I dla uzupełnienia - dawna wiejska szkoła w skansenie w Lubuskiem - link

Ja takie ławki z dziurami na kałamarze widziałam ...:) i pióra na stalówki w użyciu ..lat ileś tam :) Dzwonki takie były miłe dla ucha..a teraz to są takie, że na zawał można paść

+ i podziękowanie. Poczułem się młodziej. Niestety wiele polskich, prowincjonalnych szkół, wobec tych w miastach ma charakter "muzealny" i od razu zastrzegam - niczemu nie są winni wspaniali nauczyciele, rodzice i uczniowie. Winni są "polytycy" w "stolycy".

Ewo, w wielkiej szkole miejskiej w przypadku awarii prądu używa się i dziś takiego ręcznego dzwonka - nikt go nie słyszy. ;-)
Zdzisławie, na pewno masz rację, że ciągle mamy w Polsce szkoły wiejskie, w których są nieciekawe warunki, ale z drugiej strony - dzieci nie są w nich anonimowe, a co za tym idzie - grzeczniejsze. Przeludnione szkoły miejskie, jakkolwiek lepiej wyposażone, choć nie zawsze, nasilają agresję, niestety.

No to wtedy dzieci się cieszą, że lekcje będą krócej.:)

Jako nauczycielka chyba nie muszę wyjaśniać, za co ten plusik;) A do tego kiedyś pracowałam w maleńkiej wiejskiej szkółce z ręcznym dzwonkiem i ławkami jak te na zdjęciach. To były czasy!

No to dorzucam jeszcze "oślą ławkę" (w mojej szkole takiej chyba nie było) ze skansenu na Kaszubach (zdj.23) - link

Jolu, Ty mi uzmysłowiłaś, że np. groch był w poduszkach, bo ja zawsze myślałam, że tak po prostu wysypywano go na podłogę.

Ech, te ośle uszy w sam raz na moją główkę.
(+)

Przepiękna lekcja historii, dziękuję za nią! Ważne jest byśmy pamiętali i doceniali liczne lekcje historii narodu a takze regionu, dla mnie co prawda odległe czasy, ale wciąż tkwią w pamięci moich rodziców czy teściów.

Jolu, wyposażenie rzeczywiście proste i ubogie; nieporównywalne do warunków w jakich uczą się dziś nasze dzieci.
Z opowiadań wiem, że na ogół były to szkoły z czteroletnim okresem nauczania.... a zapału do nauki tylko pozazdrościć! :)