Witold Szabłowski laureatem Nagrody im. Beaty Pawlak

Źródło: Gość dnia
2011-10-13 20:03
Odsłon: 749
Komentarzy: 1

Tagi:

12 października 2011 roku w siedzibie Fundacji im. Stefana Batorego w Warszawie zebrali się sympatycy reportażu i autorzy książek nominowanych do Nagrody im. Beaty Pawlak. Laureatem został reporter "Gazety Wyborczej" Witold Szabłowski za książkę "Zabójca z miasta moreli. Reportaże z Turcji".

Witold Szabłowski laureatem Nagrody im. Beaty Pawlak / Fot. Ewa Krzysiak

Przyznawana od ośmiu lat Nagroda im. Beaty Pawlak jest spełnieniem duchowego testamentu zmarłej po terrorystycznym zamachu na wyspie Bali autorki i jej rodziny. Nominowani autorzy przyznawali, że w swoich książkach podążają jej myślowym szlakiem, metodą oraz formą reportażu, jaki ona prezentowała.

W tym roku zostali nominowani: Monika Bułaj: "Boży ludzie. Podróż po kres Europy", Ewa Jasiewicz: "Podpalić Gazę", Marcin Michalski i Maciej Wasilewski: "Opowieści z Wysp Owczych", Jędrzej Morawiecki: "Łuskanie światła. Reportaże rosyjskie" i Witold Szabłowski: "Zabójca z miasta moreli. Reportaże z Turcji".

Przedstawił je zgromadzonej publiczności Roman Kurkiewicz. Podobnie jak prowadzący spotkanie czytelników i pisarzy Adam Szostkiewicz, zwierzył się z ogromnego kłopotu, jaki członkowie Kapituły mieli z wyborem najlepszego utworu. Po długich i namiętnych sporach, Kapituła zdecydowała przyznać Nagrodę im. Beaty Pawlak reporterowi "Gazety Wyborczej", Witoldowi Szabłowskiemu.

Oto uzasadnienie Kapituły:
"Tyle się dzieje, a Beaty nie ma. Nie ma Ryszarda Kapuścińskiego. Pewno wyprawiliby się do krajów ogarniętych arabską wiosną narodów. Tyle się dzieje do opisania i zrozumienia z perspektywy zaangażowanego świadka wydarzeń zmieniających współczesną historię.

Zaangażowanego nie po stronie tej czy innej koncepcji politycznej, tej czy innej ideologii, ale po stronie pewnego podejścia do współczesnego świata. Takiego, które woli dialog niż konfrontację, empatię niż czarno-białe klisze. A przede wszystkim podejścia, które wyraża niespożytą ciekawość świata i ludzi, jakimi są; ciekawość fascynującego bogactwa kultur tworzonych, a czasem także niszczonych przez człowieka. Takie było pisarstwo Beaty Pawlak. Nagroda jej imienia stara się, zgodnie z jej ostatnią wolą, promować właśnie takie podejście. Wolne od przyjętych z góry założeń i wyobrażeń, otwarte na wielość i różnorodność, choć czasem wymaga to ogromnego wysiłku myślowego i żmudnej pracy nad sobą i nad zebranym materiałem. Zdaniem jury Nagrody, jej dotychczasowi laureaci - reportażyści, pisarze, podróżnicy - wyróżniają się takim ujęciem poruszanych przez nich tematów.