
W pracy Patrycji Dziubich widać wysiłek i trud jaki autorka włożyła w to, by temat został możliwie w pełni wyczerpany. Obok pozytywów mój przyjaciel Zygmunt Dmochowski, z którym dyskutowaliśmy nad tą pracą, podkreślił pominięcie w rozważaniach wkładu Jana Kalafusa. Myślę, że Zygmunt ma w swej wypowiedzi sporo racji dlatego, że dobrze znał działalność tego człowieka. Dlatego nie pomniejszając niewątpliwej wartości tej pracy wydaje się koniecznym uzupełnienie jej w kilku słowach o to, kim był Jan Kalafus (1947-2004).
Rodowity radziejowianin, który ukochał ponad wszystko swoje rodzinne miasto i Kujawy, dając za życia dowód swego przywiązania i oddania. Jan Kalafus był inicjatorem i organizatorem wielu przedsięwzięć służących ziemi rodzinnej. Przez dziesięć lat prezesował Radziejowskiej Spółdzielni Mieszkaniowej i do chwili śmierci przewodniczył Radzie Nadzorczej tejże Spółdzielni. Jednak swe serce zaprzedał kulturze: od 1994 roku był prezesem Towarzystwa Miłośników Kujaw, godnie kontynuując dzieło swego wielkiego poprzednika Józefa Górczyńskiego. Był założycielem i przewodniczącym Stowarzyszenia Środowisk Twórców i Animatorów Kultury Kujaw i Ziemi Dobrzyńskiej. Działał również w miejscowym Kole Polskiego Towarzystwa Historycznego. Tworzył i redagował od podstaw lokalne pismo "Kronika".
Duże zasługi wniósł w pierwsze wydanie "Wesela na Kujawach" Franciszka Becińskiego (1996 r.), najsłynniejszego piewcy Kujaw. Za jego sprawą ukazała się pozycja "Radziejów i okolice - zabytki dekanatu radziejowskiego". Ponadto spowodował ukazanie się tomiku wierszy będącego pokłosiem II Pleneru Poetyckiego, jaki odbył się za jego przyczyną po raz drugi w Radziejowie (2002 r.). Dał się poznać jako inicjator i organizator ponadlokalnych imprez kulturalnych m.in. Konkursu Recytatorskiego Poezji i Prozy Kujawskiej im. Franciszka Becińskiego (ponad dwadzieścia edycji), ogólnopolskich plenerów malarskich "Maluj razem z nami", Międzywojewódzkich Prezentacji Piosnki dziecięcej "Kolorowy Mikrofon", Dni Radziejowa, Dni literatury. Zorganizował jedyne w tej części kraju dwa plenery poetyckie. Reżyserował wiele spektakli teatralnych i tylko dzięki niemu miejscowy zespól folklorystyczny wystawił "Wesele na Kujawach" - najsłynniejsze dzieło Piewcy Kujaw.