Wiadomości24 > Kultura > Teatr > Witkacy w ciepłowni

Pozycja materiału w rankingach:

#25152 wg odsłon (miesięczny)

25152 miejsce

Dział: Teatr

Ocena: 10pkt

Oceń:

Witkacy w ciepłowni

Dodał(a): Ryszard Kazimierz Hetnarowicz
2010-09-14 18:31
Odsłon: 5687
Komentarzy: 3

Tagi:

Nowy Teatr im. Witkacego w Słupsku wprawdzie już wcześniej zainaugurował sezon artystyczny, ale teraz przyszła pora wprowadzenia na afisz pierwszego nowego tytułu. Jest nim "Wariat i zakonnica", a premiera zyskała wyjątkową oprawę.

Maciej Witkiewicz (z ciupagą) na chwilę przed "przybiciem" przystanku Witkacy. / Fot. Ryszard K. Hetnarowicz

Na pół godziny przed premierowym spektaklem odbyła się niecodzienna uroczystość. Przystanek komunikacji miejskiej, znajdujący się w sąsiedztwie budynku słupskiej Filharmonii i Teatru został ochrzczony imieniem Witkacego. W strugach ulewnego deszczu ceremonii dokonał Maciej Witkiewicz, stryjeczny wnuk Witkacego. - Przywiozłem ze sobą ciupagę, która należała do mojego prastryja. Niech ona posłuży do symbolicznego przybicia pieńka przystankowego - powiedział celebrant i dopełnił formalności. Przy przystanku czekał już specjalnie przygotowany i ozdobiony "Witkacobus", który zabrał widzów na miejsce premiery "Wariata i zakonnicy". A to, jak przystało na autora sztuki, również było nietypowe, bo wnętrze czynnej ciepłowni Sydkraftu, koncernu dostarczającego ciepło do słupskich mieszkań.

Spektakl zaczyna się w "Witkacobusie" / Fot. Ryszard K. Hetnarowicz

- Wybór tego miejsca jest tyle wynikiem poszukiwań, co i konieczności wynikającej z braku własnej sceny, bo przecież na co dzień korzystamy gościnnie ze sceny Filharmonii - mówił przed premierą Zbigniew Kułagowski, dyrektor Nowego Teatru. - Dramaturgia Witkacego wyjątkowo sprzyja takim eksperymentom, a trafność naszych działań udowodniliśmy już wcześniej spektaklem "Witkacy: jest 20 do X-tej" granym w słupskim spichlerzu, a potem prezentowanym w wersji plenerowej. Myślę, że Scena Sydkraft, bo tak nazwaliśmy to miejsce, również spełni oczekiwania naszych widzów, a spektakl tam grany będzie estetycznym przeżyciem.

Teatr zaczyna się już w "Witkacobusie", a ci widzowie, którzy decydują się na dojazd do Sceny Sydkraft własnymi środkami lokomocji, tracą możliwość kontaktu z "opiekuńczymi" sanitariuszami placówki psychiatrycznej. Potem zaczyna się wędrówka między hałdami koksu i korytarzami ciepłowni. Już wtedy industrialne dźwięki wzbogacone zostają o głosy potęgujące wrażenie obcości, wkraczania w świat odrealnionej rzeczywistości (muzyka Janusza Grzywacza).

Korytarze ciepłowni wiodą ku "Scenie Sydkraft" / Fot. Ryszard K. Hetnarowicz

Na dodatek widz musi się podporządkować komendom sanitariuszy, którzy nie pozostawiają złudzenia, co do miejsca, w którym się znalazł. Wreszcie wędrówka się kończy i można zająć miejsce wokół przeszklonej areny/sceny (scenografia Tadeusza Smolickiego), na której ustawione jest łóżko z leżącym na nim - nie ma wątpliwości - skrępowanym pacjentem. Jak sie później okaże, jest nim Walpurg (Albert Osik), tytułowy wariat, a przed zamknięciem w celi psychiatryka, poeta.

OFFline profil autora

Autor: Ryszard Kazimierz Hetnarowicz

Artykuły (76) Galerie (9) Średnia ocen (4.83)

Wiek: 58 | Miejscowość: Słupsk | Kraj: Polska

O mnie: "Nie tylko wpierw się najadłszy mandragor, Błądziły w limbach szalone kobiety, Nie tylko Dante i trzeźwy Pitagor – Byłem i ja tam… pamiętam, niestety!" (C.K. Norwid) Bywa, że pojawiam się i tutaj http://blog.gotowalniapism.eu/

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (369)

Dodaj do

Komentarze: 3

Sortuj komentarze:

Tadeusz Śledziewski 15.09.2010 17:41

Ocena:

103

"Jeśli zaczniesz zastanawiać się nad tym, co myślą o Tobie inni ludzie, niechybny to znak, że się zestarzałeś!"
A co mam myśleć o państwie w którym, jedni politycy ocenę poprawności zachowań innych polityków uzasadniają zasłyszaną opinią sąsiednich państw?

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ryszard Kazimierz Hetnarowicz 15.09.2010 10:05

Ocena:

Tadeuszu! Pytania? Cieszy mnie to! Bo tylko one człowieka otwierają! A co do postawy życiowej, to przyjmuję za aksjomat prawdę przekazana mi przez przodka, chociaż wcale nie przez niego sformułowaną: "Jeśli zaczniesz zastanawiać się nad tym, co myślą o Tobie inni ludzie, niechybny to znak, że się zestarzałeś!"

Komentarz został ukrytyrozwiń

Tadeusz Śledziewski 14.09.2010 22:10

Ocena:

Nie jestem za bardzo w temacie. Ale odnoszę wrażenie, że Witkacy jest ponadczasowy. Zastanawiam się, jak to jest? Czy teraźniejszość kształtuje postawy, czy postawy kształtują teraźniejszość? I co ma zrobić człowiek z przekonaniem stuprocentowym o jakimś wydarzeniu, ale nie może publicznie wyrazić swego przekonania, aby nie być posadzonym o umysłowe zawirowania?
Widzisz Kazimierzu! Mnie twoja recenzja zainspirowała do samych pytań.

Komentarz został ukrytyrozwiń