Pozycja materiału w rankingach:

#14067 wg odsłon (tygodniowy)

Ocena: 22pkt

Oceń:

Więcej gwiazd wokół islamskiego półksiężyca?

Dodał(a): Bartosz Gardocki
2010-02-24 14:32
Odsłon: 4539
Komentarzy: 4

Tagi:

Początki starań Turcji o przystąpienie do Unii Europejskiej sięgają 1963 r. Formalnie proces akcesyjny tego kraju rozpoczął się 14 kwietnia 1987 roku poprzez złożenie oficjalnej aplikacji. Negocjacje trwają już od przeszło dwudziestu lat.

Z jednej strony chcą być już nowocześni, z drugiej - stosują ogólnokrajową cenzurę (ostatni przypadek zablokowania na terytorium Turcji serwisu YouTube oraz jego kanałów, po pojawieniu się filmu przedstawiającego w świetle masonerii uwielbianego ojca narodu - Mustafy Kemala Ataturka). Turcy są niesłychanie dumni ze swojego państwa, a jednocześnie aspirując do Europy, ujawniają czasami specyficzny „kompleks Azji”. Patrząc na kierunek w jakim zmierza ten piękny kraj, o tak kolorowej tożsamości kulturowej, można powiedzieć, że tożsamość ta przechodzi proces intensywnej transformacji – naród ten nie jest już tak bardzo azjatycki jak kiedyś, ale też nie jest jeszcze tak europejski, jak chciałby być i może w przyszłości będzie.

Już po zmroku. Głośne cykady szumią w koronach drzew Sultanahmet'u. Ich koncert zlewa się z melodią fal Bosforu w jednostajną kołysankę. Na tarasie hostelu, zlokalizowanym na dachu kamienicy, jest gwarno i wesoło. Przy zsuniętych stołach siedzimy my - obywatele świata: Kanadyjczyk, który leci na ślub brata w Egipcie; młoda para - on z Argentyny, ona z Kolumbii; trzech braci z Australii, którzy przemierzyli Azję na motocyklach i właśnie dotarli do Europy; student z Hong-Kongu; Francuzi, Niemcy i oczywiście Anglicy. Wszyscy w podróży za małe pieniądze. Popijamy Efes - wspaniałe tureckie piwo i wymieniamy się globtroterskimi doświadczeniami.

Wyłączam się na moment, zachwycony widokiem, jaki nam towarzyszy. Siedząc na europejskim brzegu, patrzę w lewo i widzę wspaniałe kopuły pałacu Topkapi, minarety Hagia Sophia oraz Błękitnego Meczetu. Gdy spojrzę w prawo, widzę łączący dwa kontynenty Most Bosforski, a pod nim tramwaje wodne. Przewożą pasażerów na drugi, azjatycki brzeg, którego światła tworzą teraz jasną łunę nad tamtą częścią miasta. W tym momencie do moich uszu dociera fragment rozmowy:

- Jutro wybieramy się na tamten brzeg. Tak się cieszę – pierwszy raz będę w Azji! - mówi podekscytowany Amerykanin do Mustafy, właściciela hostelu.
- Zapamiętaj sobie jedno - odpowiada mu na to oburzony Turek, który wydaje się być autentycznie dotknięty i wcale nie żartując, mówi naprawdę poważnym tonem - Tu nie jest żadna Azja. Tu jest Anatolia. Czyli Turcja.

« poprzednia
1
...
4
5
6

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Bartosz Gardocki

Artykuły (1) Galerie (0) Średnia ocen (4.40)

Wiek: 28 | Miejscowość: Warszawa | Kraj: Polska

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (2455)

Dodaj do

Komentarze: 4

Sortuj komentarze:

Gosia 13.12.2011 11:51

Ocena:

super napisany artykuł, trafnie omówiony temat

Komentarz został ukrytyrozwiń

Małgorzata Najda 24.02.2010 21:17

Ocena:

Bardzo interesujący artykuł. Świetnie pokazana polityka oraz ludzie, ich poglądy na tle wspaniałego krajobrazu. 5*

Komentarz został ukrytyrozwiń

Klaudia Twarda 24.02.2010 16:56

Ocena:

Niesamowicie wciągający artykuł ;))

Komentarz został ukrytyrozwiń

Marek Jurkiewicz 24.02.2010 16:39

Ocena:

Świetny artykuł, chociaż bardziej moim zdaniem pasowałby do kategorii "podróże".

"Tamten region rządzi się własnym prawem. Politycy rozumieją, że nie są w stanie wiele zrobić jakakolwiek interwencja państwa i próba narzucenia wschodnim krainom tzw. cywilizowanego prawa skończyłaby się wojną domową, a nawet, co bardzo prawdopodobne, wyodrębnieniem się tych ziem spod oficjalnej przynależności do Turcji i początkiem wojny o ich niepodległość." - i tu tkwi właśnie istota problemu.

Komentarz został ukrytyrozwiń