W obliczu strachu - czy w roku 2012 będzie koniec świata?

Dodał(a): Izabela Tchórzewska
2011-11-15 20:53
Odsłon: 1147
Komentarzy: 3

Tagi:

Od lat nasze pokolenie jest straszone końcem świata związanym z rokiem 2012. Wielu naukowców przewidziało anomalia pogodowe i niezwykłe zjawiska związane z układem słonecznym. Naukowcy uniwersytetu drezdeńskiego uważają zaś, że koniec świata przesunie się o ponad sto lat.

Sonda

Czy wierzysz w koniec świata?

/ Fot. Eclipse.sx, CC BY-SA 3.0 / Wikipedia

Na temat końca świata w 2012 roku powstał już niejeden film, niejedna książka, publikacja naukowa czy artykuł. Rewelacje o armagedonie oparte są o kalendarz majów, który miał kończyć swoją datację właśnie na roku 2012.

Badacze zapowiadają wyjątkową nadaktywność słońca. Kolejne zagrożenie związane jest z ciałem niebieskim zwanym przez naukowców Planetą X.

Patrick Geryl zapowiada, że 21 grudnia przyszłego roku nastąpią erupcje na słońcu, których skutki w krótkim czasie dotrą do Ziemi. Właśnie wtedy ma nastąpić przebiegunowanie. Biegun południowy stanie się północnym i odwrotnie. Ta z pozoru niewielka zmiana ma mieć tragiczne skutki. Geryl uważa, że zamiana biegunów wywoła wybuchy wulkanów i trzęsienia ziemi. Pojawią się toksyczne chmury, które zagrożą całej cywilizacji. Powietrze zostanie sprężone, co spowoduje sztormy, tornada i huragany o spotęgowanej sile.
Naukowiec uważa, że erupcje słońca mogą spowodować pojawienie się fali elektromagnetycznej, która zniszczy elektroniczną infrastrukturę. Oznaczałoby to koniec naszego skomputeryzowanego świata.

21 grudnia 2012 roku pojawia się na ustach wszystkich badaczy. Ta data jest ostatnią, która została uwzględniona we wspomnianym już kalendarzu Majów.
Według naukowców niezwiązanych z Gerylem w dniu przesilenia zimowego ma nastąpić wyrównanie planet. Oznacza to, że Mars, Jowisz, Merkury, Wenus, Uranos i Neptun ustawią się w jednej linii. Zjawisko to nosi nazwę wyrównania galaktycznego i jest wyjątkowo rzadkie.

Optymistyczne informacje płyną z Uniwersytetu w Dreźnie. Bracia Bohumil i Vladimir Bohm związani właśnie z tą uczelnią wykryli błąd w skorelowaniu kalendarza Majów z kalendarzem gregoriańskim. Profesorowie poprawili pomyłkę angielskiego archeologa Johna Erica Sidneya Thomsonam, który nie uwzględnił przerwy w używaniu kalendarza przez Majów. Po dokonaniu powtórnych obliczeń data jego końca przypadłaby na rok 2116.

Jest to niezwykle optymistyczna wiadomość dla obecnego pokolenia, jeśli założymy, że jeszcze ktokolwiek wierzy w zagładę.

Źródło:Onet

Do Wiadomości24 możesz dodać własny tekst, wideo lub zdjęcia. Tylko tu przeczyta Cię milion.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Izabela Tchórzewska

Artykuły (64) Galerie (0) Średnia ocen (3.55)

Wiek: 21 | Miejscowość: Warszawa | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 3

Sortuj komentarze:

strachynalachy 16.11.2011 13:27

Ocena:

no rozumiem,że obawy z nazwania sie wywodzą ale pani Izabelo, głowa do góry, koniec świata nie nastąpi za Pani żywotem

Komentarz został ukrytyrozwiń

tom 16.11.2011 13:20

Ocena:

ci wszyscy badacze kalendarza Majów powinni sie zająć tzw geologią historyczną, wtedy zapewne nie pisali by pierdołów, czego równiez ślicznej autorce serdecznie życze...ucz się dziecko ucz, bo nauka to potegi klucz :-)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Filip Kaliszewski 16.11.2011 11:33

Ocena:

Jest napisane "Strzeżcie się fałszywych proroków, bo nie znacie dnia ani godziny..."

Piosenka o końcu świata
Czesław Miłosz

W dzień końca świata
Pszczoła krąży nad kwiatem nasturcji,
Rybak naprawia błyszczącą sieć.
Skaczą w morzu wesołe delfiny,
Młode wróble czepiają się rynny
I wąż ma złotą skórę, jak powinien mieć.

W dzień końca świata
Kobiety idą polem pod parasolkami,
Pijak zasypia na brzegu trawnika,
Nawołują na ulicy sprzedawcy warzywa
I łódka z żółtym żaglem do wyspy podpływa,
Dźwięk skrzypiec w powietrzu trwa
I noc gwiaździstą odmyka.

A którzy czekali błyskawic i gromów,
Są zawiedzeni.
A którzy czekali znaków i archanielskich trąb,
Nie wierzą, że staje się już.
Dopóki słońce i księżyc są w górze,
Dopóki trzmiel nawiedza różę,
Dopóki dzieci różowe się rodzą,
Nikt nie wierzy, że staje się już.

Tylko siwy staruszek, który byłby prorokiem,
Ale nie jest prorokiem, bo ma inne zajęcie,
Powiada przewiązując pomidory:
Innego końca świata nie będzie,
Innego końca świata nie będzie.