Winylowa płyta gramofonowa powraca do łask

Dodał(a): Rajmund Czok
2010-05-06 16:25
Odsłon: 3768
Komentarzy: 2

Tagi:

Magia czarnego krążka o szlachetnym i nie do zdarcia dźwięku, zyskuje na powrót uznanie. W Niemczech odnotowuje się coraz większe zainteresowanie płytami winylowymi. Zainteresowani są nie tylko ludzie młodzi, ale także osoby starsze.

Thomas Alva Edison, największy wynalazca amerykański, skonstruował fonograf (1877 r.) i dokonał pierwszego nagrania dźwięku na wałku z utwardzonego wosku. Wałek wkładał do futerału z filcową wyściółką. Autor posiada ponad stuletni wałek. / Fot. Artur Czok

Winylowa płyta gramofonowa, jako przestarzała i niepotrzebna, ostatnio przeżywa swój renesans. Magia czarnego krążka o szlachetnym, nie do zdarcia zapisie dźwięku, zyskuje na powrót swoje uznanie. W Niemczech sklepy muzyczne odnotowują coraz większe zainteresowanie. Zainteresowani są nie tylko ludzie młodzi, ale także osoby starsze, które nawet po latach wyrażają tęsknotę za pieczołowicie przechowanymi płytami i gramofonami.

Przypomnijmy więc w skrócie jej historię. Pierwszym wynalazcą płyty był Niemiec, Emil Berliner, który w 1887 roku opatentował swój wynalazek pod nazwą „Gramophon”. Była to płyta sporządzona z masy szelaku (żywica naturalna otrzymywana z wydzieliny czerwców lakowych), która wydawała skrzeczący dźwięk, podobny do krzyku papugi.

Berliner bezustannie ją udoskonalał, wreszcie na przełomie 1893/94 roku rozpoczął masową produkcję płyt oraz gramofonów. Pod koniec lat 50-tych ubiegłego stulecia, łatwo ulegająca stłuczeniu płyta z szelaku (78 obrotów na minutę), stała się już muzealnym zabytkiem, bezpowrotnie znikając z rynku europejskiego. Odtąd na jej miejsce pojawiła się nie tłukąca płyta z winylu.

W 1942 roku inżynier René Snepvangers, z wytwórni Victoria, opracował zupełnie nową wersję płyty - o przekroju 25 cm i 45 obr./min. -z zagęszczonym zapisem monofonicznym. Płyta zyskała miano długogrającej (long-playimg, LP), ciesząc się ogromnym powodzeniem. Ale jej prawdziwy boom sprzedaży przypadł dopiero po wojnie. W dniu 20 czerwca 1948 roku, inż. Peter Goldmark z amerykańskiego koncernu medialnego CBS, zaprezentował w salonach nowojorskiego hotelu Waldorf pierwszą winylową płytę o przekroju 30 cm i 33 obroty na minutę. Dla melomanów było to ogromne wydarzenie: płyta posiadała zagęszczony zapis dźwięku.

Wałek z wosku nakładano na fonograf z tubą rezonasową. Drgający rylec wpierw żłobił w wosku rowek dźwiękowy, potem odtwarzał. Następcy Edisona próbowali w podobny sposób, powielając jego metodę na płaskich płytach wirujących wokół osi. / Fot. Rajmund Czok

Zobacz także:

Benedykt XVI nagrywa płytę!

OFFline profil autora

Autor: Rajmund Czok

Artykuły (79) Galerie (40) Średnia ocen (4.27)

Miejscowość: Frankfurt am Main / Gliwice | Kraj: Niemcy / Polska

O mnie: W życiu każdy powinien wykorzystać swoje pięć minut. Pragnę, by moi najbliżsi w rodzinie mieli pewność, że nie oddaję życia walkowerem.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 2

Sortuj komentarze:

Isabella Degen 06.05.2010 18:53

Ocena:

W niektórych dyskotekach do dzisiaj używa sie tych płyt, może właśnie po to aby nie zapomnieć o nich. Ciekawy tekst.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Damian ☮ Mosz 06.05.2010 17:10

Ocena:

Brawo za artykuł. Sam mam kilka płyt winylowych i nigdy nie zamierzam się ich pozbyć. Mają one dla mnie ogromną wartość sentymentalną. Zresztą wielu moich znajomych takie płyty posiada. Pozdrawiam.

Komentarz został ukrytyrozwiń