Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

18505 miejsce

“Visconti. Ogień namiętności”. Dyskretny urok belle epoque

Biografia enigmatycznej osobowości kina światowego, Luchina Viscontiego, reżysera „Lamparta”, „Zmierzchu bogów” i „Śmierci w Wenecji” w serii Biografie Sławnych Ludzi (PIW) prezentuje artystę urzeczonego wiekiem XIX.

Laurence Schifano, Luchino Visconti. Ogień namiętności, przeł. Elżbieta Radziwiłłowa, wydanie I, PIW, Warszawa 2010 / Fot. .Opowieść o Luchinie Viscontim "Visconti. Ogień namiętności" Laurence`a Schifano zaczyna się w urokliwej scenerii Mediolanu w roku 1906, kiedy przyszły artysta przychodzi na świat. Opis otoczenia pałacyku Viscontich di Modrone jako „przybytku uczuć sekretnych”, rezydencji, „gdzie chciałoby się poświęcić lekturze, spać i oddawać miłości”, miejsca, otoczonego przez wspaniały ogród z dostojnym drzewostanem i delikatną winoroślą, wśród której szemrze strumień fontanny to wejście w świat, jaki określa upodobania Luchina”. Doświadczenie tego domu jako azylu w gęstwinie zieleni będzie stale obecne w jego życiu. Czytelnik już na pierwszych stronach otrzymuje wgląd w romantyczny krajobraz i obyczajów ludzi go zamieszkujących. Spojrzenie to unaocznia nie tylko piękno włoskiego miasta, ale przede wszystkim uwidacznia źródła nut sentymentu, melancholii w filmowej twórczości Viscontiego. Rodzinne miasto i zdarzenia z kroniki rodzinnej staną się jej podstawą.

Perspektywa filmowych obrazów stanowi interesujący pryzmat, przez jaki możemy śledzić losy pisarza i reżysera. Ten sposób narracji biograficznej ujawnia wpływ osobistych doświadczeń na jego twórczość. Szczególnego znaczenia nabierają dominujące motywy, powtarzające się w filmach Viscontiego elementy. Przemieszanie artystycznych pierwiastków z rzeczywistością decyduje o uzyskaniu wrażenia, że miejsca, z jakimi artysta był związany, mają walory magiczne. To uzasadnia niezwykły wyraz artystyczny, jaki otrzymują w jego dziełach: „Przestrzeń pomiędzy niebem a ziemią zatrzymuje się na granicy sinej mgły, która, jak się wydaje nigdy się nie rozwieje”. Schifano udowadnia, że wszystkie wizerunki miast powstawały w analogii lub na zasadzie przeciwieństwa wobec macierzystej metropolii Viscontiego.

Związek między artystą a miejscem, w jakim przyszedł na świat, następnie przestrzenią, w której upłynęło jego Luchino Visconti / Fot. See page for author [Public domain], via Wikimedia Commons życie, to zagadnienie godne uwagi. Dotyczy zwykle każdego twórcy, wrażliwego na odbiór rzeczywistości. Nabiera szczególnego znaczenia dla tych, którzy znają twórczość artysty i mogą w niej odnaleźć elementy wspólne z miejscem rzeczywistym. Szczególnie zaciekawia ten aspekt miłośników Włoch. Duch miasta zdaje się bowiem przenikać treść dzieł oraz przez nie przemawiać. W ramy tego świata wchodzi szczególny wpływ matki, która wychowała Luchina w szacunku i miłości do tradycji. Mediolan w zasadzie pozwolił rozkwitnąć wszelkim artystycznym pasjom filmowca – w tym umiłowaniu muzyki, opery. Ciekawe, że w atmosferze mediolańskich salonów zrodziła się jego odraza do futuryzmu, awangardy.

Rozdziały przybliżające pierwsze lata XX wieku – pozostających pod wpływem obyczajowości dziewiętnastowiecznej – ukazują fascynujący, zaginiony świat arystokratycznej rodziny. Podkreślenie przepychu, w jakim upływa codzienność Viscontiego, uzasadnienie wytworzenie określonego stylu życia – wyrafinowanego, pełnego fantazji. Jak się okazuje, „dyskretny urok burżuazji” tkwi jednak przede wszystkim w kulcie sztuki i nieograniczonej swobodzie oddania tej dziedzinie. „Każda nowa sztuka wprawiała miasto w stan wrzenia. Jakże więc taki chłopak, jakim wówczas byłem, mógł dla teatru nie stracić głowy” – wyznawał artysta. Pałac Viscontich miał własny malutki teatr – dla wybranych. Ujawnione talenty muzyczne – bardzo wcześnie rozbudzone – także literackie - miały szansę na pełny rozwój. Dość istotny wpływ na to miało także współzawodnictwo z ojcem, który również pisywał sztuki, w tym libretta operowe. Rodzinę – przede wszystkim młodego Luchina z matką – spaja muzyka, a w niej szczególną rolę odgrywa miłość do Chopina. Interpretacja etiud i nokturnów polskiego kompozytora, gra pełna namiętności rozbrzmiewała w codziennym życiu młodego człowieka.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (2):

Sortuj komentarze:

Dziękuję. Tak, myślę, że ciekawie został pokazany proces kształtowania się artysty, co potem decyduje o jego charakterystycznym stylu.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Dziękuję za kolejną wspaniałą recenzję. Dobrze, że ukazała się ta książka bo Visconti to historia, która warto poznać.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.