Wiara Baha'i

Źródło: Gość dnia
2009-07-15 13:50
Odsłon: 5629
Komentarzy: 5

Tagi:

Bahaizm - najmłodsza religia świata, powstała w Iranie w XIX wieku.

Wiara bahá’í, najmłodsza niezależna monoteistyczna religia świata, została założona przez Bahá’u’lláha (1817 – 1892) w Iranie w XIX wieku. Jej 5 milionów wyznawców, zamieszkujących 218 różnych krajów, stanowi drugą po chrześcijaństwie, najbardziej geograficznie rozprzestrzenioną religię na świecie, podaje Encyklopedia Britannica.

U podstaw wiary bahá’í leżą Pisma Bahá’u’lláha, który przekazuje Słowo Boże, tak jak czynili to przed Nim Mojżesz, Jezus czy Mahomet. Bahá’u’lláh rangą dorównuje wielkim Objawicielom Boga i twierdzi, że jest Jego Posłańcem w obecnych czasach.

Podstawową zasadą wiary bahá’í jest jedność ludzkości w całej swej różnorodności. Bahaici wywodzą się z różnych środowisk, religii, narodowości, profesji i kultur. Celem wiary bahá’í jest przezwyciężenie wszelkiego rodzaju uprzedzeń i efektywne wspieranie społecznego, duchowego i ekonomicznego rozwoju wszystkich ludzi.

Wiara Bahá’í jest ogólnoświatową religią, a jej celem jest zjednoczenie wszystkich ras i ludów w jednej powszechnej Sprawie i jednej wspólnej Wierze.

Bahaici są wyznawcami Bahá’u’lláha i wierzą,że jest On Obiecanym Wszystkich Czasów. Jak wiesz, tradycje prawie wszystkich ludów zawierają obietnicę przyszłości, w której na Ziemi zapanuje pokój i harmonia, a ludzkość będzie żyła w dobrobycie. My wierzymy, że ta godzina właśnie nadeszła, a Bahá’u’lláh jest tą wielką Postacią, której Nauki umożliwią ludzkości zbudowanie nowego świata.

W jednym ze Swych Pism Bahá’u’lláh mówi:

“Zgodnie z postanowieniem Pana tym najpotężniejszym lekarstwem i najmocniejszym narzędziem dla uleczenia całego świata jest zjednoczenie się wszystkich ludów w jednej powszechnej sprawie, jednej
wspólnej wierze.”

Rozdział 2

Bóg

Bóg jest niepoznawalny w Swej Istocie. Oznacza to, że nie powinniśmy tworzyć wyobrażeń Boga w naszych umysłach, wyobrażając Go sobie na przykład jako człowieka. Ogólnie mówiąc to, co zostało stworzone nie potrafi pojąć swego stwórcy, na przykład stół nie może zrozumieć natury stolarza, który go wykonał. Istnienie stolarza jest zupełnie nie do pojęcia dla przedmiotów, które on sam stwarza.