Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

726 miejsce

Urodziny - święto chrześcijańskie czy pogańskie? Poznaj jego historię

W dniu urodzin zazwyczaj zapraszamy przyjaciół, dostajemy od nich prezenty, celebrujemy ten dzień, chcąc aby był szczególny i godny zapamiętania. Zanim jednak doszliśmy do tego momentu, tradycja ta musiała się wykształcić i ewoluować.

 / Fot. Dave Buchwald/CC BY-SA 3.0Akt narodzin od wieków traktowany był jako coś mistycznego i magicznego, aczkolwiek nie od zawsze przywiązywano wagę do jego obchodów, zwłaszcza po upływie wielu lat. Oczywiście w okresie, kiedy ludzie jeszcze nie potrafili periodyzować czasu, było to niemożliwe. Dopiero po odkryciu powiązania układu Ziemi z układem innych ciał niebieskich zaczęto dzielić czas na cykliczne okresy, co pozwoliło liczyć upływające lata od jakiegoś przełomowego wydarzenia.

Dawniej śmiertelność dzieci była ogromna, dlatego doszukiwano się powiązań między narodzinami, a zjawiskami przyrody, nieprzeciętnymi zjawiskami, porami roku, datami itp. Wszystko po to, aby zapobiec wszelkim nieszczęściom. Ludzie wierzyli, że nad noworodkiem przejmują moc dobre lub złe duchy, z którymi dziecko będzie związane przez cały okres swojego życia. Dlatego przyjaciele i krewni zbierali się w dniu narodzin, aby chronić nową istotę. Był to jeden z czynników dających początek zwyczajowi przyjęć urodzinowych.

Duchami opiekuńczymi w starożytnym Rzymie były Geniusze. Geniusz (łac. Genius, Genii - od gignere; poczynać życie) rodził się wraz z nowym życiem, wstępując w nie jako boski pierwiastek, symbol życia niematerialnego. Nie tylko ludzie byli nim obdarzeni, każde życie, miejsce a nawet zjawisko miało swego geniusza. Geniusz ludzki, nazywany towarzyszem narodzin, rodził się wraz z człowiekiem i razem z nim umierał.

W mitologii nordyckiej odpowiednikiem Geniusza jest Fylgia, w mitologii egipskiej Ka, w słowiańskiej Dola, w hinduizmie Benzaiten. W tradycji chrześcijańskiej odpowiednikiem dobrego ducha stał się tzw. anioł stróż, ewentualnie dobry patron.

W starożytnym Egipcie istniał już zwyczaj celebrowania urodzin, ale tylko faraonów. Organizowano wtedy wiele atrakcji dla ludu, takich jak widowiska cyrkowe, parady, zawody oraz huczne przyjęcia, obfitujące w ogromną ilość darmowego jadła i napojów. Rzymianie czy Grecy obchodzili natomiast święta bogów. W tym celu również organizowali widowiska, parady i wyścigi rydwanów. Przynoszono ciasta w kształcie zjawiska, jakim opiekował się dany bóg, np. księżyca.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (4):

Sortuj komentarze:

Marek
  • Marek
  • 21.07.2012 21:32

Bardzo dobra robota. Ten artykuł choć długi, to jest tym czego wielu ludziom potrzeba, by rozumieli z czym się jednoczą przez nieprzemyślanie kultywowaną tradycję. Ja to zagadnienie przestudiowałem już 25 lat temu. Od tamtej pory nie obchodzę urodzin.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Temat ciekawy, sam artykuł również, tylko... czemu on taki długi? Na pewno można go skrócić o dwie strony.

Komentarz został ukrytyrozwiń
chech
  • chech
  • 20.07.2012 11:05

A tak lubiłem celebrować Boże Narodzenie. To się więcej nie powtórzy!

Komentarz został ukrytyrozwiń

Bardzo ciekawy tekst.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Dziękujemy za Twoją aktywność w serwisie wiadomosci24. Do zobaczenia niebawem w innym miejscu.

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl
#PRZEPROWADZKA: Dowiedz się więcej

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.