Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

34938 miejsce

Warszawski festiwal "Lato Filmów" dobiegł końca

W niedzielę, 12 lipca, zakończył się festiwal "Lato Filmów". Złote Pióro, nagrodę w głównym konkursie festiwalu na najlepszy scenariusz, zdobył film "DeUsynlige" w reżyserii Erika Poppe'a ze scenariuszem Haralda Rosenløw-Eega.

Festiwalowe kino / Fot. Joanna KrwawnikJury konkursu głównego na najlepszy scenariusz w składzie: Maria Seweryn, Tomasz Konecki i Krzysztof Teodor Toeplitz, przyznało Złote Pióro filmowi "DeUsynlige". Srebrne Pióro powędrowało do Aleksieja Germana Jr i Władimira Arkusha za film "Papierowy żołnierz".

- Dobry scenariusz to taki, którego nie zepsuje nawet słaby reżyser. Musi mieć silną strukturę i mocno zarysowanych bohaterów. Wydaje nam się, że te kryteria najlepiej spełniał norweski film "DeUsynlige" – powiedział Tomasz Konecki uzasadniając werdykt.

Scenariusz „DeUsynlige” opiera się na pomyśle zestawienia relacji dwóch stron doświadczających tragicznej śmierci małego chłopca: matki dziecka i nastolatka, który do tej śmierci się przyczynił. Fabuła obejmuje akcję od porwania dziecka przez Jana Thomasa, poprzez jego pobyt w więzieniu, aż do konfrontacji z matką zabitego dziecka.

Film rozpoczyna historia opowiedziana z punktu widzenia Jana, który w więzieniu zajął się grą na organach kościelnych i taką też pracę znajduje po jego opuszczeniu. Stara się ułożyć sobie życie na nowo, wzbudza zainteresowanie młodej pani pastor i sympatię jej dziecka. Echa przeszłości burzą jednak spokój bohatera - pojawia się matka zmarłego przed laty dziecka i domaga się wyjaśnień. Bohater zmuszony do konfrontacji, uznaje w końcu swoją winę. Uzyskuje swego rodzaju wybaczenie ofiary, jednak jego dalsze życie stoi pod znakiem zapytania. Nie wiadomo, czy pastorka zaakceptuje przeszłość swojego wybranka.

Historia matki, Agnes, zawiera rozpacz po stracie dziecka, adopcję, a następnie narastające histeryczne zachowania, które prowadzą do prób "ratowania" domniemanej kolejnej ofiary Jana - dziecka pastorki. Agnes swoim zachowaniem doprowadza niemal do tragedii, lecz w końcu doznaje spokoju. Bohaterowie filmu to postaci wiarygodne psychologicznie, autor unika jednoznacznych kategoryzacji. Ciekawym motywem filmu jest problem winy i przebaczenia, wprowadzonym przez usytuowanie akcji filmu wokół świątyni protestanckiej. Przed Anną, młodą pastorką, stoi próba jej wiary i głoszonych przekonań. Czy jest zdolna wybaczyć Janowi i dać mu szansę? Na to pytanie widz musi odpowiedzieć sobie sam.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.