Wrażliwość reportera

Dodał(a): Marcin Bobiński
2009-07-21 20:35
Odsłon: 4889
Komentarzy: 7

Tagi:

"Nocni wędrowcy" Wojciecha Jagielskiego to nie tylko przejmująca opowieść o zapomnianej przez świat wojnie domowej w Ugandzie, ale także wybitne dzieło literackie - reportaż w najlepszym znaczeniu tego słowa.

Okładka "Nocnych wędrowców" / Fot. W.A.B.

Wojciech Jagielski, wybitny polski dziennikarz i reportażysta, wydaje książkę raz na kilka lat i za każdym razem okazuje się, że warto było czekać. Nie inaczej jest i tym razem.

Jagielski to korespondent zagraniczny, co już samo w sobie jest rzadkością w mediach zdominowanych przez krajową politykę i obyczaje. Na dodatek korespondent nietypowy, bo nawet jeśli pojawia się w miejscach, na które aktualnie patrzy świat, to nie wyjeżdża stamtąd ze wszystkimi ekipami telewizyjnymi, lecz zostaje dłużej i dogłębnie poznaje historię i realia kraju czy regionu. Nie wygłasza błahych opinii, nie prawi komunałów na 1500 znaków - jeśli już pisze artykuł do gazety, to jest to solidne opracowanie, barwnie, ale wiarygodnie przedstawiające temat. Te same zalety mają książki Jagielskiego, które mają dodatkowy walor - zazwyczaj całą sprawę przedstawiają wyczerpująco. Czy to Kaukaz i Zakaukazie w "Dobrym miejscu do umierania", czy Afganistan w "Modlitwie o deszcz", czy Czeczenia w "Wieżach z kamienia", Jagielski za każdym razem dogłębnie bada historię konfliktu, rysuje sylwetki ludzi, którzy zmieniają bieg historii, jak i szeregowych uczestników zdarzeń, a na dodatek potrafi ciekawie opowiadać.

Z tym większą niecierpliwością czekałem na nową książkę Jagielskiego, który ostatnie lata spędzał w Afryce. Jego korespondencje w "Gazecie Wyborczej" np. z wyborów w Kongu Demokratycznym (dawny Zair) cechowały te same zalety, co poprzednio. Kiedy więc pojawili się "Nocni wędrowcy", od razu zabrałem się do lektury. I tu niespodzianka: we wstępie autor zapowiada, że kilka z postaci tej książki to literacka kreacja, że zostali stworzeni z kilku rzeczywistych postaci na potrzeby "Nocnych wędrowców". Obawiałem się, że może to książce zaszkodzić, że zamiast literatury faktu, reportażu otrzymam beletrystykę. Tak nie jest. Uprzedzenie czytelnika o takim zabiegu dowodzi jedynie uczciwości autora, a samej siły przekazu nie zmniejsza. Z beletrystyką łączą zaś "Nocnych wędrowców" najlepsze cechy: wciągający rytm opowieści i dobry styl, prosty, bez niepotrzebnych ubarwień, a kiedy trzeba poetycki. Opis dzieci schodzących się na noc do miasta Gulu, by uniknąć porwania przez rebeliantów, to literatura najlepszego sortu.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Marcin Bobiński

Artykuły (63) Galerie (2) Średnia ocen (4.10)

Wiek: 33 | Miejscowość: Olsztyn | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (475)

Dodaj do

Komentarze: 7

Sortuj komentarze:

malyflowers _ 10.11.2009 16:49

Ocena:

do beaty sawickiej :
dla mnie modlitwa o deszcz to rewelacja - szczególnie za opis zapachu, kolorytu i smaku afganistanu.

nocni wędrowcy rozpoczęli się cokolwiek zachęcająco (jestem w trakcie) - podoba mi się wątek zdobywania informacji przez reportera i uczuciach jakich w nim wyzwalają poznane osoby (w szczególności dzieci) - świetne stadium gdzie kończy się reporterska obiektywność.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Beata Sawicka 22.07.2009 16:00

Ocena:

Recenzja lepsza niż sama książka. Przytoczone cytaty to chyba wszystkie "perełki" jakie da sie z niej wycisnąć. Ja również jestem fanką reportaży, a Jagielski to autor, na którego książki czekam z utęsknieniem. Tym razem jednak zabieg połączenia studium o współczesnym dziennikarstwie z naciąganą "fabułą" mnie nie przekonuje. Ale miło, jesli Ty Marcinie masz inne zdanie na ten temat. Ja wciąż mam w pamięci "Modlitwę o deszcz", która, moim zdaniem, była odzwierciedleniem niezwykłych sił twórczych Jagielskiego. Tu tego odczucia mi zabrakło. Ale dzieki Twojej recenzji może jeszcze wrócę na strony "Nocnych wędrowców"..

Komentarz został ukrytyrozwiń