Wakacyjny przewodnik. Marzenin - oaza spokoju i szczęścia

Dodał(a): Liliana Kosecka
2011-09-19 09:59
Odsłon: 1034
Komentarzy: 1

Tagi:

Marzenin - to jedna z najpiękniejszych miejscowości woj. łódzkiego. Oddalona od głównych tras przez wieki żyła własnym życiem. Obecnie jest znana i stała się weekendowym miejscem dla mieszkańców okolicznych miast.

Marzenin "z lotu ptaka". / Fot. Fot. Liliana Kosecka

Najstarsi mieszkańcy opowiadają, że od niepamiętnych czasów na pagórku otoczonym nieprzebytymi lasami, u podnóża rzeczki znajdowała się świątynia ku czci bogini chorób i śmierci Marzanny, zwanej bałwochwalską. Zgodnie z podaniami, od jej imienia wioska przyjęła nazwę Marzenin. Boginkę musieli kochać ludzie, skoro do dziś krążą o niej legendy.

Najstarsi powiadają, że ludzie w Marzeninie są długowieczni, bo zawsze czuwa nad wioską Marzanna, nie dopuszczając na ten teren żadnych chorób.

Zachowało się też podanie, że obok świątyni Marzanny rosła jabłoń, która co roku dawała jedno jabłko. Nikt nie ważył się go zerwać. Uważano, że należy ono wyłącznie do Marzanny. Pewnego razu córka Kosa, mieszkająca nieopodal, była ciekawa jego smaku. Weszła na jabłoń, aby zerwać owoc. Matka, przerażona jej pomysłem, zaczęła prosić o zejście. Dziewczyna jednak nie posłuchała i zerwała jabłko.

Zimowy widok - Kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Marii Panny w Marzeninie. / Fot. Fot. Liliana Kosecka

Zdenerwowana matka powiedziała: "Lepiej żebyś się w kamień obróciła". Jak matka powiedziała, tak się stało - dziewczyna zamieniła się w kamień, a pozostała po niej tylko chustka. Kamienne drzewo, z wiszącą kamienną chustką można podziwiać do dziś.

Trochę historii
Prawdopodobnie ok. XII wieku przybyli tu zakonnicy, by szerzyć nową wiarę - chrześcijaństwo. Na zgliszczach pogańskiej świątyni wybudowano niewielki kościółek. Najpierw drewniany, a w 1372 roku murowany.

Freski z I połowy XVI wieku w parafialnym kościele w Marzeninie. / Fot. Fot. Liliana Kosecka

Jak podają dokumenty kościelne, w miarę przybywania parafian, kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny rozbudowywano. Ostatecznie jest on bezstylowy, ale wnętrze kościoła zawiera wiele "perełek", m.in. barokową chrzcielnicę z 1578 roku.

W 1992 roku podczas remontu odkryto malowidła datowane na pierwszą połowę XVI wieku - obrazy przedstawiające fakty z Biblii, odnoszące się do historii życia Marii i Chrytusa. Znaczenie malowideł marzenińskich dla dziejów sztuki w Polsce jest niezaprzeczalne. Na terenie Polski centralnej takie malowidła ścienne z XV i XVI wieku są rzadkością - podobne można spotkać na Wawelu. Te z Marzenina są jednak późniejsze.