Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

14810 miejsce

Twórczość Alfonsa Muchy w Muzeum Narodowym w Warszawie

Wystawa poświęcona mistrzowi secesji i współtwórcy stylu Art Nouveau gromadzi ok.180 dzieł, zwracających uwagę na różnorodność dorobku artysty. Plakaty, rysunki i fotografie łączy jednak idea artysty, iż sztuka ma dotknąć każdej sfery życia

Muzeum Narodowe. Wystawa dzieł Alfonsa Muchy. / Fot. Lidia RaśPowyższe hasło wyrasta z ducha secesji wznoszącej się na wyżyny popularności pod koniec XIX wieku. Rozprzestrzeniła się ona w Europie i obu Amerykach. Niemal każdy produkt nosił w sobie elementy nowej sztuki użytkowej: fantazyjne nieregularne kształty, linearyzm, motywy zaczerpnięte z przyrody… Życie codzienne zostało nasycone pięknem.

Alfons Mucha - symbol czeskiej secesji

W wieku 18 lat Mucha, nieprzyjęty do praskiej Akademii Sztuk Pięknych, wyjeżdża na studia do Monachium i Paryża. I choć decyzja akademików czeskich jest zaskakująca, to staje się też szczęśliwym zrządzeniem losu, bo dzięki niej przyszły artysta trafia do samego centrum nowych nurtów w sztuce europejskiej. Początki nie są łatwe; przełomowym wydarzeniem stanie się dla niego dopiero realizacja plakatu reklamowego dla słynnej aktorki Sary Bernhardt.

Portret Alfonsa Muchy i kopie litografii jego autorstwa w hallu Muzeum Narodowego. / Fot. Lidia RaśOd 1895 roku będzie osobistym projektantem plakatów dla niej, kostiumów i dekoracji do sztuk, w których występowała. Dzięki unikalnemu stylowi, Mucha staje się wreszcie sławny. Joanna Tomicka, komisarz wystawy w Warszawie, wymienia charakterystyczne i rozpoznawalne bez trudu elementy sztuki Muchy: dekoracyjność linii sylwetek ludzkich, wyidealizowane kobiety, piękne rośliny, ornamenty. Po 1895 roku Mucha przystępuje do grupy symbolistów, bierze udział w wystawie Wiedeńskiej Secesji, publikuje wzornik zawierający 72 plansze z projektami ornamentów, biżuterii, sztućców, no i naturalnie tworzy plakaty, kalendarze, okładki i ilustracje książek. Po sześcioletnim pobycie w Stanach Zjednoczonych, powraca w 1910 roku do Czech i wyraźnie odchodzi od stylu, który przyniósł mu sławę. Angażuje się w działalność patriotyczną, przygotowuje „Epopeję słowiańską”, złożoną z 20 olejnych obrazów podarowanych później miastu Praga. W 1918 roku projektuje godło, banknoty i znaczki pocztowe dla nowo powstałej Republiki Czechosłowacji. Umiera w lipcu 1939 roku, załamany wkroczeniem Niemców do Czech.

Wystawa w Muzeum Narodowym

Litografia Alfonsa Muchy. / Fot. Lidia RaśZbiory prezentowane w Warszawie podkreślają różnorodność twórczości Muchy. Zasadniczym jej trzonem są oczywiście plakaty, które stały się jego symbolem. Barwne litografie w kształcie wąskiego, pionowego prostokąta prezentują postacie naturalnej wielkości. Widzowie mogą oglądać m. in. słynny plakat
„Gismonda”, reklamujący Sarę Bernhardt w tym przedstawieniu. "Majestatyczny, wyidealizowany wizerunek aktorki, utrzymany w pastelowej tonacji stał się przełomowym w sztuce plakatu" – pisze Joanna Tomicka w folderze przygotowanym z okazji wystawy. Prócz plakatów teatralnych i cykli litograficznych („Zodiak”, „Księżyc i gwiazdy”) oglądać można też projekty typowo użytkowe: reklamy mydła czy szampana, kalendarze, karty dań, okładki, ilustracje itp. Sporo miejsca na wystawie zajmują też rysunki w ołówku i w węglu, zaskakujące tematyką („Wojna” – 1917r.) oraz środkami wyrazu. Niezwykle ascetyczna kreska ołówka, za pomocą której artysta przedstawia plątaninę ciał na tym rysunku, podkreśla dramatyzm przeżyć. Podobnym zaskoczeniem mogą być też ekspresyjne pastele (np. cykl „Krajobraz”), wpisujące się raczej w mroczny świat cierpienia i nieokreślonego lęku. Niezwykle ciekawy zbiór tworzą zdjęcia wykonywane przez Muchę . Należą do nich studia postaci czy gestów. Na niektórych fotografiach znalazł się on sam („Mucha pozujący jako Jan Hus”) lub jego przyjaciel Paul Gauguin, z którym przez pewien czas dzielił pracownię, grający, w nieco niekompletnym stroju, na fisharmonii. Wśród licznych fascynacji artysty znalazły się też projekty biżuterii, np. naszyjnik dla żony lub medal dla Loży Masońskiej (1920r.). W przywoływanym już folderze z wystawy Joanna Tomicka pisze: „Obecna wystawa[…]ukazuje zmiany stylistyczne, formalne oraz krąg podejmowanych tematów na przestrzeni całego życia artysty. Niezmienny pozostaje natomiast idealizm artysty. Jego prace odzwierciedlają ważką rolę sztuki […], mającej wnosić piękno nierozerwalnie połączone z dobrem”.

Wystawa w Warszawie jest jednym z etapów trasy przebiegającej przez Europę Północną. Po Warszawie można ją będzie jeszcze oglądać w Poznaniu.

Wystawa „Alfons Mucha 1860-1939” –Muzeum Narodowe, Warszawa; 17 maja – 29 lipca 2007











Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (2):

Sortuj komentarze:

I oczywiście plus za ciekawe wprowadzenie. Przyda się przed zwiedzeniem wystawy :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Już sobie ostrzę ząbki na tę wystawę. Jak tylko się trochę lepiej poczuję, to zamierzam spędzić w Narodowym pół dnia :)
Całe szczęście, że czas jest do 29 lipca, to zdążę wyzdrowieć :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.