chińczycy :)

Gdyby ratingi odzwierciedlały realny standing gospodarek, miałbyś realny wyścig do banków po oszczędności.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Rafał Gdak 21.10.2011 10:50

Ocena:

Artur nie twierdzę, że należy zakazać ratingów. Skupiam się raczej na pewnej patologii, która wymaga zmiany. Wszechwładza trzech największych agencji daje do myślenia i rodzi pole do różnych niekoniecznie uzasadnionych domniemań. Przykład Lehmana dobitnie pokazuje, że ten mechanizm jest niedoskonały, dlatego jego oddźwięk i skutki, które wywołuje są niewspółmierne do realnej wartości ratingu.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Artur Wojnowski 21.10.2011 10:35

Ocena:

Zakaz ratingów to klasyczny przykład tłuczenia termometru jako panaceum.

Inną sprawą jest natomiast to, w których momentach decydują się akurat aktualny pomiar objawić światu.

Co stoi na przeszkodzie, żeby skala składała się z tysiąca punktów, a nie kilkunastu magicznych literek i była uaktualniana w regularnych, niewielkich odstępach czasu ? Coś widać stoi.

To i tak tylko temat zastępczy. Gra w przepływie kapitału przed nieuchronnym krachem.

Nawet na Onecie zawisł (na chwilę) wywiad z niemieckim profesorem Uniwersytetu Leibniza w Hannover i jednocześnie szefem "des Instituts für Öffentliche Finanzen", Stefanem Homburgiem.

Polecam lekturę. Takie "cuś" w szanowanym, niemieckim dzienniku.
Podczas gdy zwykły przekaz to "rewelacje" z kolejnych uścisków Merkel z Sarkozym.

Cytat:

Czy nie ma więc żadnej nadziei?

Nadzieję mogą mieć ci, którzy nie posiadają nic, im bowiem nie można niczego zabrać.
(...) I wreszcie nadzieję może mieć ten, kto prowadzi buddyjski styl życia i wyrzekł się całkowicie dóbr materialnych.

Wywiad na Onecie był kopią wywiadu udzielonego Sueddeutsche Zeitung.

http://www.sueddeutsche.de/geld/streit-um-die-gemeinschaftswaehrung-der-euro-wird-zusammenbrechen-1.1151907-2
http://biznes.onet.pl/bedzie-zle,18493,4877465,3219970,199,1,news-detal

Prof. Homburg nie powiedział zresztą niczego odkrywczego.
Mówią to i inni, kwitowani pobłażliwymi uśmieszkami dziennikarzy.