Facebook Google+ Twitter

Wisława Szymborska nie żyje. Laureatka Nagrody Nobla miała 89 lat

W swoim krakowskim domu zmarła wybitna polska poetka oraz noblistka, Wisława Szymborska. Przez wiele lat walczyła z ciężką chorobą. Zostawiła po sobie wiele niezapomnianych utworów.

 / Fot. Mariusz Kubik, http://www.mariuszkubik.pl/CC BY 3.0Wisława Szymborska miała 89 lat. Odeszła z tego świata w zaciszu swojego domu w Krakowie, we śnie. Niestety, nie pokonała ciężkiej choroby - w listopadzie 2011 r. przeszła operację w jednym z krakowskich szpitali. Kilka ostatnich dni swojego życia również spędziła w szpitalnym łóżku. Informację w rozmowie z redakcją radia RMF FM informację potwierdził osobisty sekretarz artystki, Michał Rusinek.

Poetka urodziła się 2 lipca 1923 w Bninie (dziś Kórnik) w okolicach Poznania. Prawdziwą jej miłością był Kraków, gdzie uczęszczała do szkoły powszechnej i gimnazjum. Wojna zastała ją, gdy pracowała na kolei. To właśnie w tym okresie zaczęła swoją przygodę z pisaniem opowiadań i poematów. Po zakończeniu konfliktu skończyła studia na kierunku polonistyka, a następnie socjologia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Debiutowała wierszem „Szukam słowa” opublikowany w 1945 r. w „Walce”, dodatku literackim do „Dziennika Polskiego”.

Wisława Szymborska - więcej niż wiersze

Za dokonania literackie otrzymała tytuł doctora honoris causa Uniwersytetu Adama Mickiewicza, honorowej obywatelki miasta Krakowa, Nagrodę Goethego i Nagrodę Herdera. Tą najważniejszą - Nobla, otrzymała z rąk Komitetu Noblowskiego w 1996 r. W zeszłym roku została odznaczona Orderem Orła Białego.

Ostatnie lata życia spędziła w cieniu, rzadko pokazując się publicznie i skutecznie unikając kontaktów z mediami. Również przez ciężką chorobę. Jedno z jej ostatnich spotkań z czytelnikami, odbyło się trzy lata temu w Krakowie (relacja z tego wydarzenia poniżej).


Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (27):

Sortuj komentarze:

Taliesin
  • Taliesin
  • 02.02.2012 17:42

Wspaniała pisarka.Wciąż jetem pod wrażeniem jej utworu na cześć tow.Stalina.Taka głębia żalu i osamotnienia w zupełnym oderwaniu od świata i to poczucie bezradności jak po stracie kogoś najdroższego.To było takie szczere i piękne.To powinien każdy młody człowiek przeczytać i uczyć się jak wznosić się ponad szczyty.Liczyłem że napisze coś jeszcze, może o Kim Dzon Ilu albo Kadafim ale cóż, oni chyba nie byli Jej tak bliscy.

Komentarz został ukrytyrozwiń

w Krakowie pewnie flagi opuszczone..

Komentarz został ukrytyrozwiń
gorol
  • gorol
  • 02.02.2012 13:30

wielcy ludzie odchodza po cichu,niekiedy w zapomnieniu.dopiero wraz z ich odejsciem dostrzegamy proznie i pustke jaka po sobie zostawili.w naszym spoleczenstwie mamy wielkich ludzi nie zawsze przez nas nalezycie docenianych i honorowanych.z drugiej strony mamy wszelkiego rodzaju bohaterow na sile kreowanych majacych watpliwy dorobek zyciowy.Czeslaw Milosz Wislawa Szymborska powinni spoczac na wawelu.bo w ostatnim czasie......

Komentarz został ukrytyrozwiń

Strasznie mi przykro. Jedna z moich ulubionych poetek. Cenię ją za trafność tematów, spostrzegawczość i słowo zawsze precyzyjnie wyważone.

Komentarz został ukrytyrozwiń

"Nie ma takiego życia,
które by choć przez chwilę
nie było nieśmiertelne.

Śmierć
zawsze o tę chwilę przybywa spóźniona.

Na próżno szarpie klamką
niewidzialnych drzwi.
Kto ile zdążył,
tego mu cofnąć nie może."

(+)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Cześć Jej Pamięci! To wielka strata... Odeszła tak jak żyła... cichutko, skromnie. Była mistrzynią słowa prostego i ciepłej ironii. Słowa Jej docierały nawet do tych, którzy za poezją nie przepadali.

NIEKTÓRZY LUBIĄ POEZJĘ

Niektórzy-
czyli nie wszyscy.
Nawet nie większość wszystkich ale mniejszość.
Nie licząc szkół, gdzie się musi,
i samych poetów,
będzie tych osób chyba dwie na tysiąc.

Lubią-
ale lubi się także rosół z makaronem,
lubi się komplementy i kolor niebieski,
lubi się stary szalik,
lubi się stawiać na swoim,
lubi się głaskać psa.

Poezje-
tylko co to takiego poezja.
Niejedna chwiejna odpowiedź
na to pytanie już padła.
A ja nie wiem i nie wiem i trzymam się tego
jak zbawiennej poręczy.

(Wisława Szymborska)

Komentarz został ukrytyrozwiń
levy
  • levy
  • 02.02.2012 08:19

Boska poezja, zostanie...na wieki.

Komentarz został ukrytyrozwiń

tak cichutko bez zamieszania

kocie łapy ukladają się do snu


po drugiej stronie Kraków

zostawiłaś rozmowę z kamieniem

on teraz ociera łzy


poetce

Komentarz został ukrytyrozwiń

Moje pożegnanie poetki

żyłaś na poczekaniu
pisałaś bez proszenia
wciąż gwiazdy liczyłaś
dźwigając płaszcz życia
twoje niebo wszechobecne
owinęło cię szczelnie
uniosło w sen wieczny
na zawsze

Komentarz został ukrytyrozwiń

Żal żal wielki.... dzięki, że była z nami ta Piękna Poetka.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.