Wiesław Skrzyński, "Zaburzenia psychiczne"

Dodał(a): Izabela Kostun
2011-01-29 21:51
Odsłon: 3251
Komentarzy: 2

Tagi:

Co czwarty człowiek na świecie cierpi na zaburzenia psychiczne podaje Światowa Organizacja Zdrowia, a choroby psychiczne stają się problemem występującym nagminnie.

Książka Wiesława Skrzyńskiego to poradnik, który prowadzi nas przez wybrane zagadnienia z zakresu psychologii. Wszystkie wiadomości podane są w bardzo przystępny sposób, co zdecydowanie ułatwia przyswojenie wiedzy.

Autor porusza m.in. takie problemy jak zaburzenia lękowe, uzależnienie od alkoholu, pracoholizm, osiąganie tożsamości płciowej, depresja. Dotyka również kwestii samobójstw, upośledzeń umysłowych, czy psychoterapii. W dzisiejszym społeczeństwie uczuciami dominującymi powodującymi różnego rodzaju frustracje stają się lęk i przygnębienie. Problemu występowania chorób psychicznych nie zmniejszył rozwój medycy, czy nawet cały postęp cywilizacyjny. Nowe czasy przynoszą nowe rodzaje patologii. Bardzo duży wpływ na występowanie tych deficytów sprawności intelektualnej mają czynniki genetyczne. Badania wykazują, że członkowie tej samej rodziny częściej odznaczają się podobnymi dolegliwościami. "Osobowość matki i ojca ich postawa, obok wielu innych czynników środowiskowych znacząco wpływa na kształt osobowości dziecka".

I tak np. w rodzinie alkoholika pojawiają się trzy bardzo ważne zasady: "nie mówić - oznacza kategoryczny zakaz mówienia o problemach rodzinnych. Nakazuje więc bezwzględne zachowanie milczenia na temat tego, czego dziecko doświadcza w rodzinie. Nie ufać - wymaga od dziecka aby nie obdarzało zaufaniem ani członków rodziny, ani tym bardziej nikogo obcego. Zasada nie odczuwać - nakazuje z kolei zaprzestanie skupienia się na swoich wewnętrznych przeżyciach i uzewnętrzniania emocji".

Wiesław Skrzyński dotyka także kwestii uzależnień. Na pojawienie się reakcji uzależnieniowej narażeni są wszyscy. Ciekawy jest fakt, że może się ona pojawić w sytuacjach, które wydają nam się zupełnie bezpieczne.Tymczasem zagrażają nam nie tylko narkomania, czy alkoholizm, ale także uzależnienie od pracy, telewizji, czy grupy społecznej.

Autor porusza również chyba najważniejszy i najczęstszy problem z jakim przyszło nam się zmierzyć w dzisiejszym społeczeństwie, a mianowicie stres, który jest wszechobecny w naszym życiu. Upośledza nasz układ odpornościowy. Ale jednocześnie przypomina patrząc na tę kwestię z drugiej strony, że bez niego nie moglibyśmy normalnie funkcjonować. "Nie da się żyć bez zaangażowania, bez ludzi, bez pasji".

To co szczególnie zasługuje na uwagę w tej pozycji to paradoks, który uzmysławia nam w jak czasem prosty sposób można poradzić sobie z problemami, które wydają się być nie do przezwyciężenia i odwrotnie jak to, co wydaje się być banalne i niestanowiące dylematu może doprowadzić do ruiny.

Książka Wiesława Skrzyńskiego jest spojrzeniem na każdy z omawianych zagadnień z różnych perspektyw. Autor nie jest reprezentantem tylko jednej doktryny, czego dowodem jest obszerna bibliografia na której bazuje. Wszystkie wskazówki i porady, które w niej odnajdujemy mają na celu uświadomienie czytelnikowi, że niekiedy, aby przezwyciężyć nurtującą kwestię należy skorzystać z pomocy specjalistycznych instytucji, które również w Polsce zaczynają zyskiwać coraz większą popularność.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Izabela Kostun

Artykuły (83) Galerie (0) Średnia ocen (3.92)

Wiek: 28 | Miejscowość: Płock | Kraj: Polska

O mnie: "Będę Cię kochać do końca życia, a jeżeli istnieje coś potem będę Cię kochał także po śmierci. Czy mnie rozumiesz?" Jonathan Carroll

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (448)
Najwyżej oceniane (559)

Dodaj do

Komentarze: 2

Sortuj komentarze:

Jolanta Kącka 01.02.2011 21:53

Ocena:

Rozwój cywilizacji powoduje zagubienie jednostki w rzeczywistości i obnaża okrutną prawdy o wyższości materii nad duszą, a co za tym idzie rozpacz wydzierającą się z głębi wnętrza indywidualisty i jego nieumiejętne wołanie o pomoc. Już koniec XIX wieku pokazał te nadwrażliwe i słabe dusze,mówiono wtedy o "chorobie wieku".XXI wiek tych dusz nie wyplenił, snują się nadal gdzieś zakamarkach ciemnych ulic i jest ich coraz więcej, tylko kto by o tym mówił...przecież możemy się znieczulić tanią rozrywką i naszym konsumpcyjnym życiem siedząc wygodnie przed telewizorem w ciepłym fotelu. Oni gdzieś są,może gdzieś obok i krzyczą...nie usłyszymy ich jeśli nie odnajdziemy w sobie ciszy... Oni czują głebiej i widzą dalej,są inni,ale to nie znaczy,że są od nas gorsi.

Komentarz został ukrytyrozwiń