Na kursach internetowych organizowanych przez UPC Polska i i partnera lokalnego, czyli Miejską Bibliotekę Publiczną we Wrocławiu, seniorzy uczą się obsługi komputera oraz korzystania z internetu. W programie znalazła się między innymi obsługa edytora tekstowego, tworzenie folderów, wyszukiwanie informacji w internecie, korzystanie z katalogu bibliotecznego Aleph, zakładanie konta pocztowego, wysyłanie i odbieranie e-maili, także z załącznikami, rejestracja na forum dyskusyjnym i pisanie komentarzy, zakupy przez internet, bankowość elektroniczna, obsługa komunikatorów internetowych (Gadu-Gadu, Skype).

Warsztaty cieszą się ogromnym zainteresowaniem. Wrocławscy seniorzy chcą się uczyć obsługi komputera i korzystania z dobrodziejstw internetu. Akademia e-Seniora pozwala im poznać nowe narzędzie, za pomocą którego możliwa jest komunikacja, zdobywanie i przesyłanie informacji, rozwijanie zainteresowań. Program ten ma również za zadanie zmniejszyć rozmiar zjawiska zwanego wykluczeniem technologicznym osób starszych, otworzyć przed nimi nowe możliwości. Nauka korzystania z komputera i internetu ma także ułatwić seniorom funkcjonowanie w społeczeństwie, zwłaszcza wśród młodzieży i dzieci. Dzięki zdobytej wiedzy i nabytym umiejętnościom mogą stać się bardziej samodzielni, nawiązać nowe kontakty, poprawić swoją samoocenę, podnieść kwalifikacje zawodowe.

– Mam ponad 60 lat. Przyszłam tutaj, bo było to pierwsze miejsce, gdzie seniorów uczono posługiwania się komputerem – mówi pani Barbara Byczyńska, uczestniczka kursów. – Właściwie już od jakiegoś czasu poszukiwałam takiego miejsca we Wrocławiu, bo konieczność mnie zmusiła i ciekawość też, żeby się z komputerem zapoznać. Nawet kupiłam komputer i wtedy się zaczęła moja gehenna, bo nie umiałam sobie z tym komputerem w ogóle poradzić. Spróbowałam na kursie ogólnodostępnym dla młodych ludzi, ale szybko stamtąd odpadłam. Kiedy się dowiedziałam od koleżanki, że tutaj, w bibliotece są organizowane takie kursy, pomyślałam, że to coś dla mnie i tutaj wylądowałam.

Akademia e-Seniora UPC – od czego się zaczęło

– Kursy dla seniorów, a dokładnie Akademia e-Seniora zrodziła się z projektu prospołecznego, który prowadzimy od wielu lat. Jest to Tęczowa Akademia UPC – zespół akcji kierowanych na początku głównie do dzieci – opowiada pan Marek Szklarz, koordynator ds. komunikacji UPC Polska. – Była Tęczowa Akademia Pływania, którą kontynuujemy już siódmy rok z rzędu, bezpłatnie uczymy dzieci pływać w czasie wakacji. Były inne akcje, m.in. Tęczowa Akademia Przygody, Tęczowa Liga Baseballu, fundowaliśmy Tęczowe Biblioteczki w szkołach. W pewnym momencie pojawił się Tęczowy Internet – były to akcje skierowane początkowo do dzieci oraz ich rodziców. Wtedy też powstały pierwsze pracownie UPC w kilku miastach w Polsce. I w pewnym momencie zrodziła się idea, by zaprosić poprzez dzieci osoby starsze na takie kursy internetu. Stwierdziliśmy, że powinno się to spotkać z dużym zainteresowaniem i na pewno przyniesie dużo pożytku tej grupie społecznej.

Biorąc pod uwagę również pilotażowe kursy w poprzednim roku, w samym Wrocławiu przeszkoliliśmy już grubo ponad 100 seniorów, a jeszcze w tym roku planujemy przeszkolić kolejnych 60. W całej Polsce jest dwanaście pracowni. Plan jest taki, że w tym roku w każdej pracowni zostanie przeszkolone 120 osób. A Akademia e-Seniora jest tylko jednym z projektów, które w ramach tej pracowni będą realizowane. Planujemy kursy dla dzieci, w przyszłości kursy bezpiecznego internetu, bo na pewno zapotrzebowanie jest ogromne. Są również projekty, które proponuje nam biblioteka, a my obejmujemy je patronatem. Przy każdej z akcji wykorzystywana jest pracownia internetowa UPC.

