Uratujemy Jeziora Turawskie

Dodał(a): Wojciech Arciszewski
2011-05-08 20:32
Odsłon: 5336
Komentarzy: 1

Tagi:

Niedaleko Opola znajduje się Jezioro Turawskie, czyli zbiornik retencyjny na Małej Panwi. Wody jego są skażone, ale jest nadzieja, że za kilka lat znowu będzie można się w nim kąpać.

Jezioro Duże -w oddali po lewej przelew i elektrownia wodna. / Fot. Wojciech Arciszewski

Geneza problemów

Zbiornik został zbudowany w latach 1933- 1939 przez Niemców. Jego powierzchnia wynosi 24 km², głębokość sięga 13 metrów, a wysokość wałów i zapory - również 13 metrów. W pobliżu podstawowego zbiornika zwanego też Jeziorem Turawskim lub Jeziorem Dużym położone są niewielkie trzy inne jeziorka: Średnie i Małe oraz Srebrne, wszystkie powstałe w miejscu wyrobisk żwirowych, stanowiących budulec wałów i tamy Jeziora Dużego.

Od samego początku Jezioro Turawskie pełniło funkcję antypowodziową, rekreacyjno-wypoczynkową oraz dostarczało prąd z elektrowni wodnej o mocy 1,2 MW. Niestety, kilkanaście lat temu jakość wody w zbiorniku drastycznie się pogorszyła i od tego czasu w okresie lata aż do wczesnej jesieni pojawiają się miejscowe zakwity sinic, przekształcające wody jeziora w toksyczną zieloną zupę. Postępująca eutrofizacja jeziora wywoływana jest przez skażanie jego wód przez niedostatecznie oczyszczone ścieki pochodzące z lokalnych aglomeracji położonych wzdłuż rzeki oraz pobliskich ośrodków wypoczynkowych. W górnej zlewni rzeki Mała Panew jedynie połowa mieszkańców korzysta ze zbiorczych systemów kanalizacji sanitarnej. Na obszarach nieskanalizowanych ścieki są gromadzone w lokalnych szambach (niezbyt szczelnych i w złym stanie technicznym), a czasami nawet są odprowadzane bezpośrednio do pobliskich wód lub do ziemi. Niestety, dotyczy to również większości domków letniskowych w bezpośrednim sąsiedztwie Jezior Turawskich. Do lat 80. XX wieku naturalne mechanizmy obronne Jeziora dawały sobie jeszcze z tym radę, wciąż neutralizując dużą ilość napływających osadów biogennych.

W końcu nastąpił jednak moment, gdy układ obronny zaczął słabnąć i tracić równowagę. Krytyczna dla Jeziora okazała się pamiętna wielka powódź z 1997 roku, kiedy nagle trafiła do niego ogromna ilość substancji biogennych pochodzących z całego terenu zalanej zlewni. To była ściekowa bomba atomowa i od tego czasu zakwity sinic stały się normą, musiano wprowadzić zakaz kąpieli w Dużym Jeziorze, a problem zbiornika trafił na pierwsze strony lokalnych gazet oraz stał się przedmiotem interpelacji poselskich. Aktywnie zaangażowało się lokalne Stowarzyszenie "Na ratunek Jeziorom Turawskim".

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Wojciech Arciszewski

Artykuły (113) Galerie (12) Średnia ocen (4.31)

Wiek: 54 | Miejscowość: Kluczbork | Kraj: Polska

O mnie: podobno niegłupi facet ciekawy świata, unikat urodzony w Sopocie (gdzie od 53 lat nie ma już porodówki)

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (191)
Najwyżej oceniane (541)

Dodaj do

Komentarze: 1

Sortuj komentarze:

Robert Grzeszczyk 08.05.2011 21:31

Ocena:

Niektórzy uważają, że budowa zbiorników powoduje gromadzenie w ich zanieczyszczeń. Wskazują więc na konieczność likwidacji zapory we Włocławku i ... spuszczenia smrodów do Bałtyku. To jeden z argumentów przeciw budowie zbiorników podnoszonych przez tzw. ekologów.
Siły rządowe wraz z całym kontrolnym i prawnym aparatem nie są w stanie ograniczyć zanieczyszczenia środowiska. Łatwo za to wyasygnują znaczne kwoty na akcje ekologiczne propagujące jego ochronę. W przypadku Jezior Turawskich - całość finansuje Unia. A co robił i robi Sanepid, RDOŚ, starostowie i wójtowie.
20 lat powstawała Ustawa śmieciowa. Powstałam gdy państwo zaczęło płacić kary do Uni za zatruwanie środowiska. Żaden rząd i żaden minister środowiska nie czuje się winny.
Takich jezior jest więcej.
Mam nadzieję, że Jeziora Turawskie odetchną.
Nie stanie się to szybko.
Bufor, jakim jest gleba i jej pojemność absorpcyjna musi się zneutralizować. To potrwa.

Komentarz został ukrytyrozwiń