Wesz na wszy. I to wszystko

Dodał(a): Agnieszka Drążek
2010-07-29 20:49
Odsłon: 3539
Komentarzy: 2

Tagi:

Unoszący się smród alkoholu zmieszanego z ludzkim potem. I sen na twardych, metalowych łóżkach. Sen o lepszym życiu.

Paweł patrzy na mnie z zawadiackim uśmiechem. Jest młodym, pełnym energii dwudziestopięcioletnim mężczyzną. Razem z matką i starszym bratem mieszkał w Warszawie. - Ojca to ja praktycznie nie znałem. Widziałem go raptem trzydzieści minut przez całe swoje życie - opowiada - wybrał sobie inne życie. Z inną kobietą je sobie ułożył - wspomina. Ojciec Pawła już nie żyje. Dwa miesiące przed osiemnastymi urodzinami umarła mu również matka. Został sam z bratem. - No z braciakiem mieszkałem - mówi Paweł. Z czego żyliście? - Właśnie to było trochę ciężko. No, bo w sumie ja tylko pracowałem. Jestem introligatorem i
w sumie pracowałem cztery lata w zawodzie - opowiada. - Ale redukcje były w zakładzie i ja odszedłem. Wtedy wszystko zaczęło się sypać - wzdycha.

I mnie z domu wyrzuciła

W tym czasie brat Pawła ożenił się. Pracował jedynie dorywczo. Paweł zamieszkał razem z nim i jego żoną. - Później mieszkałem w Płocku u mojej bratowej. I mnie z domu wyrzuciła - skarży się. - Wróciłem z roboty, bo pracowałem wtedy... no i... byłem już spakowany. Braciaka w ten czas w domu nie było. Ale podejrzewam, że wiedział o tym. Widać pozwolił na to... - stwierdza ze smutkiem. Piłeś, że Cię wyrzuciła? Musiał być jakiś powód. - Nie, nie mam problemów z takimi rzeczami - podkreśla. Masz teraz kontakt z bratem? - Jakiś mam. Zaprasza na święta i tak dalej.

Każdy tam chleje

- Na początku nie wiedziałem co robić. No to poszedłem na schronisko. Przetrzymałem tam dwa dni. Ale tragedia. Znaczy jeść dostałem, ale każdy tam chleje. Na okrągło - opowiada - no i później szukałem jakiegoś miejsca. Na początku to spałem trochę po znajomych, ale też... głupotą by było cały czas tak po znajomych się tułać. Znalazłem sobie miejsce w Warszawie, na ośrodku Markocie. No i stamtąd też odszedłem, bo nie było warunków, że tak powiem do godnego życia. Półtora roku wytrzymałem - mówi.

OFFline profil autora

Autor: Agnieszka Drążek

Artykuły (29) Galerie (0) Średnia ocen (4.61)

Miejscowość: Lublin | Kraj: Polska

O mnie: Początkująca dziennikarka. Pełna empatii i obiektywizmu. Wyczulona na ludzkie problemy, poszukująca nieprzeciętnych osobowości. www.agnieszkadrazek.blog.interia.pl

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 2

Sortuj komentarze:

jolanta maruna 30.07.2010 08:41

Ocena:

106

Całego świata nie zbawisz! On prawdopodobnie nie chciał pomocy. "Młody, ambitny" i prawdopodobnie dobrze tak się żyje. Znam kogoś, kto miał duży dom, rodzinę, przez 30 lat błagany na kolanach o zmianę swojego postępowania i nie pomogło nic! Ani dobroć, ani awantury, ani rozmowy... Uciekł daleko, zostawił wszystkich i wszystko! I tam co zarobił? Tylko zarobił kulki! Rodzina się wypaliła i nie potrafiła na odległość chronić. Ten bezdomny jest w kraju a jest tyle innych ośrodków i możliwości, że można z tego wyjść. Widodcznie jeszcze nie sięgnął dna!!! Jeżeli ktoś młody nie zna tego światka, może niech nie wypowiada głośno swojego zdania zanim nie pożyje wśród nich.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Aneta Grzegrzółka 30.07.2010 01:07

Ocena:

Beznadziejne! Artykuł bardzo dobry, ale sytuacja fatalna. Aż nie chce się wierzyć że coś takiego może mieć miejsce!
Że taki człowiek! To wszystko nie ma sensu!
Za artykuł 5! Za działanie na rzeczy pomocy jemu 0!!!

Komentarz został ukrytyrozwiń