Miejska Biblioteka Publiczna we Wrocławiu

Doświadczenie w prowadzeniu kursów komputerowych dla seniorów wrocławska MBP zdobyła, organizując dla nich dwie edycje warsztatów o takiej tematyce w Multicentrum (Mediateka, pl. Teatralny). Prowadzili je bibliotekarze oraz wolontariusze. Skąd wziął się pomysł takich kursów dla seniorów w bibliotece? – Zaczęło się od tego, że Miejska Biblioteka Publiczna we Wrocławiu, której jestem pracownikiem, zaczęła komputeryzować biblioteki – wspomina pani Beata Tarnowska, bibliotekarz wrocławskiej MBP, instruktorka na kursach Akademii e-Seniora. – Pojawił się katalog biblioteczny Aleph i czytelnicy odwiedzający biblioteki, a między innymi seniorzy, zainteresowali się, jak to działa? Jakie korzyści daje karta biblioteczna? Można się logować na konto biblioteczne, zamawiać książki, ale jak to zrobić? I tak to się właśnie zaczęło, niewinnymi próbami pokazania, jak się zalogować na konto biblioteczne... Skoro mogę zamówić książkę, to mogę też znaleźć rozkład jazdy w internecie, sprawdzić repertuar kina itd.

Zainteresowanie przerasta nasze możliwości. Codziennie odbieramy dziesiątki telefonów od osób chcących zapisać się na kurs. Zapisów na razie nie ma, ale zainteresowani mogą przychodzić do pracowni poza kursem w ramach konsultacji, bo pracownia jest otwarta dla wszystkich. Właśnie skończyła się druga, jesienna edycja kursu. Czeka nas jeszcze jedna, późnojesienna i zamykamy ten rok. W przyszłym roku planowane są też kursy zaawansowane – informuje pani Beata.

23 października, w pracowni internetowej przy filii 34 Miejskiej Biblioteki Publicznej we Wrocławiu przy ul. Wyszyńskiego 75, gdzie odbywały się kursy, miało miejsce uroczyste zakończenie drugiej edycji wrocławskiej Akademii e-Seniora, w trakcie którego spotkali się uczestnicy, prowadzący i organizatorzy. Po obejrzeniu prezentacji multimedialnej dokumentującej jesienną edycję warsztatów, seniorzy otrzymali certyfikaty potwierdzające udział w kursie internetowym Akademii e-Seniora UPC. Po części oficjalnej nadszedł czas na poczęstunek, rozmowy, dzielenie się wrażeniami, podziękowania i wywiady.

Instruktorzy Akademii e-Seniora we Wrocławiu: Beata Tarnowska i Paweł Skubiszewski

– Dwa lata temu w marcu dostałem od kolegi adres strony portalu dlaStudenta.pl, gdzie była oferta pracy; potrzebny był ktoś, kto zna się na komputerach, ma trochę wolnego czasu, jest obyty z ludźmi starszymi, nie boi się ich, potrafi z nimi rozmawiać – o początkach swojej pracy z seniorami mówi pan Paweł Skubiszewski, student piątego roku informatyki na Politechnice Wrocławskiej, instruktor. – Pomyślałem, że często rozmawiam i dyskutuję z moją babcią i jej koleżankami. Nie przeszkadza mi ich wiek. Lubią mnie i ja je też. Zgłosiłem się do Marka Szklarza z UPC, byłem na rozmowie kwalifikacyjnej. Po dwóch dniach oddzwonił do mnie i powiedział, że jest zainteresowany współpracą. Zaczęliśmy kursy. Pierwsze odbywały się w kafejce internetowej przy ul. Kuźniczej. Grupy miały po 20 osób. Wszystko było w powijakach, nie wiadomo było, jak to robić, jaki program ułożyć. Wymyślaliśmy to na poczekaniu. Był jakiś zarys kursu, ale nieprzećwiczony na ludziach. Wtedy nie wiedzieliśmy dokładnie, czego potrzebują, a co jest zbędne i co zdążymy zrobić.

– Czuję się bardzo kompetentnym instruktorem przy seniorach – śmieje się pani Beata Tarnowska. – Poza tym lubię uczyć, nie boję się pytań, które mogą mnie zaskoczyć. I atmosfera na kursach. To nie jest tak, że jak ktoś się szybciej nauczy, to pójdziemy dalej. Tempo jest dostosowane do minimalnych możliwości, wtedy atmosfera na kursie jest lepsza, ludzie nie rywalizują ze sobą. Po drugich, trzecich zajęciach widać, że seniorzy rozumieją, że atmosfera ma być przyjemna, by łatwiej przyswoić wiedzę.

Co najbardziej podobało się seniorom na kursie? To, że dostali podręcznik i że powstała strona internetowa www.akademiaeseniora.pl przygotowana przez UPC Polska i Akademię Rozwoju Filantropii. Na tej stronie są linki przydatne dla seniorów, mogą zadawać pytania ekspertom na forum, są lekcje z UPC, słowniczek przydatnych pojęć internetowych. Poza tym są zdjęcia z pracowni, seniorzy widzą siebie w trakcie warsztatów – to ich bardzo pasjonuje. Najciekawsze zajęcia były z komunikatorów internetowych. Seniorzy bardzo chętnie komunikują się z rodziną i znajomymi przez internet. Wiedzą już, że jest Gadu-Gadu i coraz częściej pytają o Skype, ponieważ słyszeli, że można za darmo dzwonić z komputera, pod warunkiem, że się ma internet.

Seniorzy o kursie

Na pytania dotyczące wieku często odpowiadają z uśmiechem. – Bardzo dużo, o wiele za dużo, ktoś dowcipny powiedział, że pięćdziesiąt plus VAT – mówi pan Aleksander Krawendek, uczestnik warsztatów. Powody, dla których zdecydowali się wziąć udział w kursie obsługi komputera i internetu są różne, różne są także wrażenia, ale zawsze pozytywne. – Chciałam pójść na kurs normalny, ale okazało się, że we wszystkich instytucjach odmawiano mi ze względu na wiek. Od mojej przyjaciółki dostałam informację o kursach w bibliotece i natychmiast zaczęłam dzwonić. Na pierwszą grupę, niestety, nie dostałam się, dopiero na jesienną – opowiada pani Karolina Bordnik, seniorka. – Jestem bardzo zadowolona, bo w tej chwili dla ludzi w młodszym wieku komputer to narzędzie pracy, ale dla osób starszych, które nie miały w ogóle możliwości kontaktu z komputerem to wielkie przedsięwzięcie. Chciałam koniecznie się nauczyć. Mam komputer od soboty, bo kupiłam i teraz będę się starała ćwiczyć na swoim, tylko na razie jeszcze nie mam dostępu do internetu.

– Dopiero teraz przyszedłem na kurs komputerowy, ponieważ nareszcie mam trochę czasu. Dotychczas ponad 50 lat intensywnie pracowałem. Nie było wolnego czasu i miałem zawsze sekretarkę, która wszelkie sprawy biurowe i korespondencję załatwiała w moim imieniu – mówi pan Henryk Sośnik, który ma ponad 70 lat. – Komputera nie mam. Mam dwie córki, każda z nich ma swój komputer. Natomiast tatuś chce je zaskoczyć laptopem. Na kursie podobało mi się wszystko, ponieważ w niczym się nie orientowałem, a w moim zawodzie (zajmuję się pracą naukową) najbardziej potrzebna mi jest maszyna do pisania przenośna. A ponieważ maszyny wyszły już z użycia, więc laptop jest mi potrzebny przede wszystkim jako maszyna do pisania i jako źródło szybkiej informacji, zwłaszcza internetowej – naukowej, kół naukowych i wiadomości codziennych. Nie idę na dół, żeby kupić gazetę – mam to wszystko już w komputerze.

– Najbardziej podobało mi się, że tutaj starsi ludzie nie czują się jak osoby niedorozwinięte, które nie chwytają w lot tego, co dla młodego jest oczywiste w pracy z komputerem – dodaje pani Barbara Byczyńska. – Bardzo cierpliwi prowadzący krok po kroku uczyli nas wszystkiego i wszystko okazało się zrozumiałe. Nieprawdą jest, że starszy człowiek nic nie rozumie, właśnie rozumie wszystko, tylko trzeba w odpowiedni sposób mu tę wiedzę przekazać. Podoba mi się, że już się komputera nie boję. W domu siadam, zaczynam klikać, czytać, co tam na ekranie się pokazuje, wykorzystuję w praktyce wszystko to, czego nauczyłam się tutaj.

– Uznałem, że najwyższa pora zapoznać się z internetem i korzystać z jego dobroci – wyjaśnia pan Aleksander Krawendek. – W tym wieku człowiek ma dla siebie więcej czasu. A internet jest potrzebny po to, żeby się nie nudzić, żeby być w kontakcie z wiedzą, która jest coraz większa i coraz ciekawsza. Nie mam teraz dostępu do internetu, ale będę miał. – A co najbardziej się Panu podobało na kursie? – Atmosfera, bardzo dobrze prowadzone zajęcia, w sposób zrozumiały, przystępny. Limit czasu był zbyt skąpy, żeby utrwalić sobie pewne programy, swobodnie się nimi posługiwać, ale zajęć było wystarczająco na tyle, aby móc sobie później w domu ćwiczyć na swoim komputerze i utrwalać zdobytą wiedzę.