Facebook Google+ Twitter

Wpływ nabożeństw pasyjnych na przeżywanie Wielkiego Postu

Nabożeństwa pasyjne są szczególnie wpisane w okres Wielkiego Postu. Urealniają przeżywanie męki i śmierci Chrystusa. Analogia drogi krzyżowej Zbawiciela do codzienności życia chrześcijańskiego, wspiera człowieka w spojrzeniu na wieczność.

 / Fot. Czesław Postawa Okres Wielkiego Postu nie zamyka się tylko w symbolach (popiół, krzyż). Nie polega tylko na podejmowaniu postanowień i wyrzeczeń. Wszystkie te formy są istotne i wskazane. Nie wyczerpują jednak treści okresu 40 dni przygotowania do przeżycia świąt wielkanocnych. Najbardziej znaczącą treścią są przeżywane przez chrześcijan te chwile życia Chrystusa, które dokonały się w Wieczerniku i na Kalwarii. Zdrada Judasza, męka i śmierć Chrystusa konstytuują dzieło zbawcze, w którym dokonało się wyzwolenie człowieka z grzechu. Nabożeństwa pasyjne uwyraźniają właśnie te treści i stwarzają okazję do przemyśleń. Wśród nich na szczególną uwagę zasługują Gorzkie Żale i Droga Krzyżowa.

Pierwszą z form nabożeństw pasyjnych są Gorzkie Żale. Przyjęły się w kościele katolickim na początku XVIII w. Strukturalnie składają się z trzech części. Każda z nich rozpoczyna się zachętą i podaniem intencji. Kolejne trzy części różnią się treścią modlitewną. W pierwszej rozważa się cierpienia Chrystusa od modlitwy w Ogrojcu do niesłusznego oskarżenia i postawienia przed sądem. Druga z kolei część rozważa to, co Chrystus wycierpiał od niesłusznego oskarżenia do cierniem ukoronowania. Wreszcie ostatnia, trzecia część, rozważa cierpienia Chrystusa od cierniem ukoronowania do śmierci na krzyżu. Całość zamyka się odśpiewaniem suplikacji: Któryś za nas cierpiał rany.... Męka Chrystusa stanowi w kościele katolickim najważniejszym punkt w roku liturgicznym. Dlatego też, rozważania cierpień Chrystusa mają na celu wspólne przypominanie i przeżywanie dzieła zbawczego. Wierzący w Chrystusa wspominają we wspólnocie mękę i śmierć Zbawiciela, z podkreśleniem we wspólnocie. Stąd, nabożeństwo Gorzkich Żali jest praktycznym wyrazem wiary w Chrystusa.

Drugą z form nabożeństw pasyjnych jest Droga Krzyżowa. Ukonstytuowała się w Jerozolimie, a rozpowszechnili ją w średniowieczu franciszkanie jako stróżowie miejsc świętych. Przyjęta liczba 14 stacji sięga XVII w. Trzeba też wspomnieć, iż w niektórych miejscach odprawia się tzw. poszerzoną drogę krzyżową. Dla przykładu można tu wskazać Kalwarię Zebrzydowską i inne miejsca o charakterze sanktuarium pasyjnego, w których liczba stacji drogi krzyżowej znacznie wykracza poza powszechnie przyjętą. Droga krzyżowa na ogół przedstawiana jest w postaci obrazów bądź figur. Najważniejsza jest jednak treść poszczególnych stacji, która pomaga w refleksji nad sensem, trudnościami i przemijaniem życia ludzkiego. Dla katolików droga krzyżowa stanowi swoistego rodzaju rachunek sumienia. Jest o tyle istotna, iż zgodnie z wyznawaną wiarą, ma prowadzić człowieka w zadumie nad cierpieniem i grzechem ku zmartwychwstaniu.

Obie formy nabożeństw pasyjnych mają przybliżać wierzącego do Chrystusa, a zarazem pomagać w osobistej przemianie i powstaniu z grzechu, a w konsekwencji zbliżeniu się do Boga. Nie dziwi zatem fakt, iż wielu katolików korzysta w okresie Wielkiego Postu z tych form pobożności.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.