Wiadomości24 > Cywilizacja > Historia > Wielcy tarnowianie: Jan Szczepanik. Genialny wynalazca z Galicji

Pozycja materiału w rankingach:

3228 miejsce

Dział: Historia

Ocena: 53pkt

Oceń:

Wielcy tarnowianie: Jan Szczepanik. Genialny wynalazca z Galicji

Dodał(a): Tomasz Osuch
2011-02-10 14:22
Odsłon: 7630
Komentarzy: 3

Tagi:

Jan Szczepanik - genialny wynalazca i ojciec telewizji, który ubarwił i udźwiękowił film oraz spopularyzował kolorową fotografię i zrewolucjonizował przemysł tkacki. Jeden z jego wynalazków uratował nawet życie króla Hiszpanii.

Jan Szczepanik. / Fot. Nieznany/public domain/commons.wikimedia.org

Nie bez przesady nazywa się dziś Jana Szczepanika "polskim Edisonem", czy "galicyjskim Da Vinci". Niezaprzeczalnie znajduje się on bowiem w gronie najznamienitszych wynalazców ludzkości. Jako jeden z nielicznych Polaków wymieniany jest we wszystkich światowych encyklopediach technicznych. Swego czasu pisał o nim nawet jego przyjaciel, wybitny amerykański pisarz i podróżnik Mark Twain. Z wielu naukowych odkryć i dokonań oraz innowacyjnych, a niekiedy wręcz rewolucyjnych pomysłów Jana Szczepanika korzystamy do dziś i długo jeszcze korzystać będziemy.

Krótka biografia polskiego Edisona

Młodość wynalazcy

Tarnów nie był miastem rodzinnym Jana Szczepanika. Jego losy splotły się z grodem Leliwitów

dopiero w jego dorosłym życiu. Genialny wynalazca urodził się 13 czerwca 1872 roku w Rudnikach koło Mościsk (obecnie terytorium Ukrainy). Niecały rok później, wcześnie osierocony, zamieszkał u swej ciotki - Salomei. Przyszło jej samotnie wychowywać młodego Janka, jednak pomocy w opiece nad nim nie odmówili w tych trudnych czasach jego dziadkowie, Stanisław i Katarzyna Szczepanik, u których wnuk - dotknięty wczesną śmiercią matki i ojca - spędzał niemało czasu w początkowym okresie swego życia i jak sam później wspominał, "bywało różnie, zazwyczaj biednie".

Po zmianie statusu cywilnego ciotki Salomei, która wyszła za woźnego w Starostwie Krośnieńskim - Wawrzyńca Gradowicza, Janek przeprowadził się do Krosna, gdzie ukończył szkołę powszechną. W owym czasie, nie godząc się na "zaborczą" germanizację, zastępujący Szczepanikowi rodziców - Salomea i Wawrzyniec, postanowili zająć się edukacją patriotyczną dorastającego geniusza, o czym dowiadujemy się z książki "Ocalić od zapomnienia...":

Opiekunowie starali się wpoić wrażliwemu chłopcu uczucia patriotyczne. Ich wychowanek zbierał pieśni powstańców polskich, spisywał je i śpiewał z wielkim przejęciem.*

Seminarium i nauczycielska praca

Po ukończeniu krośnieńskiej szkoły powszechnej, młody jeszcze Szczepanik rozpoczął naukę w gimnazjum klasycznym w Jaśle. Wyróżniał się tam spośród innych uczniów znacznymi zdolnościami w matematyce oraz naukach przyrodniczych, przy równoczesnych problemach z przedmiotami humanistycznymi, które nie stanowiły dla przyszłego wynalazcy zbytniego pola do popisu. Ostatecznie ogromne kłopoty z przyswojeniem greki uniemożliwiły Szczepanikowi dalszą naukę w jasielskiej szkole.

----------
* Ocalić od zapomnienia. Patroni Tarnowskich ulic, praca zbiorowa, Tarnów 2004

1
2
3
...
8
następna »

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Tomasz Osuch

Artykuły (344) Galerie (13) Średnia ocen (4.34)

Wiek: 25 | Miejscowość: Tarnów | Kraj: Polska

O mnie: Solidarny liberał, eurorealista z poczucia obowiązku względem Ojczyzny, alterglobalista z rozsądku.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Zobacz inne materiały

Komentarze: 3

Sortuj komentarze:

Adam 11.02.2011 09:19

Ocena:

111

To się na wikipedię przenieś kolego, tam wszystko rzetelnie opracowane:

Nieślubny syn Marianny, córki rolników ze Zręcina k. Krosna. Wychowany przez Salomeę i Wawrzyńca Gradowiczów w Krośnie, gdzie uczęszczał do szkoły ludowej. Następnie uczył się w gimnazjum w Jaśle i seminarium nauczycielskim w Krakowie. Do 1896 r. pracował jako nauczyciel w podkrośnieńskich wsiach - najpierw w Potoku, następnie w Korczynie i Lubatówce.

Komentarz został ukrytyrozwiń

levy 11.02.2011 07:34

Ocena:

Ciekawe, jednak jak na artykuł w necie, za długie. przy czwartej stronie mówiłem - litości ! :)

Komentarz został ukrytyrozwiń