"Widzialny świat" - spoglądając miłości w oczy

Dodał(a): Ewa Żak
2010-07-12 16:29
Odsłon: 2805
Komentarzy: 5

Tagi:

"Widzialny świat" Marka Slouki, to lektura obowiązkowa dla czytelników, którzy lubią, gdy o dzieciństwie pisze się jak o świętym i niepojętym czasie, zaś o miłości tak, jakby muza Szekspira tchnęła w nie życie.

Niestety, kierował się on swoimi prawami, nic nie robiąc sobie z żądań serca. Po tej pięknej miłości pozostały wszelako tylko "spustoszenia i broczące rany". Choć udało im się ocalić życie, tej pięknej miłości już ocalić się nie udało.

"Ktoś powiedział, że kres życia jest jak kropka na końcu zdania i śmierci nie obchodzi, czy historia została dopowiedziana do końca. To zadanie dla nas, żyjących: stworzyć wzór, gdzie nie ma nic, wyłowić z topieli także ludzi zupełnie nam obcych. Jesteśmy żebrakami i musimy łatać ten świat najlepiej jak umiemy"... I wydaje się, że niniejsze słowa w pełni oddają sens omawianej książki. Jej bohater i zarazem narrator, syn czeskich emigrantów, wiedząc bowiem, że jego matka kochała całe życie tego tajemniczego mężczyznę, nie mając możliwości dotarcia do prawdy, snuje o niej własną wariację, bardziej bądź mniej prawdopodobną. Mając trzydzieści jeden lat postanawia wyjechać do Pragi, by choć odrobinę zbliżyć się do prawdy, odkryć gdzie i jak historia, o której wiedział tak niewiele, "zazębia się z wielkim koliskiem historii". Gromadził fakty, by z kawałków utkać całość, odwiedził miasta, które zapamiętał z rodzinnych opowieści, przedarł się przez sterty dokumentów i listów, rozmawiał z tymi, co przeżyli... Łudził się, że gdy stanie twarzą w twarz z przeszłością, wojną i Pragą, wówczas zrozumie więcej - o rodzicach i o sobie samym.

Książka stawia dużo pytań, na które czytelnik musi wszakże sam sobie odpowiedzieć... Ale wydaje się, że te najważniejsze z nich to: czy wobec świadomości, że kres miłości może spowodować byle przypadek, sumienie niedające zaznać spokoju, tragiczne zdarzenie, warto jest w ogóle wierzyć w tę jedyną miłość, o której krzyczy cały świat i kosmos? I czy warto cieszyć się tym, że ona zawitała, bo przecież tak nagle jak się pojawiła, równie nagle może znowu zniknąć... Te i inne pytania powstają po lekturze tej "duszewnej" książki, której, jak mniemam, ominąć nie wypada.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Ewa Żak

Artykuły (59) Galerie (0) Średnia ocen (4.39)

Miejscowość: Dęborzeczka | Kraj: Polska

O mnie: Absolwentka filologii polskiej i edytorstwa tekstów literackich, redaktorka, korektorka, autorka tomiku wierszy "Szeptem obok" i dramatu "Obłoki śpią, marząc"... Adres mojego bloga: www.zdrugiejstronyciszy.blogspot.com

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (330)

Dodaj do

Komentarze: 5

Sortuj komentarze:

Ewa Żak 13.07.2010 17:50

Ocena:

No to trochę niepokojąca sytuacja, ale nie beznadziejna... Na pewno do wykonania. Do września zostało sporo czasu. Powodzenia życzę :). A mogę zapytać, o czym będziesz pisać?

Komentarz został ukrytyrozwiń