W pogoni za sprawiedliwością

Dodał(a): Judyta Rykowska
2009-06-13 13:57
Odsłon: 5710
Komentarzy: 12

Tagi:

Czy zdarzyło się Wam kiedyś historia, która nie mieści się w głowie? Czy byliście kiedyś bezradni i nikt nie chciał Wam pomóc? Mnie „takie coś” zdarzyło się nieco ponad 2 tygodnie temu.Teraz gdy emocje już opadły, zamierzam się z Wami podzielić swoimi przeżyciami.

Poznań. Juwenalia. Właściwie dopiero ich początek. Uradowana, przebrana za Pipi Langstrump, z drutami we włosach i przezabawnej kiecce w kratkę wybrałam się ze znajomymi na pochód juwenaliowy. Nic nie zapowiadało tragizmu tamtego wieczora. Wracając z uroczystości przekazywania kluczy do miasta studentom, a dokładniej odprowadzając około godziny 23 koleżankę do tramwaju zdarzyło się coś, co zdecydowało o skutkach wspomnianej nocy...

Jak dziś pamiętam zapewnienie przedstawiciela żaków, zwracającego się do wiceprezydenta Poznania: Obiecujemy, że oddamy miasto w prawie nienaruszonym stanie... Nie wiem co podkusiło mojego chłopaka,
może procenty uderzyły do głowy, może chęć popisania się przed znajomymi, w każdym razie: stało się. Naruszył czyjeś dobro, zerwał plakat wyborczy Sylwii Pusz, przedstawicielki Centrolewicy. Kilka zdjęć, trochę śmiechu
jak to na juwenaliach. Po chwili Łukasz odłożył plakat, nie zniszczył go, nie popisał, po prostu zerwał ze słupa... Wiadomo, to nie było zgodne z prawem. Czasu się nie cofnie. Gdybanie nic nie zmieni. Widocznie tak miało być.

Wszystko to działo się przy pobliskim sklepie monopolowym, wówczas jeszcze otwartym. Ola,
koleżanka, która była tego wieczoru z nami, zauważyła dziwne zachowanie właściciela owego sklepu; wyszedł przed wejście, nie zwrócił nam uwagi,
jedynie wyjął telefon i do kogoś zadzwonił.

Poszliśmy dalej, byliśmy już praktycznie pod blokiem. Wtem nie wiadomo skąd pojawił się wielki mężczyzna, wyraźnie zażywający jakieś sterydy. Podszedł od razu do Łukasza, zadał mu pytanie: To Ty zerwałeś ten plakat? Nie czekając na odpowiedź
uderzył dwa razy pięścią w twarz zaskoczonego chłopaka. Byłam w szoku. Nie wierzyłam, że to się dzieje naprawdę. Mignął mi widok chwiejącego się Łukasza, chwilę później upadającego i uderzającego głową o chodnik. Osiłek w sekundę później zjawił się naprzeciwko mnie. Bałam się ogromnie. Jednocześnie nie byłam w stanie wykonać żadnego ruchu, nie potrafiłam wydobyć z siebie ani słowa.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Judyta Rykowska

Artykuły (125) Galerie (46) Średnia ocen (4.44)

Wiek: 25 | Miejscowość: Poznań | Kraj: Polska

O mnie: Długopisowa kleptomanka. Pożeraczka książek i filmów. Otwarta na każdą muzykę i nowe doznania. Z głową pełną poezji podąża przez świat. Uzależniona od miłości, kota i internetu.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 12

Sortuj komentarze:

Autor usunął profil 14.06.2009 12:12

Ocena:

Małgosiu, napisałem przecież żem czepialski ;) Napisałem też, że przedstawione zaniedbania służb są jednoznaczne. Oczywiście też obie sprawy są nie do porównania. Jednak dla mnie pokazują one coś głębszego. Znieczulice wobec prawa wszystkich, także nas. Oczywiście dopóki to my nie jesteśmy pokrzywdzeni. Zauważ też co się stało po akcji z plakatem: "Kilka zdjęć, trochę śmiechu jak to na juwenaliach.".

I napiszę jeszcze raz: "Nie atakuję Autorki. Nie znam Jej, nie wiem jaką osobą jest, jak żyje. Ale w związku z opisaną historią podsuwam coś nad czym warto się zastanowić. Może to Autorki dotyczy, może nie.". Ale na pewno dotyczy sporej części społeczeństwa.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Tomasz Młynek 05.07.2009 08:20

Ocena:

A ja myślę Tomaszu, że nie zrozumiałeś przesłania tego artykułu. Czepiasz się boś czepialski, ale szukasz dziury w całym. Chodzi przecież tutaj o szkodliwość społeczną czynu. Takie pobicie mogło się tragicznie zakończyć, a zerwanie plakatu najwyżej zaśmieceniem ulicy.

Komentarz został ukrytyrozwiń