"Ukryte piękno meblościanki" w Tarnowie

Dodał(a): Dorota Jucha
2009-05-19 20:40
Odsłon: 3259
Komentarzy: 0

Tagi:

„Ukryte piękno meblościanki, domowych pleśni i niedzielnych spotkań” - tak brzmi, dość intrygująco, tytuł autorskiej wystawy Małgorzaty Markiewicz. Obiekty i instalacje prezentowane są w BWA Galerii Miejskiej w Tarnowie do końca maja.

Małgorzata Markiewicz podczas wernisażu w BWA Galerii Miejskiej w Tarnowie. / Fot. Dorota Jucha

Tarnowska Galeria Miejska realizuje od kilku miesięcy projekt edukacyjny pod nazwą "Sekcja Sztuki Nowoczesnej". Co tydzień o swoich artystycznych zainteresowaniach i najnowszych projektach opowiadają młodzi polscy artyści, którzy zadebiutowali w ciągu ostatnich dziesięciu lat. Wykład kończy otwarcie mini wystawy. Gościem jednego z takich spotkań była niedawno Małgorzata Markiewicz, otwarto również niewielką wystawę jej prac. Ale tym razem organizatorzy postanowili szerzej zaprezentować twórczość Małgorzaty Markiewicz i od tygodnia obiekty oraz instalacje jej autorstwa wypełniają sale wystawowe w BWA Galerii Miejskiej w Tarnowie.

Zobacz także galerię z wystawy.

Instalacja autorstwa Małgorzaty Markiewicz. / Fot. Dorota Jucha

Kim jest Małgorzata Markiewicz? To absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, jedna z najważniejszych artystek krakowskich, której debiut datowany jest po roku 2000. Małgorzata Markiewicz tworzy obiekty, fotografie, akcje i wideo. Jej prace inspirowane są codziennością, a swoistym lejtmotywem są ubrania i tkaniny. W swoich pracach artystka odnosi się też do motywu kwadratu, kraty czy kątów prostych, co przypominać ma strukturę miasta, mieszkanie w bloku i jednocześnie podkreślać konieczność dopasowania się do nieorganicznych kształtów.

Tarnowską wystawę zatytułowano dość intrygująco – „Ukryte piękno meblościanki, domowych pleśni i niedzielnych spotkań”. Co się za tym kryje? Sale wystawowe po części wyglądają jak pokoje w typowym M z wielkiej płyty. Właśnie zwykłe mieszkanie w bloku jest punktem wyjścia dla tarnowskiej wystawy. Mieszkanie, w którym gdzieś w zabieganiu, pomiędzy codziennymi obowiązkami rodzi się sztuka. Stąd też artystyczne łączenia materiałów - surowego i zimnego betonu, miękkich i ciepłych tkanin. To artystyczne oswajanie betonu. W jednej z sal rozstawiono betonowe kostki, a pomiędzy nimi rozmieszczono wełniane kulki. Mają one obrazować siatkę miejską, przestrzeń dzieloną poszczególnymi ulicami.

Zobacz także: